• خانه
  • خراسان رضوی
  • دلایل معروف‌شدن مشهدی‌ها به بد راهنمایی کردن زائران چیست؟/ مِدِنِم و نِمِگِم یا نِمِدِنِم و نِمِگِم؟
کد خبر : 85188
/ 12:02

دلایل معروف‌شدن مشهدی‌ها به بد راهنمایی کردن زائران چیست؟/ مِدِنِم و نِمِگِم یا نِمِدِنِم و نِمِگِم؟

به نظر می‌رسد شیوه نشانی‌دهی مشهدی‌ها زیاد درمیان مردم ایران خوش‌نام نیست. در گزارش پیش رو قصد داریم بررسی کنیم ببینیم این موضوع تا چه حد صحت دارد.

دلایل معروف‌شدن مشهدی‌ها به بد راهنمایی کردن زائران چیست؟/ مِدِنِم و نِمِگِم یا نِمِدِنِم و نِمِگِم؟

سیدی - منشادی: گرچه امروز به واسطه نرم‌افزارهای مکان‌یابی، به نظر می‌رسد شیوه سنتی پرسیدن نشانی از مد افتاده است، هستند هنوز نسلی که به این شیوه خو گرفته و روی کمک مردم شهر برای رسیدن به مقصد حساب باز کرده‌اند. از‌آنجایی‌که از تمامی نقاط ایران و جهان به مشهد سفر می‌کنند، حرف و حدیث درباره مشهدی‌ها هم زیاد بین مردم ایران رد‌و‌بدل می‌شود. آنان معمولا تجربه‌های خود از برخورد با حتی یک مشهدی را هم به کل مردم شهر بسط می‌دهند. در‌این‌میان به نظر می‌رسد شیوه نشانی‌دهی مشهدی‌ها زیاد درمیان مردم ایران خوش‌نام نیست. در گزارش پیش رو قصد داریم بررسی کنیم ببینیم این موضوع تا چه حد صحت دارد.

متهم ردیف اول تابلوهای راهنمایی مشهد
در هر شهر، تابلوهای راهنمایی باید آن‌قدر گویا باشند که دیگر نیازی به پرسیدن نشانی از مردم شهر نباشد. اما متأسفانه نکته تأمل‌برانگیز در مسیریابی مشهد اینجاست که به‌دنبال یک تابلو، تابلو بعدی وجود ندارد و مسافر همواره وسط راه بلاتکلیف می‌ماند! علاوه‌بر‌این تابلوهای راهنمای اماکن گردشگری مشهد نیز به‌شدت نایاب و کم است. بسیاری از اماکن گردشگری شهرمان مانند موزه‌ خراسان بزرگ، موزه مردم‌شناسی مهدی قلی‌بیک، آرامگاه فردوسی، آرامگاه نادری و... تنها یکی‌دو تابلو پای مکان دارند و داخل شهر، راهنمای کافی برای رسیدن به آن‌ها وجود ندارد. به‌همین‌دلیل گردشگر ناچار است به مردم شهر متوسل شود و مدام از آنان راهنمایی بخواهد. حسین مبینی، عضو هیئت‌علمی گروه مدیریت و برنامه‌ریزی جهاد دانشگاهی پژوهشکده گردشگری، نیز در‌این‌باره می‌گوید: مشهد در نشانه‌های گردشگری و تابلوگذاری ضعیف عملکرده است. فردی که از مبادی ورودی به مشهد می‌رسد، نمی‌تواند به‌راحتی به آرامگاه نادر، فردوسی و... برود. نکته دیگر اینکه تابلوهای گردشگری، تنها به یک زبان در‌نظر گرفته شده است؛ گویا تنها ما گردشگر داخلی داریم. نقص دیگر که در‌زمینه تابلوها و نشانه‌گرهای گردشگری وجود دارد، به‌ جای‌گذاری نامناسب تابلوها برمی‌گردد.

متهم ردیف دوم تغییر مکرر نام خیابان‌های شهر
نام خیابان‌های مشهد مدام در‌حال تغییر است. در هر دوره بنا به دلایل مختلف، نام بولوارها و خیابان‌های شهر را تغییر می‌دهند. گاه مردم نیز با تغییرات همراه می‌شوند و گاه خیر؛ مثلا با اینکه نام برخی خیابان‌های مشهد چندین بار تغییر کرده است، مردم هنوز به همان نام‌های قدیم آن را می‌شناسند و به همین دلیل تابلوهایی که گردشگران پای نام خیابان‌ها می‌بینند، با چیزی که مردم مشهد می‌گویند، تفاوت اساسی دارد. برای مثال، مردم مشهد میدان توحید را هنوز به نام «فلکه دروازه‌قوچان» می‌شناسند، میدان آزادی را با نام «فلکه پارک»، بولوار شهید‌چراغچی را با نام «صدمتری» و حتی خیابان جلال آل‌احمد را با نام «ایرج‌میرزا».

متهم ردیف سوم نام‌های تکراری روی چند خیابان
٢٨ خیابان در مشهد نام تکراری دارند؛ به همین دلیل ممکن است مکانی که گردشگر می‌پرسد با خیابانی که مجاور نشانی آن را می‌دهد تفاوت داشته باشد. برای مثال چهار خیابان با نام «ارشاد» در مشهد وجود دارد؛ یکی در
هفت تیر، یکی میان کوثر و هاشمیه و دو خیابان نیز نزدیک استانداری.

متهم ردیف چهارم بافت پیچیده شهر مشهد
البته تعداد شهرهای ایران و جهان که بافتی پیچیده دارند کم نیست، اما حسین مبینی، عضو هیئت‌علمی گروه مدیریت و برنامه‌ریزی جهاد دانشگاهی پژوهشکده گردشگری، می‌گوید: شاید یکی از دلایلی که باعث شده در گذشته مشهدی‌ها به‌عنوان شهروندانی شناخته شوند که به‌درستی گردشگر یا زائر را راهنمایی نمی‌کنند، به‌خاطر بافت پیچ‌درپیچ اطراف حرم رضوی بوده است. در گذشته، برخلاف حال حاضر شهرسازی، بافت شهر از پیش طراحی نشده بود.
هر فردی که می‌خواست خانه‌ای بسازد به آخرین نقطه شهر می‌رفت و خانه‌اش را بنا می‌کرد. به همین دلیل گردشگر با شهری نامنظم و پیچ‌درپیچ روبه‌رو بود که پیدا‌کردن نشانی و رسیدن به مقصد دشوار می‌نمود. با‌این‌حال اگر تابلوهای شهری مناسب طراحی شوند، این مشکل به راحتی حل می‌شوند.

متهم ردیف پنجم ناآشنایی شهروندان مشهد با شهر
مشهد، شهری بزرگ است و بسیاری از شهروندان ساکن آن از شهرستان‌های مختلف به اینجا آمده‌اند و گاه خود آنان هم شهر را به‌درستی نمی‌شناسند. در این شرایط آنان واقعا نمی‌دانند که بگویند.

متهم ردیف ششم تغییر مکرر خیابان‌ها
مشهد، شهری درحال توسعه است، میزان این توسعه به حدی است که گاهی ممکن است حتی خود مشهدی‌ها هم در توسعه گیر کنند! یعنی شب خوابیده باشند و صبح ببینند خیابان سر کوچه‌شان در‌حال توسعه بسته شده و در آن گیر افتاده‌اند و راه در‌رو ندارند!
با این سرعت توسعه چطور ممکن است مشهدی‌ها، گردشگران را راهنمایی کنند و بدانند کدام ورودی‌ها بسته است و کدام خیابان‌ها راه دارد؟

متهم ردیف هفتم ناآشنایی گردشگران با اصطلاحات خاص مشهدی
در مشهد، کوچه و خیابان «میلان» است، میدان «فلکه» است، صد متر مشهدی، شاید از یک کیلومتر هم بیشتر شود؛ مثلا وقتی یک مشهدی می‌گوید صد‌متر بالاتر، شاید لازم باشد چند‌کیلومتر بروی تا به آن صد‌متر برسی!
«نرسیده به فلان‌جا» شیوه دیگر نشانی‌دادن است که زائر باید با آن آشنا باشد؛ مثلا وقتی می‌گوییم نرسیده به دروازه‌قوچان، زائر باید بداند دروازه‌قوچان کجاست و بعد برود و به آنجا برسد و دوباره برگردد و ببیند نرسیده به دروازه‌قوچان کجا می‌شود.

تجربه‌ گردی
سمیرا منشادی- برای آگاهی از نظر زائران و مجاوران درباره نشانی‌دادن مشهدی‌ها وارد میدان شدیم و از تجربه‌های آنان پرسیدیم. به‌طور‌کلی نسل جوان و مسافرانی که از شهرهای بزرگ به مشهد می‌آیند با نرم‌افزارهای مکان‌یابی آشنا هستند و کمتر از مشهدی‌ها نشانی می‌پرسند. از آن سو، نسل جوان مشهد هم با صبر و حوصله بیشتری به زائران و گردشگران جواب می‌دهند.

تجربه‌های زائران از پرسیدن نشانی از مشهدی‌ها

سالاری، ۵۵ساله، بندر لنگه
این را قبول ندارم که می‌دانند و نمی‌گویند. معتقدم اشراف درستی به شهرشان ندارند. به‌عنوان مثال از چند مشهدی پرسیدم آرامگاه فردوسی کجاست؛ که نمی‌دانستند و گفتند به آنجا نرفته‌ایم.
واعظی، ٣۴ساله، کازرون استان فارس
برای پرسیدن نشانی کمتر به‌سراغ مشهدی‌ها می‌روم و بیشتر از نرم‌افزار گوگل‌مپ استفاده می‌کنم.
معینی، ۴۵ساله، کرمان
تا حالا نشنیده‌ام که مشهدی‌ها به بد نشانی‌دادن مشهور باشند. هر زمان نشانی خواسته‌ام، خیلی خوب راهنمایی‌ام کرده‌اند.
هادی، ٢۵‌ساله، زاهدان
چند‌باری از مشهدی‌ها نشانی پرسیده ام، اما خاطره بدی ندارم. اگر برای نشانی دچار مشکل باشم، از رانندگان تاکسی می‌پرسم. مردم هم خیلی خوب راهنمایی‌ام می‌کنند. حتی چندبار گفتند پشت سر ماشینشان بروم و تا مقصد همراهی‌ام کردند.
ساجدی، ۶۵‌ساله، یزد
صابون بد نشانی دادن مشهدی‌ها چندین‌بار به تنم خورده است. آن‌قدر گفتند صدمتر بالاتر، که به‌طور‌کلی از شهر خارج شدم! به نظرم مشهدی‌ها حوصله جواب‌دادن به زائر را ندارند.

تجربه‌های مشهدی‌ها از جواب‌دادن به زائران
احمدزاده، ٢۴ساله، فروشنده عطر
بد نشانی دادن، بیشتر به نسل قدیم برمی‌گردد و نسل جوان با صبر و حوصله بیشتری به زائر جواب می‌دهند.
بیگی، ۶٠ساله، راننده تاکسی
به دلیل شغلم بارها نشانی داده‌ام. اگر هم‌مسیرم باشند، می‌گویم پشت سر تاکسی‌ام بیایند. اگر هم‌مسیرم نباشند و نشانی‌شان دور باشد، می‌گویم مستقیم بروند و باز سؤال کنند.
فرهنجی، ۴٠‌ساله، کارمند
بارها نشانی داده‌ام؛ گاهی اشتباه کرده‌ام و زود متوجه شده و آن را اصلاح کرده‌ام. یک‌بار در ترافیک از من نشانی حرم را پرسیدند. دست چپ و راستم را اشتباه کردم و دیدم که زائر به طرف بهشت رضا می‌رود و کار از کار گذشته است!
حیدری، ۶۵ساله، فروشنده
به‌‌دلیل اینکه مغازه‌ام روبه‌روی ایستگاه اتوبوس است، بیشتر زائران درباره مسیر اتوبوس می‌پرسند. گاهی سرم شلوغ است و طرف بدون سلام و با لحنی عبوس نشانی می‌پرسد؛ انگار طلبکار است! من هم از سر بازش می‌کنم. اگر خوش‌رو باشند، هر‌چند تا نشانی که بخواهند، به آن‌ها می‌گویم.
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی