کد خبر : 83050
/ 09:39
نوجوان شطرنج‌باز محله امامیه از موفقیت‌هایش می‌گوید

ذهن بی‌رقیب شهر

چهارساله بودم که مادرم مرا در کلاس ژیمناستیک ثبت‌نام کرد. در آنجا صحنه‌های شکستگی استخوان‌ بدن هم‌کلاسی‌هایم را دیدم و ترسیدم؛ به همین‌ خاطر دیگر به کلاس ژیمناستیک نرفتم. مدتی بعد مادرم، من را در کلاس شطرنج ثبت‌نام کرد و آنجا بود که با این رشته ورزشی آشنا شدم».

ذهن بی‌رقیب شهر

زمانی- شهرآراآنلاین، توجه خانواده‌ها به رشد ذهنی و جسمی فرزندانشان و فعالیت کودکان در کلاس‌های مختلف ورزشی، همگی نشان از اهمیت آموزش در این دوره سنی دارد. یکی از این کلاس‌ها که کودکان حضور پررنگی در آن دارند، شطرنج است؛ فعالیت مغزی پیچیده‌ای که نیاز به تفکر و قدرت تصمیم‌گیری فراوان دارد و توانسته است علاوه‌بر بزرگ‌سالان، کودکان را نیز به‌سمت خود بکشاند. سبحان زحمتی ساکن محله امامیه است و 12سال دارد. او یکی از همین کودکانی است که قدم در راه بازی شطرنج گذاشته است و دوست دارد آن را ادامه دهد. درحال‌حاضر فرد موفقی است و به‌خاطر استعداد و عشقی که به این ورزش دارد، تاکنون توانسته است به موفقیت‌های زیادی در این رشته دست یابد. این موفقیت‌ها ما را به این سمت سوق داد که در این زمینه با او گفت‌وگو کنیم.

خــودش می‌گویـد: «چهارساله بودم که مادرم مرا در کلاس ژیمناستیک ثبت‌نام کرد. در آنجا صحنه‌های شکستگی استخوان‌ بدن هم‌کلاسی‌هایم را دیدم و ترسیدم؛ به همین‌ خاطر دیگر به کلاس ژیمناستیک نرفتم. مدتی بعد مادرم، من را در کلاس شطرنج ثبت‌نام کرد و آنجا بود که با این رشته ورزشی آشنا شدم».

پس از گذشت دو ماه، مربی شطرنج سبحان به استعداد او پی می‌برد و به مادرش پیشنهاد می‌دهد که او را در مسابقات شطرنج ثبت‌نام کند: «روزی مربی‌ام به مادرم گفت پسر شما بر صفحه شطرنج تسلط کامل دارد و اگر در مسابقات کشوری ثبت‌نام کند، با برنامه‌ریزی و تداوم کلاس‌ها، جزو برترین‌های شطرنج خواهد شد». به پیشنهاد مربی و با تصمیم مادر، سبحان در مسابقات کشوری آن زمان شرکت می‌کند و نفر سی‌وپنجم می‌شود و چهار امتیاز مثبت می‌گیرد: «در آن مسابقه، مادرم با مادر یکی از شرکت‌کنندگان آشنا شد و او پیشنهاد داد که برای پرورش استعدادی که داشتم، من را نزد یک مربی دیگر ببرد. درنتیجه پیش مربی جدید ثبت‌نام کردم و هشت ماه در آنجا آموزش دیدم. همان زمان در مسابقه «جام دوستی» شرکت کردم و با تلاش و پشتکار، خودم را به میز اول رساندم».

یک روز به‌یادماندنی

سبحان می‌گوید: «جایزه نفر برتر در یکی از مسابقاتی که در آن شرکت کرده بودم، میکروسکوپ بود و چون من جانورشناسی را دوست داشتم، دلم می‌خواست حتما آن جایزه را به‌دست بیاورم اما نتوانستم نفر اول شوم. مدتی به باشگاه شطرنج نرفتم و در خانه، هم تمرین می‌کردم و هم کتاب‌های مربوط به شطرنج را می‌خواندم. به‌دنبال آن بودم که بفهمم نفرات برتر آن مسابقه در کدام باشگاه آموزش می‌بینند. به مادرم گفتم پیگیری کند تا من هم به همان باشگاه بروم اما مادرم قبول نمی‌کرد. می‌خواستم شطرنج را خیلی زود یاد بگیرم. 27آذر همان سال با مادرم در خیابان هفت‌تیر بودم و خیلی اتفاقی اسم همان باشگاه را دیدم. به مادرم اصرار کردم تا من را در آن باشگاه ثبت‌نام کند. ابتدا قبول نکرد اما با اصرارهای زیاد من، تسلیم خواسته‌ام شد که البته باشگاه تعطیل بود و دوباره بعدازظهر همان روز برای ثبت‌نام به آنجا مراجعه کردیم و بازهم با در بسته روبه‌رو شدیم. فردای آن روز به اتفاق مادرم به آنجا رفتیم. کمتر این اتفاق می‌افتد که استادی، شاگرد استاد دیگری را قبول کند. درمورد من هم همین‌طور بود. مادرم کلی با استاد باشگاه صحبت کرد. استاد، بازی مرا در آن مسابقه دیده بود و به مادرم گفت فرزند شما توانسته است با 10ماه تمرین به این خوبی بازی کند. همان روز از من امتحان گرفته شد و با پذیرش من در باشگاه موافقت شد. از آن زمان تاکنون سه سال است که درکنار این استاد کار می‌کنم و 27آذر برای من و خانواده‌ام روز خاطره‌انگیزی است. آن زمان، آرزویم شرکت در کلاس‌های آن استاد بود و با موافقت او به آرزویم رسیدم. تا الان هم با همان استاد ادامه داده‌ام».

از آموزش نشستن تا آموزش حرفه‌ای

نوجوان شطرنج‌باز محله ما ادامه می‌دهد: «از ابتدا تاکنون با مربیانی ازجمله آقایان ابوالفضل عابدی، مهران سالاری و سیامک پیرملکی کار کرده‌ام. تمامی این استادان باعث شدند که به من به اینجا برسم و بتوانم موفق شوم. هرکدام برای من زحمت کشیدند و نکته‌هایی را به من آموزش دادند که در بازی شطرنج مهم است. از آموزش‌های پایه و طرز نشستن گرفته تا آموزش‌هایی که الان به‌صورت حرفه‌ای به من داده می‌شود، همگی نشان‌دهنده زحمت و تلاش مربیانم است».

او با اینکه سن زیادی ندارد، معنای هدف در زندگی را می‌داند و برای هدفش که قهرمانی در شطرنج است، تمام تلاش خود را می‌کند: «شطرنج را دوست دارم و دوستانم را هم تشویق می‌کنم تا شطرنج بازی کنند. شطرنج بر من تاثیر زیادی گذاشته و اعتماد‌به‌نفسم را زیاد کرده است. درحال‌حاضر روزی دو تا چهار ساعت تمرین می‌کنم و درکنارش مطالعه هم می‌کنم. اینترنتی نیز با کشورهای دیگر مسابقه می‌دهم. درسم خوب شده است و معلم‌هایم از من راضی هستند. در مدرسه شاگرد اول هستم؛ به‌خاطر همین، مدیر و معلم‌هایم هوایم را دارند و می‌گذارند در مسابقات شرکت کنم. در مسیر مسابقات هم فقط به بازی‌ کردن فکر می‌کنم و خیلی تلاش کرده‌ام تا به این مرحله برسم». سبحان ادامه می‌دهد: «در شطرنج، ریتینگ اهمیت دارد و من دوست دارم جزو برترین‌ها شوم. دوست دارم در مسابقاتی شرکت کنم که گروه Aباشد و به درجه استاد بزرگی برسم. در تمام مسابقاتم از مربی‌ام، آقای پیرملکی، راهنمایی و مشاوره می‌گیرم. هروقت که با او تماس می‌گیرم، با روی خوش جوابم را می‌دهد و برایم وقت می‌گذارد. از نظر ایشان من فقط باید در بعضی مسابقات شرکت کنم. افراد زیادی از جمله داوران، مسئولان مدرسه و حتی بازیکنان این حرفه هوایم را داشته‌اند. از طرف دیگر خانواده‌ام همیشه همراهم بوده‌ و برایم زحمت زیادی کشیده‌اند. پدر و مادربزرگم از نظر مالی مرا حمایت می‌کنند و مادرم هم در مسابقات پابه‌پای من می‌آید و همراهم است. او وقت زیادی برایم می‌گذارد و کتاب‌های تمرینی زیادی برایم می‌خرد تا آن‌ها را مطالعه کنم. برای مسابقه به هر شهری که می‌رویم، مادرم با استادان آنجا صحبت می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که کتاب‌های خوب را به ما معرفی کنند».

استعداد نهفته

لیلا حیدری، مادر سبحان، خیلی تلاش کرده است تا فرزندش را به اینجا برساند: «در خانه ما کسی شطرنج بازی نمی‌کرد و شطرنج، جزو اسباب‌بازی‌های بچه‌هایم نبود. من یک مادر بودم و دلم می‌خواست فرزندم فعالیتی ورزشی هم انجام دهد. یک روز در یکی از خیابان‌های شهر تابلو یک آموزشگاه شطرنج را دیدم. تا آن زمان خودم هم نمی‌دانستم شطرنج چیست و فقط شنیده بودم که برای زیاد کردن اعتمادبه‌نفس خوب است؛ به همین خاطر تصمیم گرفتم او را در کلاس شطرنج ثبت‌نام کنم. مسابقه برای من مادر خیلی ارزش دارد؛ نه به‌خاطر اسمش بلکه فقط برای پیشرفت فرزندم. مادری سخت‌گیر بوده‌ و می‌خواسته‌ام حتما در هر مسابقه‌ای مقام بیاورد ولی الان دیگر مثل قبل سخت‌گیر نیستم. شطرنج، زندگی پسرم را زیرورو کرده و بر تمام ابعاد زندگی‌اش تاثیر گذاشته است».

هزینه‌های زیاد

شطرنج نیز مانند سایر ورزش‌ها نیاز به حمایت مالی دارد تا بتوان آن را ادامه داد و پیشرفت کرد: «شرکت در مسابقات آسیایی، 16میلیون هزینه داشت و به‌خاطر هزینه آن نتوانستم فرزندم را ثبت‌نام کنم. خیلی از بچه‌ها ذهن خوبی دارند اما به‌دلیل هزینه‌های مالی سنگین نمی‌توانند در مسابقات شرکت کنند. تاکنون هزینه‌های زیادی داده‌ام. هزینه هر ترم آموزش، تقریبا یک میلیون‌و200تومان می‌شود. یک بازیکن به‌طور استاندارد باید سه جلسه در هفته به کلاس برود و این کار هزینه‌بر است. ورودی مسابقات استانی، 19هزار تومان است و برای هر مسابقه‌ای که حکم، طلا و کاپ داده می‌شود، 80 تا 120هزار تومان برای ورود به آن گرفته می‌شود. در مسابقات بین‌المللی هم، ورودی به دلار حساب می‌شود. می‌دانستم شطرنج هزینه دارد اما فکر نمی‌کردم که سبحان تا این اندازه استعداد داشته باشد و بخواهد این ورزش را تا این مرحله ادامه دهد. همسرم و حتی مادرم در تامین هزینه‌ها زحمت زیادی کشیدند. از طرف دیگر هزینه‌های اسکان و رفت‌وآمد به شهرهای دیگر به‌خصوص تهران زیاد است. اگر جایی بود که پسرم را از لحاظ مالی حمایت می‌کرد، حتما مقام‌های بالایی را کسب می‌کرد، با این حال پسرم شرایط مالی ما را درک می‌کند، توقع زیادی ندارد و بیشتر خواسته‌هایش را نادیده می‌گیرد».

استعدادی که حمایت می‌خواهد

سیامک پیرملکی که خود مؤسس اولین مدرسه شطرنج در خراسان رضوی است و چند سالی است که استاد شطرنج سبحان است، از نبوغ او می‌گوید: «سبحان در خراسان رضوی رقیب ندارد و به‌لحاظ بازی شطرنج، هیچ‌کس در رده سنی او همانندش نیست و در ریتینگ بین‌المللی در کشور نیز جزو چند نفر برتر در رده سنی خودش است؛ هرچند که هم در رده سنی خودش موفق بوده است و هم در رده سنی بزرگ‌تر از خودش، ضمن اینکه مدال‌های فراوان استانی دارد و عضو تیم ملی کشوری شطرنج است که توانسته است سه سال متوالی به مقامات کشوری زیادی دست یابد». شطرنج، بر فردی که با آن سروکار دارد، تاثیر مثبت می‌گذارد و سبحان نیز از این قاعده مستثنا نیست: «او پسر بااخلاقی است و شطرنج بر دقت، تمرکز و پیشرفت تحصیلی او تاثیر گذاشته است. سبحان استعداد زیادی دارد و به همین دلیل باید حمایت شود و متاسفانه ازآنجایی‌که حمایتی از او نمی‌شود، تنها خانواده‌اش پشت او هستند. درحالی‌که فدراسیون شطرنج و مسئولان مربوط در کشور باید از افرادی که به این ورزش علاقه‌مندند و درکنار آن استعداد دارند و می‌توانند مقام‌های خوبی را کسب کنند، حمایت کند. شطرنج ورزش پرخرجی است و مسابقات بین‌المللی نیز هزینه‌های زیادی دربر دارد، لذا هر فردی نمی‌تواند بدون پشتوانه مالی در این مسابقات شرکت کند. سبحان نیز با وجود آنکه سه سال است در اردوی تیم ملی شرکت کرده و توانسته است رتبه‌های چهارم، پنجم و هشتم را به‌دست آورد، به‌خاطر هزینه‌های این مسابقات نتوانسته است در آن شرکت کند، درصورتی‌که استعداد زیادی دارد و اگر در این مسابقات شرکت کند، حتما موفق خواهد بود».

مقام‌های دریافت‌شده

- مقام پنجم استانی در رده سنی زیر 8سال در سال92

- مقام دوم استانی در رده سنی زیر 10سال در سال93

- مقام هشتم مسابقات کشوری شطرنج در سال93

- مقام اول مسابقات شطرنج سریع در رده سنی زیر 10سال در شهرستان فریمان در سال93

- مقام اول جام خاوران در رده سنی زیر 10سال در سال94

- مقام پنجم مسابقات کشوری شطرنج در سال94

- مقام قهرمانی استانی در رده سنی زیر 12سال در سال95

- مقام ششم استانی در رده سنی زیر 20سال در سال95

- مقام اول مسابقات ریتد فکری جام شاهوار زیر 14سال در شهرستان شاهرود، سال95

- مقام اول شطرنج حکیم عمرخیام نیشابوری در رده سنی زیر 12سال در نیشابور، سال95

- مقام چهارم استانی در رده سنی زیر 12سال در سال95

- مقام پنجم استانی در رده سنی زیر 18سال در سال95

- مقام اول جام اترک ریتد در رده سنی زیر 12سال، سال95

- مقام چهارم مسابقات کشوری شطرنج- سال95

- مقام سوم جام ستارگان در رده سنی زیر 12سال در بندر انزلی، سال96

- مقام دوم استانی در رده سنی زیر 12سال در سال96

- مقام دوم مسابقات سریع نوباوگان در سال96

- مقام اول مسابقات قهرمانی ناحیه7 در سال96

- مقام چهارم استانی در رده سنی زیر 14سال در سال96

- مقام اول مسابقات بین‌المللی شطرنج اپن جام ابن‌سینا در رده سنی زیر 12سال، سال96

- مقام قهرمانی لیگ شطرنج نوجوانان مشهد در سال96

- مقام دوم استانی رده سنی زیر 12سال در سال96

- مقام قهرمانی جام رمضان زیر 16سال در سال96

- مقام اول میز یک در مسابقات لیگ شطرنج نوجوانان مشهد در سال96

- مقام دوم جام شهیدرجایی قزوین، رده سنی زیر 12سال در سال96

- مقام اول استانی در دوره تحصیلی ابتدایی ناحیه7 در سال97

- مقام اول جام شاهوار در رده سنی زیر 18سال، در سال97

- مقام هشتم جام اترک در شهرستان بجنورد در سال97

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی