• خانه
کد خبر : 85278
/ 12:27
غلامرضا بنی‌اسدی‌

ظرافت‌های یک جشن تولد بزرگ

جشن تولد که می‌گیریم از میان دوستان و خویشان، خاص‌ترین‌ها و نزدیک‌ترین‌ها را دعوت می‌کنیم. آنانی که می‌دانیم زادن ما برایشان خبری دل‌نشین است و تکرار این خبر هم آن‌ها را بر سر شوق می‌آورد.

ظرافت‌های یک جشن تولد بزرگ

اینان میهمانان ویژه هستند که معمولا همه تلاشمان را می‌کنیم تا شبی به یاد ماندنی و به روشنای روز را تجربه کنند. روی تک‌تکشان هم توجه و حتی تعصب داریم و همین ما را بر آن می‌دارد که با همه توان در خدمت به آنان بکوشیم. اهل خانه هم در این تلاش همراهی می‌کنند و این را هم وظیفه خود می‌دانند، چون آن را خدمت به صاحب جشن می‌شمارند. حالا اجازه دهید با این مقدمه یک سؤال بپرسم. یک سؤال ویژه از همه مشهدی‌های آفتاب‌نشین حضرت شمس الشموس(ع) که خود را آماده کرده‌اند برای جشن، جشن تولد بزرگ این دیار. برای پذیرایی از میهمانان ویژه حضرت ارباب که به جشن تولد دعوت شده‌اند مهیای خدمت هستید و هستیم آیا؟
میهمان‌ها دارند یک به یک از اقصای عالم می‌آیند تا در این «بار عام» میهمان خاص باشند. می‌آیند تا در این جشن، جان تازه کنند. می‌آیند تا دنیا بداند این روز‌ها در مشهد یک خبر متفاوت است. خبر از جشن است. بی‌دعوت هم کسی نمی‌آید که برای آمدن به مشهد باید آقا بطلبد؛ پس هر کس از دور و نزدیک آمده است «طلب کرده» آقاست، همان آقایی که به مجاورتش به عالم و آدم فخر می‌فروشیم. جای فخر و مباهات هم دارد نفس کشیدن در جایی که آقا نفس می‌کشد. این مباهات البته الزاماتی هم دارد از جمله اینکه «میهمانان آقا» را باید عزیز داشته باشیم. این هم می‌طلبد تا هر که هستیم و در هر کجای مشهد به ادب و آداب میزبانی توجه کنیم. ادب میزبانی در هر حوزه اقتضای خود را دارد مثلا خادمان آستان خورشید باید رفتارشان ترجمان مهربانی امام باشد.
کاسبان محل باید با تکریم میهمان تا جایی که می‌توانند ترازو را به نفع آنان سنگین کنند. رانندگان تاکسی که بسان کارداران در «دیپلماسی زیارت» هستند باید با زائران و به ویژه میهمانان خارجی آقارفتاری داشته باشند که ترجمان احادیث رضوی باشد. اگر خدای نکرده سر‌و‌کار زائران به بیمارستان افتاد، پسندیده آن است که برنامه‌ها و رفتار‌ها چنان باشد که نه تنها دردی دیگر بر قلبشان ننشیند که درد پیشین را هم از یاد ببرند. من معتقدم که در جشن تولد آقا نه فقط نهاد‌ها و سازمان‌ها که همه مشهد و مشهدی‌ها باید در آماده‌باش کامل باشند و چنانکه در جشن خانوادگی، هر‌کس یک گوشه کار را می‌گیرد، اینجا هم هرکداممان به فراخور توش و توان و تخصص، به میدان آییم و زیبایی پذیرایی و میهمان‌‌نوازی روز آخر صفر را زنده کنیم.
یادمان باشد که این روز‌ها «همه مشهد» مثل «محل برگزاری اجلاس سفرای خارجی» است. باید زیبایی‌های فرهنگ رضوی را چنان به منصه ظهور برسانیم که وقتی به کشور و شهر و دیار خود رفتند به تعریف و ترویج فرهنگ رضوی نمود‌یافته در رفتار مشهدی‌ها بپردازند. این همه وظیفه ما را سنگین می‌کند اما این سنگینی برای کسانی که می‌خواهند در خانه حجت خدا، صاحب جایگاه باشند، نه باری سنگین که بالی برای پرواز است. ان شاءا... میزبانی از میهمانان آقا را به بهترین شکل انجام خواهیم داد تا آنچه از مشهد در خاطرشان می‌ماند و برای دیگران هم نقل می‌کنند «گزارش یک جشن» باشد؛ گزارش یک جشن زیبا و دل‌نشین که باز زائران را نرفته در نقطه بازگشت قرار می‌دهد.
غلامرضا بنی‌اسدی، روزنامه‌نگار 
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی