کد خبر : 85637
/ 11:48

دیر اومدی، زود نخواه برو!

رئیس جدید بانک مرکزی گفت: اینکه دلار هی گرون می‌شه به ما چه؟! هر وقت ریال گرون شد به ما مربوطه. در این زمینه، ترامپ باید جواب‌گو باشه که چرا جلو گرانی افسارگسیخته دلار رو نمی‌گیره!

دیر اومدی، زود نخواه برو!

محمدعلی مومنی-شهرآراآنلاین، یکی می‌آد که بکشه پایین قیمت سکه و دلار رو‌، ولی همون روز معارفه می‌کشه بالا. مزه‌‌ش چطوریه؟!
توی اقتصاد ما مزه نداریم. علمی صحبت کن.
آخه اونا که می‌خورند می‌گن خیلی مزه می‌ده.
آخه من هم شانس ندارم. یک ماشین خریده بودم. روشن کردم بردم جلو خونه. تا بر و بچه‌ها اومدند جلو در یک کم پز بدم، ماشین داغ کرد. همه می‌گفتند «تو ماشین نگهدار نیستی!» هر چی خراب می‌شه میندازند بهم!
روزنامه‌ها نوشتند: بابا نان ندارد، رئیس جدید بانک مرکزی پا قدم!
شعره؟
یعنی پا قدم رئیس جدید خوب نیست.
نظریه اقتصادیه؟!
چرا که نه؟! قراره از اون‌ور آب نظریه به پاچه ما ارزانی کنند. خودمون همین نظریه «پا‌قدم» رو می‌نویسیم، می‌دیم به دنیا.
یک نظریه هم کار کنیم با عنوان نظریه «من چی‌کاره بودم؟!». این نظریه می‌گه: «گیر ندید به رئیس کل بانک مرکزی. از این رئیس به اون رئیس فرج نیست. همینه که هست!» نشون می‌ده نظام بانکی ما وابسته به اشخاص نیست. کار خودش رو می‌کنه.
یعنی استعفا نمی‌دید شما؟!
اتفاقا توی مراسم معارفه داشتم برنامه‌هام رو می‌گفتم که اومدند گفتند: «آقای دکتر، سکه و دلار رفت بالا. اگه موافقید، معارفه و تودیع رو یکی کنیم که در منابع مالی هم صرفه‌جویی بشه. در پایان، اگه حرفی داری، بگو.» من هم گفتم: «به قول شاعر: دیر اومدی، زود نخواه برو!»
آخه یعنی چی که همون روز بکشه بالا؟!
اینو هم تئوری‌پردازی کنیم که اصلا معارفه چیز خوبی نیست. به نفع همه است هی رئیس کل عوض نکنیم. قرار باشه هر رئیس کلی بیاد، ارز و دلار بکشه بالا، دیگه حالی به آدم می‌مونه؟ نه والا!
حالا قراره چی‌کار کنید؟
اولین کار اینه که مردم پولاشون رو بیارن وسط. تک‌خوری نکنند.
گفتم برنامه شما. اینکه شد برنامه مردم.
واسه خودمون نمی‌گم که. واسه خودشون می‌گم. این پول داره بی‌ارزش می‌شه. تا نشده بیارند ما ازش استفاده کنیم.
واسه هاپولی‌کننده‌ها فراخوانی ندارید؟! از کانادا پولا رو بیارند وسط؟!
اولندش گفتم مردم. دومندش هاپولی‌کننده‌ها پول بیارند وسط بدتر می‌شه. یک ذره دو ذره که نیست. تورم ایجاد می‌کنه! سومندش اصلا پول اختلاس خوردن نداره. پولاشون رو بیارند وسط، بخوریم، یک چیزی‌مون می‌شه.
اینا که پول خود مردم بوده.
آره دیگه. ولی الان پول اختلاسه. یکی از کارایی که ما باید بکنیم اینه که یک منطقه آزاد اختلاس هم درست کنیم. اسمشو هم بذاریم «کانادا»؛ یعنی نیازها رو داخل کشور برطرف کنیم که بعضی‌ها پول‌ها رو برندارند ببرند کانادا. ببرند همین‌جا در کانادای خودمون.
اصلا چرا پول خودمون رو گذاشتیم کنار دلار؟ هی دلار می‌کشه بالا، ما دچار یأس فلسفی می‌شیم!
همین نشون می‌ده ما چقدر نگاهمون بلنده. دوست داریم با پول‌های قوی رقابت کنیم. بعد هم نشانه حسن نیت ماست. آمریکا چشماشو باز کنه، ببینه. ارزش پولش اینجا هی داره رشد می‌کنه. تو خود آمریکا این‌قدر ارزش پولشون رشد نمی‌کنه. اصلا ریال خود ما این‌قدر رشد نمی‌کنه. این نشانه حسن نیت نیست؟!
دکتر، با اون مصرع که می‌گه «سالی که نکوست از بهارش پیداست» ما امیدوار باشیم دیگه؟
حالا که شاعرانه‌‌ش کردی، می‌گم. من نمی‌خواستم قبول کنم. آقای روحانی یکهو گفت: «همتی! بدرقه راه کن ای طایر قدس!» من اینو که شنیدم، عین یک طایر بال در‌آوردم و قبول کردم.
اگه یک روز از خواب بیدار شیم بریم چیزی بخریم، هیچ‌چی نشه بخریم، باید چی‌کار کنیم؟!
خب، اولین کار اینه که سعی کنید زیاد نخوابید. بعضی‌ها زیاد می‌خوابند. ارزش پولشون می‌آد پایین. بعد فکر می‌کنند ما مدیریت نکردیم. نه عزیزم. خواب شما طولانی شده!
دوم اینکه برای همون موقع هم راهکار داریم. اگه زیاد خوابیدید و پول بی‌ارزش شد، همون موقع طرح ادغام بانک مرکزی و وزارت بازرگانی رو می‌دیم مجلس!
ربطش چیه؟!
بالاخره برای مبادله کالا با کالا یکی باید باشه نظارت کنه.
 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی