کد خبر : 55480
/ 14:02
نکاتی که باید برای بعد از دوران پایان کارتان به آن‌ها دقت کنید؛

بازنشسته از کار، نه از زندگی!

زندگی با همه تلاطمش، برای بازنشسته‌ها، یک تغییر برای ١٨٠درجه بر مدار ٣٠سال برنامه کاری یکنواخت است که ناگهان آن‌ها را از حرکت و تلاش به سکون وامی‌دارد. روزهای نخست درست مانند یک مرخصی چند روزه‌ است که باید به دنبال یک دنیا کار عقب افتاده و تلنبار شده بود.

بازنشسته از کار، نه از زندگی!

عمر این خوشی هم، همان چند روز کوتاه است و وقتی یک ماهت‌ می‌شود، دو ماه و تو برای آن برنامه‌ای نداری، به یک‌باره احساس یکنواختی و کسالت با همه تیرگی‌اش زمین‌گیرت می‌کند. حالا نه ارتباطات و تعاملات دیروز با دوستانت را داری و نه جایگاه دیروز در خانواده را که همه‌چیز حول کار و کسب تو می‌چرخید.

دو سلطان در یک اقلیم نگنجند

معمولا یکی از دردسرهای روزهای بازنشستگی برای خانواده‌ها، حضور ٢۴ساعته فرد بازنشسته در خانه است، جایی که تا دیروز قلمرو حکمرانی مادر بوده و حالا حضور وی کمی تنش‌زایش کرده است. دکترنغمه مخبر، روان‌پزشک سالمندان این تغییر شرایط را این‌طور توضیح می‌دهد: در بسیاری از خانواده‌ها، هنوز مادر همان نقش سنتی خود را بر فضای خانه دارد.

ورود یک‌باره پدر بازنشسته از کار به این فضا آن هم برای ساعات طولانی از روز، نوعی تداخل در برنامه و نقش را بین او و مادر سبب می‌شود. از طرفی بیشتر افراد خانواده هم مستقل شده و حالا وارد صحنه‌های مختلف اجتماعی شده‌اند و این درگیری‌ها فرصت درخدمت پدر بودن را از آن‌ها گرفته است و چون سطح انتظارات پدر بازنشسته از خانواده بالا رفته، ما دست‌کم در ماه‌های نخست شاهد افزایش بداخلاقی‌ها و پرخاشگری‌ها میان اعضای خانواده باهم هستیم.

هم را درک ‌کنیم، نه کنار بیاییم

به‌وجودآمدن تنش بین اعضای خانواده با فرد بازنشسته معمولا ناشی از درک‌نکردن شرایط جدید است که می‌توان بخشی از آن را با مدیریت ساعات خالی فرد بازنشسته‌ در طول روز رفع کرد. مانند پیداکردن یک شغل جدید اما سبک، گذراندن مقداری از وقت با دوستان درخارج از فضای خانه و دادن یک مسئولیت فامیلی یا خانوادگی به فرد بازنشسته.

دکتر مخبر می‌گوید: اگر اعضای خانواده این نکته مهم را همیشه به یاد داشته باشند که پدر بازنشسته برای سال‌های متمادی، حاصل خدمات کاری‌ خود را بدون هیچ چشم‌داشتی به خانواده منتقل کرده است و حالا در مقطع بازنشستگی، در شرایط حساس و آسیب‌پذیری به‌سر می‌برد، احساس همراهی و مساعدت‌ بیشتری با اوخواهند داشت. فراموش نکنید؛ این دوران برای فرد بازنشسته به‌اندازه کافی سخت و دردناک است و هیجانات مثبت و احساس خوش‌آیند شما از حضور او در خانه می‌تواند همراهی این روزهایش باشد. 

افسردگی و آلزایمر درکمین است

بسیاری از روان‌شناسان معتقدند که دوران بازنشستگی، نقطه‌عطف زندگی فرد است که بیماری‌هایی مانند افسردگی و آلزایمر می‌تواند تهدیدکننده آن باشد؛ چراکه سیستم بدنی این افراد به انجام کارهای منظمی مانند بیدار‌شدن‌، مصرف صبحانه، ورزش و... در یک ساعت مشخص عادت کرده است که بازنشستگی و از‌ کار‌افتادگی، موجب ایجاد اختلال در این رفتارها می‌شود.

از آنجایی که افسردگی زنگ خطر بیماری آلزایمر است باید به شدت مراقب این افراد بود که در نتیجه انزوا و احساس بیهودگی دچار این حالات نشوند. حواستان باشد؛ تخریب انگیزه، اختلال در حافظه و ضعف در تکلم، از علائم افسردگی‌های بعد از دوران بازنشستگی است که اعضای خانواده باید با تلاش برای ارتقای کیفیت زندگی آنان این تهدید جدی را از آنان دور کنند.

بازنشستگی و هزار حُسن وعیب

فراموش نکنیم؛ دوران بازنشستگی در مرز سالمندی به سراغ ما می‌آید که با همه مزایای فردی و اجتماعی‌اش مانند احساس کمال و پختگی، بردباری در برابر مشکلات، داشتن اوقات فراغت برای سیر به سوی کمال، مجال رسیدگی به خود و ارزیابی خویش، حرمت و احترام و عزیز بودن در جمع و خانواده، معایبی هم مانند بیماری و ناتوانی دارد.

دوران بازنشستگی گریزناپذیر است و همه را در برمی‌گیرد؛ حالا چه کارگر و کارمند باشی و چه کاسب. تأمین معیشت و نیازهای مالی هم بخش انکارناپذیر این دوران است و با وجود همه آنچه ما از دستگاه‌های مختلف برای اکرام و تکریم این افراد انتظار داریم، باید صادقانه بپذیریم که حفظ احترام و پذیرش فرد بازنشسته در عالی‌ترین سطحش باید در درون خانواده‌‌ شکل بگیرد؛‌ حفظ احترام به پدر یا مادر بازنشسته، هنر همراهی با او برای گذار از احساس تلخ اولیه دوران بازنشستگی و خیلی چیزهای دیگر.

حرف آخر را چه کسی می‌زند؟

فارغ از این بایدها ونبایدها که در هر فرهنگ و اجتماعی از فرد بازنشسته و منزلتش زده شده، اگر به دنبال تبیین درستی از جایگاه و منزلت آنان در جامعه باشیم، باید سری به کتاب‌های اصیل دینی خودمان بزنیم. به طورمثال پیامبرگرامی اسلام(ص) در بزرگداشت مقام این گروه که سالمندان جامعه را هم شامل می‌شوند، چنین می‌فرمایند: «سالمندان در میان اهل خود، همانند پیامبران در امتشان هستند.» یعنی هم احترامشان لازم است و هم می‌توانند راهنمای خوبی برای سعادت خانواده و فامیل باشند. برداشتی که از آن باید به‌عنوان جامع‌ترین نگاه به این قشر و جایگاهشان یاد کرد.

 

امیرمقدم
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی