کد خبر : 85685
/ 15:32
ساعتی پای دغدغه‌های مدرسان مشاغل خانگی در مسجد امام خمینی(ره)

نبود بازارهای محلی برای فروش

فصل تابستان و شروع تعطیلات، فرصت مناسبی برای یادگیری و آموزش مشاغل خانگی برای خانم‌های محله است. بسیاری از خانم‌ها بعد از آموزش و یادگیری شغل و هنر در همین کلاس‌های تابستانی در سال‌های بعد به‌عنوان مربی و استاد شرکت می‌کنند.

نبود بازارهای محلی برای فروش

حسین برادران فر-شهرآراآنلاین، این روزها که کسب‌وکار و درآمدزایی برای خانواده‌ها به یک مشکل بزرگ تبدیل شده است، در کنار کارهای رسمی و دائمی، مشاغل خانگی و دستی نیز که در خانه و بیشتر توسط خانم‌های خانه‌دار انجام می‌شود، می‌تواند درآمد درخورتوجهی داشته باشد و بخشی از هزینه‌های زندگی را جبران کند. فصل تابستان و شروع تعطیلات، فرصت مناسبی برای یادگیری و آموزش مشاغل خانگی برای خانم‌های محله است. بسیاری از خانم‌ها بعد از آموزش و یادگیری شغل و هنر در همین کلاس‌های تابستانی در سال‌های بعد به‌عنوان مربی و استاد شرکت می‌کنند. یکی از این مراکز آموزش تابستانه مساجد محله هستند. مسجد امام خمینی(ره) واقع در محله جاهدشهر یکی از مساجد فعال منطقه ما در زمینه این آموزش‌های مشاغل خانگی است. برای آشنایی بیشتر با این کلاس‌ها و مزایا و مشکلات این شغل‌های خانگی، با چندنفر از مدرسان خانم گفت‌وگو کرده ایم.

برگزاری کلاس‌ها از 17سال قبل

زهره رئوفی‌نژاد، مسئول واحد خواهران مسجد امام خمینی(ره)، با اشاره به سابقه طولانی برگزاری این کلاس‌های آموزشی در محله جاهدشهر، می‌گوید: برگزاری کلاس‌های تابستانی در محله جاهدشهر، به قبل از ساخت مسجد امام خمینی(ره) برمی‌گردد. در سال1379 که نماز جماعت در سوله برگزار می‌شد، چند نفر از خانم‌های هنرمند محله که با هنرهای خانگی آشنا بودند، هنر خود را به دیگر خانم‌های محله آموزش می‌دادند، این برنامه از همان سال‌ها به‌طور مداوم ادامه دارد و ما در تابستان هر سال کلاس‌های آموزشی مشاغل خانگی و دستی را با همکاری بسیج خواهران و هیئت امنای مسجد امام خمینی(ره) در مکانی که در اختیار ما قرار داده شده است، برگزار می‌کنیم. کلاس‌های تابستانی ما شامل: سرمه‌دوزی، خیاطی، کیف‌دوزی و زیورآلات مصنوعی و... است. ما همچنین در کنار آموزش مشاغل خانگی برای خانم‌های محله، کلاس‌های کاربردی و تحصیلی مثل: چرتکه، زبان انگلیسی، طراحی، نقاشی و خوش‌نویسی را برای دختران جوان و دانش‌آموزان برگزار کرده‌ایم. مادران جوان می‌توانند با حضور در این کلاس‌ها، با استفاده از آموزه‌های خود به مشکلات درسی فرزندانشان کمک کنند.

استقبال خانم‌ها از کلاس‌های آموزشی

رئوفی‌نژاد که مربیگری کلاس شیرینی‌پزی را برعهده دارد، با اشاره به استقبال خوب خانم‌های محله از این کلاس‌ها می‌گوید: به‌دلیل قرارداشتن کلاس‌ها در محله، نزدیکی راه و هزینه کم کلاس‌های آموزشی نسبت به جاهای دیگر، خانم‌ها استقبال خوبی از این کلاس‌ها داشتند، چون اگر خانم‌های محله بخواهند برای شرکت در کلاس‌های تابستانی به آموزشگاه‌های خارج از محله و خصوصی بروند، نه‌تنها باید شهریه بیشتری بپردازند، مجبورند هزینه‌ای را نیز برای رفت‌وآمد بپردازند، با توجه به درآمد ناکافی برخی خانواده‌های ساکن در محله برگزاری این کلاس‌ها توانسته است تا حدودی به اقتصاد خانواده کمک کند. در این آموزشگاه بیشتر مربیان کلاس‌های آموزشی از ساکنان بومی محله هستند و به دلیل همین آشنایی آموزش بین مربی و شاگرد با درک و تفاهم بیشتری انجام می‌شود. برخی مربیان ما، در واقع چندسال قبل در همین کلاس‌ها آموزش دیده‌اند و با تکمیل دوره‌های آموزشی و به‌دست‌آوردن مهارت‌های لازم، امروز به‌عنوان استاد، آموزش به هم‌محله‌ای‌های خود را به عهده دارند.

تولیدات خانگی بهترین جنس تولیدی

راحله مسگرانی، یکی دیگر از فعالان این کلاس‌های آموزشی است. او نیز با اشاره به امتیازهای تولیدات خانگی می‌گوید: من معلم هستم و چون در سه‌ماهه تابستان مدارس تعطیل‌اند، فرصت یادگیری و آموزش پیدا می‌کنم. چند سال قبل با شرکت در همین کلاس‌های آموزشی، خیاطی و دوخت لباس‌های مختلف را آموختم و حالا می‌توانم به‌راحتی برای اعضای خانواده‌ام لباس بدوزم. لباسی را که در خانه می‌دوزم تفاوت‌های زیادی با لباس‌های بازاری دارد، اولا نوع و جنس و حتی طرحی‌ را که خودم دوست دارم برای لباس انتخاب می‌کنم و از این لحاظ دستم باز است، اما برای خرید لباس از بازار و مغازه انتخاب چندانی نداری و چون همه لباس‌ها تقریبا شبیه هم هستند و تنوع چندانی ندارند انتخاب محدود است، به‌عنوان مثال من برای دوختن لباس فرزندم از طرحی که او دوست دارد استفاده می‌کنم. برای دوخت لباس در خانه هزینه کمتری پرداخت می‌‌شود اما لباس بازاری علاوه‌براینکه مرغوبیتی ندارد، گران است.

کارگاه تولیدی درآمد بهتری دارد

سمیه عاقلی که به‌عنوان مربی سرمه‌دوزی آموزش به خانم‌های محله را برعهده دارد با اشاره به درآمدزایی مشاغل خانگی، می‌گوید: سرمه‌دوزی یکی از صنایع دستی زیبا و سنتی است و تولیدات متنوعی مانند: رومیزی، بقچه، جانماز، روتختی و... را دربرمی‌گیرد و بازار فروش خوبی دارد. همچنین درآمد نسبتا خوبی هم دارد و حداقل روزانه 15تا 20هزار تومان فروش خواهی داشت، اما اشکالی که وجود دارد این است که وقتی تنهایی می‌خواهی رومیزی را تولید کنی، مجبوری مواد اولیه مثل: نخ، پارچه و سرمه را به‌طور جزئی و در مقدار کم خریداری کنی، به همین دلیل هزینه خرید مواد اولیه بیشتر می‌شود و درنتیجه هزینه تولید بالا خواهد رفت. اما اگر این‌کار سرمه‌دوزی توسط چند نفر از خانم‌ها در یک کارگاه انجام شود، چند مزیت بر کار یک نفره دارد؛ یکی از مزیت‌های آن، این است که تقسیم کار انجام می‌شود و هر خانمی می‌تواند قسمتی از کار را برعهده بگیرد، با این روش، کار باسرعت و دقت بیشتری انجام می‌شود، علاوه‌براین چون تولید کارگاهی به‌طور انبوه و کلی است، می‌توان مواد اولیه را به

‌طور کلی خریداری کرد و هزینه کمتری پرداخت. درنتیجه هزینه تولید تا مقدار زیادی کاهش یافته و سود بیشتری نصیب تولیدکننده خواهد شد. اگر سازمان‌های مربوطه وام و تسهیلاتی را در اختیار خانم‌ها قرار دهند و آن‌ها بتوانند کارگاهی را راه‌اندازی کنند، از لحاظ اشتغال‌زایی و کمک به اقتصاد خانواده به‌ویژه برای خانواده‌های کم‌درآمد و بدون سرپرست کمک‌خرج خوبی خواهد بود.

