کد خبر : 83025
/ 12:07
هنرمند محله کوهسنگی از ادغام هنر با شاهنامه فردوسی می‌گوید

به‌دنبال کار جدید بودم

«یاد گرفته‌ایم برای هر کاری و در هر مناسبتی شعار بدهیم و هفته و روز تعیین کنیم، روز خانواده، روز سالمند و... اما تا عمل خیلی فاصله داریم. این‌بار تلاش کردم یکی از این شعارها را عملی کنم و به داستان‌های شاهنامه فردوسی بها دهم و از این شاهکار ادبی استفاده بهینه ببرم.».

به‌دنبال کار جدید بودم

صفائی- شهرآراآنلاین، «یاد گرفته‌ایم برای هر کاری و در هر مناسبتی شعار بدهیم و هفته و روز تعیین کنیم، روز خانواده، روز سالمند و... اما تا عمل خیلی فاصله داریم. این‌بار تلاش کردم یکی از این شعارها را عملی کنم و به داستان‌های شاهنامه فردوسی بها دهم و از این شاهکار ادبی استفاده بهینه ببرم.».

این حرف‌ها را «شکوفه امیری‌مقدم» می‌گوید. او متولد سال1367 و دیپلم سینما و لیسانس تئاتر است و مدت 15سال است در این زمینه فعالیت می‌کند. او دوره‌های مختلف تخصصی را نزد استادانی مانند پوران درخشنده، جهانگیر الماسی، آزیتا حاجیان، نصرا... قادری و یاسر خاسب گذرانده و بعد از فارغ‌التحصیلی وارد حوزه بازیگری بدن(تئاتر فیزیکال) شده و مدتی است که آن را به‌طور جدی دنبال می‌کند.

115830.jpg

کار اصولی را می‌پسندم

اولین ارتباطش با دانش‌آموزان از داوری مسابقاتشان در نواحی آموزش و پرورش آغاز شد. علاقه زیاد او به تئاتر و سینما سبب شد تا با دیدن کار دانش‌آموزان به این فکر بیفتد چرا فرزندان ما با این تلاشی که می‌کنند، نباید کار خوب و درستی ارائه دهند. این مدرس تئاتر ضعف‌هایشان را می‌دید و نمی‌توانست به‌راحتی از کنارشان عبور کند. این امر سبب شد تا او به فکر آموزش تخصصی دانش‌آموزان باشد. همین حساسیتش سبب شد تا از سال93 و 94 همکاری‌اش را با مدارس آغاز کند. او از دانش‌آموزان امتحان می‌گرفت و بر اساس استعدادشان آن‌ها را انتخاب می‌کرد. گفتم وارد این کار می‌شوم و از بین آن‌ها علاقه‌مندان را تربیت می‌کنیم.

داستان‌ها را از شاهنامه انتخاب کردم

این مدرس تئاتر می‌گوید: سال اول با دانش‌آموزان تئاتر کلامی کار کردیم، اما این‌کار به دلم ننشست و از آن راضی نبودم. با خودم فکر کردم این نوع تئاترها کار کلیشه‌ای و تکراری است. به‌دنبال کار جدید بودم. یک روز که شاهنامه را ورق می‌زدم با خودم گفتم چرا داستان‌هایم را از شاهنامه انتخاب نکنم، داستان‌هایی که برای ما ملموس‌تر است و به فرهنگمان هم نزدیک‌تر.

امیری‌مقدم ادامه می‌دهد: داستان‌های غربی با فرهنگ ما همخوانی ندارد و گاهی نیز شخصیت‌هایش برای ما بیگانه است و ممکن است حرف و هدفی را دنبال نکند، اما داستان‌های شاهنامه جذابیت بیشتری دارد و موردپسند همه.

داستان‌ها در ذهنشان ماندگار می‌شود

بسیاری از بچه‌های ما اعتمادبه‌نفس کمی دارند و خودشان را دست‌کم می‌گیرند. من می‌خواستم این حس قدرت و اعتمادبه‌نفس را به آن‌ها بدهم و کمک کنم تا توانمندی‌هایشان را کشف کنند. از نگاه من هیچ‌چیز بهتر از تزریق قدرت حماسی در آن‌ها نبود. دانش‌آموزان در نظام خانواده و نظام مدرسه خودشان را دست‌کم می‌گیرند. دوست داشتم حس قدرت داشته باشند و بگویند ما می‌توانیم توانمند باشیم. در این سه سال داستان‌های «آرش کمانگیر»، 

«گرد آفرید» و «ضحاک» را با آنان کار کردم. این داستان‌ها در ذهنشان ماندگار می‌شود و فراموش نمی‌کنند. البته کار ما فقط در حوزه شاهنامه نیست. یکی از کارهای ما سردار آفتاب اولین کار عاشورایی بود که با زبان بدن چندین واقعه عاشورا را به نمایش درآوردیم.

115831.jpg

تبلیغ وطن‌پرستی در شاهنامه

شاهنامه فردوسی بزرگ‌ترین سند ادبی ماست. هر یک از ما به‌نوعی وظیفه داریم از این اثر ادبی حفاظت کنیم، نسل به نسل و سینه به سینه آن را انتقال دهیم، همان‌طور که نیاکان ما این‌کار را کردند. این روزها آثار غربی و توجه به غرب بیشتر در جوانان ما شکل گرفته است. ما می‌توانیم با نمایش آثار ایرانی و رجوع به کتاب‌ها و داستان‌های قدیم اصالت خودمان و ایرانی‌بودنمان را حفظ کنیم. من مطمئن هستم از هر کسی بپرسید به اتفاق معتقدند شاهنامه فردوسی یکی از مفاخر ملی ماست، این کتاب مُبلّغ میهن‌پرستی، شجاعت و توانمندی ایرانیان است. درست همان چیزهایی که در فیلم‌های هالیوودی می‌بینید و غربی‌ها می‌خواهند از قهرمانانشان به تصویر بکشند.

موسیقی، فهم تئاتر را آسان‌تر می‌کند

سبک کارمان فیزیکال بدن است. زبان بدن یک زبان بین‌المللی است و همه انسان‌ها به‌راحتی با آن ارتباط برقرار می‌کنند. در این سبک زبان بدن اولویت دارد. در تئاتر فیزیکال هنرمندان در بیان نقش خود و روایت داستان بیشتر با حرکت دست و صورت کارشان را ارائه می‌دهند. البته موسیقی هم قسمتی از این‌کار است تا فهم تئاتر را برای تماشاچیان آسان‌تر کند. در هر اجرا حدود 12نفر حضور دارند. بازیگران برای اجرای بهتر کار و برقراری ارتباط بیشتر با شخصیتی که می‌خواهند نقشش را ایفا کنند، در فیلم‌های مختلف شخصیت را جست‌وجو می‌کنند و با تماشای آن‌ها سعی می‌کنند خودشان را به نقششان نزدیک‌تر کنند. 

گلایه‌هایی که شنیده نمی‌شود

متاسفانه آن‌گونه که باید و لازم است حمایت نمی‌شویم. 3سال است به همراه دانش‌آموزان تئاتر موزیکال کار می‌کنیم، اما یک‌بار هم برای اجرا دعوت نشده‌ایم. یادگرفته‌ایم برای هر کاری و در هر مناسبتی شعار بدهیم و روز و هفته تعیین کنیم. روز خانواده، روز سالمند و... اما تا عمل خیلی فاصله داریم. این‌بار تلاش کردم یکی از این شعارها را عملی کنم و به داستان‌های شاهنامه فردوسی بها دهم و از این شاهکار ادبی استفاده بهینه ببرم. تاکنون توجهی به کار ما نشده است. ما می‌خواهیم دانش‌آموزان را به ادبیات فارسی سوق بدهیم اما پشتوانه‌ای نداریم. من نمی‌خواهم فقط در یک جشنواره شرکت کنیم و مقام بیاوریم و دیگر هیچ، ما قصد داریم فنون تئاتر و بازیگری را آموزش دهیم تا اگر کسی در این زمینه استعداد دارد و می‌خواهد مسیرش را ادامه دهد، محدودیتی نداشته باشد.

معلولان هم توانمند هستند

دوست دارم هر کس استعداد کارهای هنری را دارد در این زمینه موفق شود .برای همین هر کاری از دستم بربیاید، انجام می‌دهم. مطمئن هستم اگر کسی بخواهد می‌تواند و همین اعتقاد سبب شده است تا مدتی به‌دنبال آموزش تئاتر فیزیکال به بچه‌های معلول باشم.  

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی