کد خبر : 82981

مردم زمینه‌ساز حکمروایی هوشمند

احسان براری
یکی از ویژگی‌های مدیریت کلان‌شهرها در دنیای امروز، مدیریت مشارکتی و از پایین به بالا است. به این معنا که دیگر فقط حکومت یا شهرداری به عنوان تصمیم‌گیرنده و مجری نیست بلکه هم تصمیم‌گیری و هم اجرا در یک فرایند مشارکتی بین حکومت و شهرداری، مردم و نهادهای مردمی (مثل تشکل‌ها، NGOها و ...)، بخش خصوصی و فعالان اقتصادی

اتفاق می‌افتد. درواقع به همان میزان که مسائل و مشکلات کلان‌شهرهای کنونی پیچیده و بزرگ هستند، مواجه شدن با این مشکلات پیچیده نیازمند یک فرایند پیچیده مشارکتی بین بازیگران فوق در شهر است. به این ترتیب همه ذی‌نفعان شهر از مردم عادی گرفته تا مدیران شهر می‌توانند هم در تصمیم‌گیری و هم اجرا مؤثر باشند و ضمن افزایش سرمایه‌اجتماعی و حس تعلق، کارآمدی مدیریت شهر نیز افزایش یابد.


ICT بستری برای مشارکت شهروندان
این فرایند مشارکتی پیچیده اما نیاز به ابزارهای مؤثر و کارآمد برای تسهیل این مشارکت و تصمیم‌گیری است. اکنون که فناوری اطلاعات و ارتباطات کلیه معادلات قدیمی مدیریتی و اجتماعی و حتی سیاسی را عوض کرده است، بهترین عرصه برای ایجاد این مشارکت استفاده از بستر ICT برای تحقق آن است. این فرصت تا چندین سال قبل به این شکل وجود نداشت و یکی از موانع شکل‌نگرفتن مؤثر مشارکت هم همین نبود ابزار مناسب بود اما به‌تازگی شرایط کاملا مناسب
است.
استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات حتی تا آنجا باعث تحول در نظام مدیریتی در جهان شده است که برخی آن را مقدمه‌ای برای دموکراسی مستقیم مردمی می‌دانند و نظریه‌های متعددی در این زمینه ارائه کرده‌اند. در این رویکرد مسئله‌ای که بیان می‌شود این است که اکنون مردم می‌توانند در بسیاری از موارد با استفاده از فناوری اطلاعات به ارائه نظرات خود و رأی دادن بپردازند. بنابراین شاید در خیلی از موارد به جای این که طبق سیستم قدیمی وکلای مردم در مجالس مختلف به اظهارنظر بپردازند، می‌توانیم به رأی مستقیم خود مردم مراجعه کنیم. البته در این‌باره ملاحظات بسیاری وجود دارد و مسئله به همین سادگی نیست اما قطعا این تحول فناورانه باعث تحولات مدیریتی عمیق
خواهد شد.

ایجاد سامانه‌های هوشمند مشارکت
در مدیریت شهری هم به همین ترتیب می‌توان از طریق این ابزار فناورانه، مشارکت واقعی مردم را هم در تصمیم‌گیری‌ها و هم در نظارت بر امور ایجاد کرد. بنابراین می‌توان مدل یاد شده در بالا را که شامل مشارکت شهرداری، مردم و بخش خصوصی بود از طریق سامانه‌های هوشمند مجازی ایجاد کرد. این مدل مشارکتی با بازیگران یادشده را در علم مدیریت شهری با نام حکمروایی خوب شهری می‌شناسند که هم‌اکنون نظریه غالب و اصلی در مدیریت شهری در جهان است.
بنابراین شهرهوشمند در یکی از رویکردهای اصلی خود باید به دنبال ایجاد سامانه‌های هوشمند ایجادکننده این تعاملات پیچیده بین بازیگران مختلف عرصه شهر باشد و در این صورت است که هم ایده شهرهوشمند و مردم هوشمند تحقق می‌یابد و هم حکمروایی خوب شهری که راهکار اصلی برون رفت از مشکلات فعلی کلان ‌شهرهاست.

مردم بازیگران اصلی عرصه مدیریت
در واقع این ایده در یکی از زیرشاخه‌های شهرهوشمند با عنوان حکمروایی هوشمند هم می‌گنجد که در تعامل با بحث مردم‌هوشمند نیز هست. در این صورت است که بحث مردم‌هوشمند که توسط صاحب نظران بیان می‌شود جایگاه واقعی خود را پیدا می‌کند و مردم نه فقط در نقش تبعیت‌کننده از دستورات مدیران شهر و تأییدکننده و پیرو آن، بلکه در نقش بازیگران اصلی عرصه مدیریت شهر ظاهرمی‌شوند و معنای واقعی مردم هوشمند در سایه این توانمند‌سازی اتفاق خواهد افتاد.
احسان براری

 

  لینک
http://shahraraonline.ir/news/82981