مغازه‌های مواد اولیه نداریم

گل‌محمدی، مربی آموزش کیف‌بافی است. او با اشاره به دوری بازار‌های مواد اولیه از محله می‌گوید: کیف‌بافی به‌وسیله نخ، کاموا و مهره‌های رنگی یکی از مشاغل تولیدی ساده و کم‌هزینه است و شما می‌توانید با داشتن یک سیم و مقداری نخ، حتی زمانی که داخل اتوبوس هستید، کیف و سبد و دیگر لوازم مورد نیاز را بسازید، اما یکی از مشکلاتی که در سر راه تولید این صنایع دستی در محله وجود دارد، دوربودن مغازه‌ها و بازارهای مواد اولیه کار از محله جاهدشهر است. در محله جاهدشهر و محله‌های اطراف حتی یک مغازه فروش مواد اولیه (نخ، مهره و کاموا و...) وجود ندارد. اگر هم مغازه‌ای وجود داشته باشد، این مواد اولیه را با قیمت بسیار زیادی می‌فروشد، به‌حدی که صرفه اقتصادی نخواهد داشت، به‌همین دلیل خانم‌ها مجبورند برای تهیه مواد اولیه به داخل شهر بروند. تهیه این مواد اولیه یک روز تمام وقت می‌گیرد، درچنین حالتی خانم‌های زیادی کار سنتی و هنری را کنار می‌گذارند، چون حوصله رفت‌وآمد و جست‌وجوی مواد اولیه را ندارند. اما درصورتی‌که شهرداری مغازه‌ها و بازارچه‌ای از این مواد اولیه صنایع دستی و خانگی را در این محله راه‌اندازی کند، این مشکل برطرف خواهد شد و با خرید مواد اولیه در محل علاقه‌مندی و جذب خانم‌ها هم بیشتر خواهد شد.

آرامش روحی

خوش‌گفتار یکی از کارآموزان کلاس‌های هنری مسجد امام خمینی(ره) است. او که در کلاس‌های آموزش خوش‌نویسی و طراحی شرکت کرده است، دراین‌باره می‌گوید: همه خانم‌ها برای آموزش مهارت شغلی یا کسب درآمد در این کلاس‌های آموزشی شرکت نمی‌کنند، ما در این مجموعه علاوه‌بر آموزش هنرهای سنتی کلاس‌های نقاشی، طراحی، خوش‌نویسی و... را نیز داریم. هدف من از شرکت در کلاس آموزش خط و خوش‌نویسی به‌دست‌آوردن آرامش و حس خوبی است که نوشتن یک تابلو خوش‌نویسی یا نقاشی به انسان می‌دهد. تمرین خطوط زیبا و شکسته زبان فارسی، برای ساعاتی حس افسردگی و ناراحتی را از انسان دور می‌کند و نشاط و سرزندگی دوباره به وجود انسان بازمی‌گردد. علاوه‌براین یک تابلوی خطاطی زیبا را می‌توان در مراسم و جشن تولدها به‌عنوان هدیه به دوستان و اقوام تقدیم کرد. از اطلاعات و تجربه خود در زمینه خطاطی می‌توان برای آموزش بهترشدن خط فرزندان و همچنین حفظ اشعار شعرای فارسی استفاده کرد. ما در این مجموعه آموزش زبان انگلیسی را داریم که برای آموزش و بهترشدن زبان انگلیسی بچه‌ها می‌توان استفاده کرد.

کمبود بازار

خوش‌گفتار در ادامه با اشاره به مشکل فروش اجناس تولیدشده می‌گوید: با وجودی که اجناس تولید شده توسط بانوان محله از لحاظ بافت، کیفیت و قیمت فروش نسبت به اجناس بازار بهتر و ارزان‌تر است، اقبال زیادی برای خرید این اجناس تولیدشده وجود ندارد، یکی از این دلایل نبود ارتباط بین تولیدکننده داخلی و بازارهای فروش است، در واقع خانم‌ها در منزل با استفاده از هنر و سلیقه خود، تولیدات باکیفیتی دارند، اما کسی به‌عنوان واسطه وجود ندارد که بتواند این اجناس را به عمده‌فروشان بازار معرفی و به آن‌ها بفروشد، در واقع اگر یک جریان ارتباط مستمر بین تولیدکننده خانگی و بازار فروش وجود داشته باشد، فروش بهتری خواهیم داشت. یکی دیگر از مهم‌ترین مشکلات تولیدات خانگی، نداشتن بازار محلی برای فروش اجناس تولید شده است، ما در سال‌های گذشته بازارچه‌های محلی و کوچکی را به مناسبت‌های ویژه (جشن و اعیاد مذهبی ) در طبقه پایین همین مسجد امام خمینی(ره) برگزار کرده‌ایم که البته به‌دلیل محدودیت زمانی و مکانی، فروش چندانی نداشته است، چون بیشتر خریداران محدود به‌ ساکنان محله جاهدشهر بود و آن‌ها نیز قدرت خرید چندانی ندارند. شهرداری می‌تواند با برگزاری بازارچه‌های محلی در محلات و مراکز خدید مختلف کمک زیادی به فروش تولیدات محلی داشته باشد، با توجه به اینکه برخی از این خانم‌ها نیاز مبرمی به پول دارند، با این‌کار کمک بزرگی به آن‌ها خواهد شد.

کمبود امکانات و مکان مناسب آموزشی 

رئوفی‌نژاد به‌عنوان مسئول واحد خواهران مسجد امام خمینی(ره) و برگزارکننده کلاس‌های آموزشی با اشاره به کمبود امکانات کلاس‌های آموزشی، می‌گوید: با وجود برگزاری چندین ساله کلاس‌های آموزشی در مسجد امام خمینی(ره) ما هنوز نتوانسته‌ایم امکانات لازم برای برگزاری کلاس و شاگردان را فراهم کنیم. کلاس‌ها در چند اتاق کوچک برگزار می‌شوند که به‌دلیل نداشتن کولر مناسب و نورکافی، در نحوه تدریس اختلال ایجاد کرده است و خانم‌ها به‌دلیل گرمای شدید دچار مشکل هستند. در کنار این از لحاظ تجهیزات کمک آموزشی نیز ما کمترین امکانات را داریم به‌عنوان مثال برای کلاس شیرینی‌پزی، ما به حداقل چند دست قابلمه، هم‌زن، فر و لوازم جانبی دیگر نیاز داریم، اما چون این امکانات را نداریم، همه شاگردان نمی‌توانند عملی پخت شیرینی را تجربه کنند و فقط باید به سخنان استاد گوش بدهند. با این روش امکان آموختن سریع وجود ندارد و عملکرد کلاس ضعیف می‌شود. در آموزشگاه‌های دیگر امکانات و وسایل به اندازه کافی وجود دارد، اما هزینه ثبت‌نام در آن‌ها بسیار زیاد است و با توجه به وضعیت اقتصادی ضعیف ساکنان محله جاهدشهر، امکان ثبت‌نام خانم‌ها در این آموزشگاه‌های آزاد وجود ندارد، به همین دلیل آن‌ها مجبورند با وجود کمبود امکانات به این مکان بیایند. اگر سازمان‌های مربوطه مثل: آموزش و پرورش، سازمان فنی و حرفه‌ای و شهرداری به ما کمک کنند و مکان مناسب و امکاناتی را در اختیار ما قرار دهند، می‌توانیم این کلاس‌ها را علاوه‌بر تابستان در فصول دیگر سال نیز برگزار کنیم.

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی