کد خبر : 82381
/ 09:23
چقدر از نشانه‌های افراد مبتلا به پدوفیلی‌ اطلاع دارید؟

روایت یک اختلال روانی پنهان

«پدوفیلیا» یک انحراف‌جنسی و یک اختلال‌روانی است که در آن فرد از لحاظ جنسی جذب کودکان می‌شود و می‌توان گفت این نوع جذب شدن غیر‌طبیعی و غیرعادی است. مبتلایان به پدوفیلی در بیشتر مواقع مردان بوده و به هر دو جنس دختر و پسر ‌‌گرایش دارند.

روایت یک اختلال روانی پنهان

سمیرا منشادی- خبرها مدام به گوش می‌رسند؛ هر‌‌‌‌از‌گاهی می‌شنویم که کودکی معصوم،‌ قربانی فردی حیوان‌صفت شده و در نهایت قساوت‌قلب بعد از تعرض‌ به‌ قتل رسیده است. ستایش، آتنا و ندا نمونه‌های بسیار‌ اندکی از این دست هستند و مانندشان زیاد است، اما همه‌شان رسانه‌ای نمی‌شوند. حال یا به‌دلیل ترس خود کودک یا ترس از آبروی خانواده. گاهی نیز این اخبار به خاطر تشویش‌‌‌‌‌اذهان‌عمومی‌ بازگو نمی‌شوند. هر‌بار که این اخبار را می‌شنویم، هشدارهایی به خانواده‌ها داده می‌شود. قصد نداریم دوباره هشداری به خانواده‌ها بدهیم، بلکه می‌خواهیم به موشکافی شخصیت افراد متهم بپردازیم که براساس طبقه‌‌بندی‌های روان‌شناسان دچار نوعی از اختلال شخصیت هستند. دکتر علی ‌کاظمی‌دلوئی مشاور و مدرس دانشگاه دراین‌باره ما را راهنمایی می‌کنند.

پدوفیلی یعنی...
نامش را هم شاید نشنیده باشید. «پدوفیلیا» یک انحراف‌جنسی و یک اختلال‌روانی است که در آن فرد از لحاظ جنسی جذب کودکان می‌شود و می‌توان گفت این نوع جذب شدن غیر‌طبیعی و غیرعادی است. مبتلایان به پدوفیلی در بیشتر مواقع مردان بوده و به هر دو جنس دختر و پسر ‌‌گرایش دارند. با بررسی دقیق‌تر در این گروه متوجه چند نکته مهم می‌شویم؛ اول این‌که آن‌ها در خانواده‌هایی بزرگ شده‌اند که سبک فرزندپروری اشتباهی را داشته‌اند. دوم این‌که در دوران‌کودکی قربانی بوده‌اند و درمان نشده‌اند و سوم این‌که در زندگی زناشویی هم ارتباط مناسبی با همسرشان ندارند. همچنین استفاده‌کنندگان از مواد روان‌‌گردان و مخدر نیز می‌توانند جزو این گروه باشند. این سیکل معیوب سبب می‌شود تا آن‌ها به‌سوی آزار کودکان کشیده شوند.

خشم و انتقام همراه دارند
متجاوزان با خشم‌ درونی و سرکوب‌شده بزرگ می‌شوند. هنگامی که زندگی مستقلی را شروع می‌کنند با خود می‌گویند: « حالا توانایی‌اش را دارم کاری که دلم می‌خواهد را انجام بدهم.» آن‌ها بارها عملشان را تکرار می‌کنند و لذت می‌برند که انتقام می‌گیرند اما برایشان کافی نیست. زیرا دچار اختلال شخصیت پایدار هستند. گاه این اختلال با زورگیری و رفتارهای ضداجتماعی هم بروز می‌کند، زیرا این گروه به دنبال انتقام‌گرفتن هستند. این افراد برایشان فرقی ندارد که طعمه‌شان چه‌کسی باشد، آن‌ها به دنبال انتقام گرفتن از همه هستند، هر‌چند که انتقامشان سالم نیست. این خشم از ناخودآگاه آن‌ها سرچشمه می‌گیرد و این همان اختلال شخصیتی و انحراف است که از آن نام می‌بریم.

انتخاب طعمه آشنا
متجاوزان در بیشتر موارد طعمه را از آشنایان خود انتخاب می‌کنند، زیرا کودک به‌ طرف غریبه‌ها نمی‌رود اما به او که آشناست اعتماد دارد. کودک انتخاب می‌کند که از خودش دفاع نداشته باشد.‌ آن‌ها کودکانی را انتخاب می‌کنند که ساده و آسیب‌پذیرند، به‌راحتی ترغیب و تشویق می‌شوند و بعد از سوءاستفاده، صدایشان در‌نمی‌آید. آن‌ها برای ساکت نگهداشتن کودک از مشوق‌هایی مانند، خریدن اسباب‌بازی یا خوراکی یا زبان‌بازی در برخوردهای اولیه استفاده می‌کنند. بعد از سوءاستفاده، پدوفیل از اقتدار خود به‌عنوان یک بزرگ‌سال استفاده می‌کند و کودک را به سکوت درباره رفتار مشترک، وا می‌دارد. آن‌ها از آنچه انجام می‌دهند احساس گناه، ناراحتی، پشیمانی، تنفر و... ندارند. زیرا به‌بیماری خود‌ آگاهی ندارند و کارشان را انتقام می‌دانند.

به ظاهر محترم‌اند
نگرانی و دغدغه بسیاری از والدین این است که چگونه می‌توانند افرادی که دچار این اختلال هستند را شناسایی کنند؟ متأسفانه این افراد در ظاهر هیچ‌گونه نشانه و علامتی ندارند که بتوان از رفتارهای روزمره و علائم رفتاریشان تشخیص داد. حتی برخی از این افراد متأهل و دارای فرزند هستند و در جامعه کار می‌کنند و موقعیت اجتماعی دارند. پدوفیلی‌ها تنها با مصاحبه‌های دقیق و تخصصی توسط مشاوران قابل شناسایی هستند. ما به والدین توصیه می‌کنیم آموزش و هشدار‌های لازم را به کودک خود بدهند. البته این آگاهی نباید به ترس کودک و دور شدنش از اجتماع منجر شود.

چرا مردها؟ چرا پسرها؟
اینکه چرا مردها بیشتر جزو گروه متجاوزان هستند هم یکی از پرسش‌های رایج و شایع است. حال آن‌‌‌‌‌‌که هر دو جنس مورد تجاوز قرار می‌گیرند اما کمتر می‌شنویم که بانویی چنین کاری را انجام داده باشد. پاسخ این است که انگیزه‌جنسی در مردها قوی‌تر است. دخترانی که مورد تجاوز قرار می‌گیرند در بزرگ‌سالی به دنبال انتقام‌جنسی نیستند زیرا عاطفه بیشتری دارند. آن‌ها خود را علاقه‌مند‌ به مردی نشان می‌دهند و در اوج او را رها می‌کنند به‌عبارتی آن‌ها بیشتر دچار مشکلات‌عاطفی و اخلاقی می‌شوند.آمارها نشان از آن دارند که پسرها به‌دلیل این که علائمی جمسانی مانند دختران ندارند، بیشتر در اجتماع هستند و مراقبت کمتری از آن‌ها می‌شود.

آگاهی نه ترس
والدین باید مراقبت‌های دقیق‌تر بر روی فرزندانشان داشته باشند. نظارت نداشتن بر زمان بازی کودکان در کوچه و خیابان به‌خصوص در ساعاتی که رفت‌و‌آمد افراد بسیار کم است، فرستادن کودکان به مغازه یا نانوایی برای خرید و استفاده از پوشاک و لباس‌های کودکانه‌ای که موجب جلب توجه این افراد می‌شود می‌تواند در این گروه از افراد انگیزه تجاوز را ایجاد کند پس در این شرایط، منطق حکم می‌کند رفتار پیشگیرانه داشته باشیم و به آموزش حریم‌شخصی به کودکان خود تلاش کنیم و نحوه مواجهه با افراد غریبه‌ای را که اصرار دارند آن‌ها را به خانه یا مکان دیگری بکشانند، بیاموزیم.
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی