• خانه
  • فضای مجازی
  • همراه با طبیعت‌گرد ایرانی که با ثبت ١۵ هزار عکس از جاذبه‌های ایران در گوگل بالاترین مدرک آن را کسب کرده است/ راهنمای گوگل
کد خبر : 84970
/ 14:10

همراه با طبیعت‌گرد ایرانی که با ثبت ١۵ هزار عکس از جاذبه‌های ایران در گوگل بالاترین مدرک آن را کسب کرده است/ راهنمای گوگل

اگر عکسش را ببینید یا حتی رودررو مقابلتان بایستد، سنش را بیشتر از ۴٠‌سال تخمین نمی‌زنید، اما شناسنامه ثابت می‌کند او در آستانه شصت‌سالگی قرار دارد. خودش می‌گوید به‌اندازه سه نسل جوانی کرده و این را مدیون دوستی و زندگی در طبیعت است.

همراه با طبیعت‌گرد ایرانی که با ثبت ١۵ هزار عکس از جاذبه‌های ایران در گوگل بالاترین مدرک آن را کسب کرده است/ راهنمای گوگل

شیما سیدی: مدرک راهنمای رتبه ١٠‌گوگل ، بالاترین سطح مدرک است که گوگل به افراد اعطا می‌کند. محسن موسوی‌زاده ‌ به عشق معرفی ایران به جهانیان، ١۵ هزار عکس از جاذبه‌های ایران درنقشه گوگل ثبت و این مدرک را کسب کرده است. او دبیر فیزیک و ایده‌پردازی است که افتخارات زیادی چون اختراع دایره مثلثات، ایده استقبال از بهار، نمایندگی انجمن‌های مردمی محیط‌زیستی استان و... را در کارنامه دارد، اما بیش از همه به طبیعت‌گردی ‌مشهور است. اگر عکسش را ببینید یا حتی رودررو مقابلتان بایستد، سنش را بیشتر از ۴٠‌سال تخمین نمی‌زنید، اما شناسنامه ثابت می‌کند او در آستانه شصت‌سالگی قرار دارد. خودش می‌گوید به‌اندازه سه نسل جوانی کرده و این را مدیون دوستی و زندگی در طبیعت است. این عشق به طبیعت را هم به تولد در روستا گره می‌زند و می‌گوید: من در دل طبیعت روستای گوارشک به دنیا آمدم.

پایان روزمرگی و آغاز طبیعت‌گردی
محسن موسوی‌زاده نیز مانند خیلی از ما زندگی روزمره‌ای داشت. صبح بیدار می‌شد، به مدرسه می‌رفت و تدریس می‌کرد و ظهر به خانه بازمی‌گشت و عصر احتمالا کار دیگری می‌کرد. اما یک روز در‌حالی‌که آن‌قدر شانه‌درد داشت که حتی نمی‌توانست کتش را به تن کند، با خود گفت: «می‌خواهم یک بار دیگر زندگی کنم.» از همان زمان، قید خیلی از مادیات زندگی را زد و بیشتر وقتش را به سفر اختصاص داد. حالا می‌گوید: «امروز فقط یک خاطره از آن درد مانده است و اگر هر نسل تنها ١٠سال جوانی می‌کند، من به اندازه سه نسل جوانی کردم.»

کوله‌گرد
او بیشتر اهل کوه‌نوردی و پیاده‌روی در دل طبیعت است. به همین دلیل کوله‌پشتی وسیله‌ای است که بیشتر اوقات به همراه دارد. گاه نیز با دوچرخه به دل طبیعت می‌زند، اما کمتر پیش می‌آید با خودرو شخصی سفر کند. برای مسیرهای دورتر وسایل عمومی یا همراهی دوستان ماشین‌دار را ترجیح می‌دهد.

هزینه هر سفر: رایگان!
سفرهای موسوی‌زاده تقریبا رایگان است. این هم به‌واسطه اخلاق و مرامی است که در طول سال‌ها خرج کرده و موجب شده است هزاران دوست در سراسر دنیا داشته باشد. او که اطلاعات کاملی از طبیعت و جغرافیای ایران دارد، به‌جای‌اینکه پولی برای راهنمایی تور بگیرد، دوستانه سفر می‌کند. می‌گوید: نه اینکه در طول این سال‌ها پولی برای راهنمایی تور نگرفته باشم؛ گرفته‌ام، اما خیلی کم. من ترجیح می‌دهم این مبلغ را که شاید نهایتا ۵٠٠‌هزار تومان ‌شود، نگیرم و در‌عوض دوستانه سفر کنم. در این زمان طبیعتا دوستان هم به‌سراغم می‌آیند و آنان از همراهی راهنمای حرفه‌ای لذت می‌برند و من هم هزینه‌ای برای خودرو نمی‌دهم. این یک جور بده‌بستان شیرین دوستانه است. من امروز با بیشتر هنرمندان عرصه‌های مختلف موسیقی، عکاسی، شعر و... مشهد مانند ابراهیم بهرامی، استاد گیلانی‌فر، مرحوم قهرمان، خلیلی، ابوترابی، هادی تقی‌زاده و... دوست هستم. آموزه‌هایی که باید در کلاس درس این اساتید می‌آموختم، در دوستی با آنان آموختم.
میزبانی و میهمانی‌های سفری
موسوی‌زاده دوستانی نیز در سراسر دنیا دارد. دست‌کم ٢٠‌نفر از بزرگ‌ترین جهانگردان دنیا میهمان وی بوده‌اند و او در خانه از آنان پذیرایی کرده است. این میزبانی و میهمانی هم سودی دو‌سویه دارد. موسوی‌زاده از آنان عکاسی و... می‌آموزد و آنان هم با فرهنگ اصیل ایرانی آشنا می‌شوند.او یکی از اولین اعضای سایت «کوچ‌سرفینگ» در ایران است و امروز ده‌ها خارجی و ایرانی که میهمانش بوده‌اند، نظرهای مثبت فراوانی از میزبانی او نوشته‌اند. نظرهایی که با‌توجه‌به قالب سایت کوچ‌سرفینگ، هیچ‌کس توانایی پاک‌کردن یا تغییر آن‌ها را ندارد. او می‌گوید: میزبانان و میهمانان این سایت را می‌توان به‌واسطه نظرهای کاربران شناخت. اگر فردی، نظری منفی درباره شما بنویسد، به‌هیچ‌وجه نمی‌توانید آن را تغییر دهید و به همین‌دلیل دیگر کسی به میزبانی و میهمانی آن فرد جواب مثبت نمی‌دهد.

با فرهنگمان ایران را به خارجی‌ها معرفی کنیم
رسانه‌ها می‌توانند ناراست را راست جلوه دهند و با همین شیوه، ایران و فرهنگ ایران را وارونه به دنیا معرفی کنند. باورهایی که مردم جهان از مردم ایران دارند، با باورهای راستین تفاوت زیادی دارد، اما حضور آنان در ایران و آشنایی‌شان با آدم‌های با‌فرهنگ ایرانی می‌تواند نظرشان را تغییر دهد. موسوی‌زاده، از‌جمله افرادی بوده که نظر بسیاری از خارجی‌ها را تغییر داده است. او می‌گوید: وقتی اینجا می‌آیند، تعجب می‌کنند از اینکه چقدر مردم مهربان‌اند، چقدر امنیت هست، چقدر ایران جاهای دیدنی دارد. یکی از آنان عاشق رباط شرف شده بود و تا چند سال پروفایل فیس‌بوکش، همین عکس بود. ما مردم ایران باید سفیر مهربانی باشیم و فرهنگ مهربانی را با صنعت گردشگری، که پاک‌ترین و پایدارترین درآمد است، به جهانیان معرفی کنیم. اگر ایران هیچ معدن و صنعت و نفتی نداشته باشد، آن‌قدر زیبایی طبیعی و فرهنگ غنی دارد که می‌توان کشور را تنها با همین صنعت اداره کرد و همه جوانان را هم به سر کار فرستاد. ما می‌توانیم داشته‌ها و فرهنگمان را با خوب‌بودنمان ترویج کنیم. من به‌عنوان یک گردشگر که به بسیاری از نقاط دنیا سفر کرده‌است، می‌گویم ایران بهترین دیدنی‌ها را دارد.

معرفی ایران با ثبت عکس در گوگل
موسوی‌زاده با بارگذاری بیش‌از ١۵‌هزار عکس و ثبت بیش‌از ۴٠٠‌مکان جغرافیایی از ایران و دیدنی‌های آن در نقشه گوگل توانسته مدرک راهنمای رتبه ١٠‌گوگل را که بالاترین سطح مدرک راهنمای گوگل است، به دست آورد. او تمام این‌ها را به عشق معرفی ایران به جهانیان انجام داده است؛ عشقی که جواب داد و بسیاری از عکاسان بزرگ جهان را راهی ایران کرد. آن‌ها به ایران آمدند، میهمان موسوی‌زاده شدند و علاوه‌بر ثبت عکس‌های ماندگاری از ایران، مروج فرهنگ ما نیز شدند.

هزار باغ و ویلا دارم
او یکی از بزرگ‌ترین دارایی‌هایش را دوستانش می‌داند و می‌گوید: من الان در کوله‌ام کلید چند باغ و ویلا را دارم که هیچ‌کدام از آن‌ها مال خودم نیست. اگر مردم به شما اعتماد کنند و بدانند آسیبی به جان و مالشان نمی‌زنید، هرجا بروید خانه و ماشین برای شما مهیاست. نیازی نیست صبح تا شب کار کنیم تا ماشین و ویلا بخریم. بهتر است ارتباطات اجتماعی‌مان را بیشتر کنیم تا بتوانیم توانایی‌های گروهی‌مان را افزایش دهیم و داشته‌هایمان را به اشتراک بگذاریم. من اوایل ازدواج با همسرم در خیابان، منتظر ماشین می‌ایستادم و فقط ١٠دقیقه بعد یک دوست، آشنا یا شاگرد پیدا می‌شد تا مرا برساند.

هیچ‌هایک یا مرامی‌سواری
موسوی‌زاده امروز به‌دلیل دوستان فراوانی که دارد، کمتر به مرامی‌سواری می‌پردازد. اما او از این شیوه هم استقبال می‌کند و از خاطرات این سبک سفرش می‌گوید: اوایل که استخدام آموزش‌و‌پرورش شده بودم، در روستای بقمچ در کوه‌های هزار‌مسجد تدریس می‌کردم. دست‌کم ۴٠‌بار مسیر بقمچ تا چناران را از کوه‌ها پیاده رفتم. گاهی هم این مسیر را به‌رایگان یا مرامی با ماشین‌ها می‌رفتم. اگر تراکتوری یا کامیونی مسیر را می‌رفت، دست تکان می‌دادم و درصورت اجازه راننده با او هم سفر می‌شدم.
خوب خاطرم هست یک بار‌، آفتاب داغ بالای سرم بود و همین‌طور‌که پیاده می‌‌رفتم، در دلم می‌گفتم خدا کند ماشینی بیاید تا بتوانم با او بروم. ناگهان صدای آهنگ جواد یساری آمد و بلافاصله کامیونی جلو پایم متوقف شد. بااینکه بعد از آن کنسرت‌های زیادی در جهان رفتم، اما هیچ‌وقت صدای آن ترانه را از یاد نخواهم برد. هنوز با آن کامیون‌دار رفاقت داریم. این‌‌گونه مسافرت‌کردن بسیار زیباست، چون هم دوست پیدا می‌کنید، هم نیازی به وسیله ندارید. از آن سو، کسی هم که تنها در جاده می‌راند، همراه پیدا می‌کند. بعد از آن باز هم مرامی‌سواری را تجربه کردم، اما چون تعداد دوستانم بیشتر شده است و معمولا هرجا بخواهم بروم با آن‌ها می‌روم، کمتر به این نوع سفر می‌پردازم.

گاهی شهر از جاده خطرناک تر است
برخی فکر می‌کنند اگر فقط در شهر باشند خطری آن‌ها را تهدید نمی‌کند، در‌حالی‌که در بیابان و بین حیوانات وحشی سفر‌کردن به‌مراتب، کم‌خطرتر از زندگی در شهر است. یک بار در شهر دوچرخه‌سواری می‌کردم. دو ماشین برای اینکه به هم نزنند سمت من گرفتند. اینجا این اتفاقات می‌افتد، اما در جاده و بیابان خیر. آنجا بیشتر هوای آدم‌ها را دارند.

جاذبه‌های اطراف مشهد
مشهد پر از جاذبه طبیعی است و گاهی فقط با ۵ ‌دقیقه پیاده‌روی می‌توانید به مکان‌های شگفت‌انگیزی برسید. خیابان‌های هاشمیه و دلاوران را تا انتها بروید و به ارتفاعات جنوبی مشهد برسید. به دلاوران‌١۶ بروید و به چشمه برسید. نماز‌٢٧ را بروید و به قلعه سرهنگ برسید. از قلعه‌سرهنگ ١۴‌دقیقه بعد به چشمه پونه برسید که روستای بکری است. انتهای روستای دلاوران بقایای قلعه‌نجفی را ببینید. کدام شهری این ویژگی‌ها را دارد؟ آب در کوزه و ما تشنه‌لبان می‌گردیم.

چه در کوله‌بار بگذاریم؟
بستگی به مسیر، کوله‌بار سبک، متوسط و سنگین باید انتخاب کنید. در مسیرهای طولانی که به برپایی کمپ نیاز است، باید چادر، زیرانداز، آذوقه بیشتر و... برداریم، اما در مسیرهای نیم‌روزه و یک‌روزه می‌توانیم سبک‌تر سفر کنیم و تنها لوازم حیاتی را برداریم. برداشتن آب را فراموش نکنید. حتما پیش از حرکت به یک نفر از دوستان و آشنایان مسیر سفرتان را بگویید تا اگر خدایی‌ناکرده مشکلی پیش آمد، بتوانند به کمک شما بیایند.
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی