• خانه
  • یادداشت
  • نگاهی به کمپین فرزندت کجاست؟
کد خبر : 85851
/ 08:02
توحید آرش نیا، سردبیر

نگاهی به کمپین فرزندت کجاست؟

هر جریان و پویش باید اثری مستقیم و ملموس بر زندگی مردم بگذارد یا در مسیر آزادی‌های مدنی و اجتماعی جامعه گام بردارد اما برخی از پویش‌ها ناخودآگاه اثری منفی از خود برجای می‌گذارند، هرچند ممکن است نتوان این اثر منفی را در نگاه نخست لمس کرد

نگاهی به کمپین فرزندت کجاست؟

برای تشریح این موضوع، به پویشی که هم‌اکنون در فضای مجازی فراگیر شده است اشاره می‌کنم، پویشی که از مسئولان می‌پرسد: فرزندت کجاست؟آیا اینکه بدانیم مثلا دختر یا فرزند فلان وزیر در کجا مشغول به کار است دردی را از جامعه دوا می‌کند؟ این پویش مسیر اصلاح‌طلبی در آزادی‌های مدنی را باز می‌کند؟ چقدر فضا را برای گفت‌وگو هموار می‌کند؟ فکر کنید مسئولی بگوید فرزندش در فلان کشور مشغول به کار ‌یا در حال تحصیل است. چه فرقی به حال مردم می‌کند؟ اگر در خارج از کشور باشد، حتما جرمی مرتکب شده است یا اگر در داخل باشد، باید مدال افتخار‌ ‌بر گردنش بیندازیم؟ حال، مدیر و مسئولی مثلا در فلان وزارتخانه می‌گوید فرزندش در فلان شرکت بخش خصوصی مشغول به کار است. چه دردی از من و شما دوا می‌شود اگر بدانیم فرزندش کجاست؟ از کجا می‌فهمیم با رانت پدر در بخش خصوصی برای خود نانی دست و پا کرده است یا با همت بازوی خود؟ در این میان، مدیری با افتخار اعلام کرده است فرزندانش بیکارند! آقای مسئول! شما که نتوانسته‌ای گرهی از مشکلات خانواده خود باز کنی، قرار است گره از درد مردم باز کنی؟

نرخ دلار ثانیه‌اش چرتکه می‌اندازد، اوضاع و احوال اقتصاد نابسامان است و هر روز صنفی در مسیر مطالبات بحقش گام برمی‌دارد. بعد، به جای اینکه به درد مردم بپردازیم، چشممان را باز می‌کنیم می‌بینیم همه رسانه‌ها می‌گویند: فرزندت کجاست؟

در این میان، نقطه مضحک ماجرا جایی است که مسئولان دولتی با افتخار به این پویش می‌پیوندند و اعلام می‌کنند که فرزندانشان در چه شرایطی هستند و بعد، همه می‌گویند عجب دولت پاسخ‌گویی که در مسیر مطالبات مدنی جامعه گام برمی‌دارد، و با خودمان می‌گوییم عجب انسان‌های خوشبختی هستیم که مسئولان با ما ندار هستند!

بهتر است یک بار قبل از اینکه در دام پویش‌هایی بیفتیم که کارامد نیستند و عده‌ای برای کسب منافع شخصی از آن‌ها بهره‌برداری می‌کنند، به نتایج آن‌ها برای جامعه هم فکر کنیم. برای من، مدیری که با پاک‌دستی زندگی آبرومندی برای خانواده‌اش فراهم کند، فرزندانش بدون رانت و بدون استفاده از نام والدینشان پله‌های موفقیت را طی کنند و بر فرض در فلان دانشگاه‌ خارجی هم تحصیل کنند و حتی بر یک مسند دولتی تکیه زده باشد ارزشمند است.

کاش رسانه‌های بیدار ما به جای پویش «فرزندت کجاست؟» پویشی به راه می‌انداختند و از وزیر کار می‌پرسیدند: کدام نماینده مجلس پشت در اتاق شما می‌نشست و طلب میلیاردی می‌کرد؟ یا حتی در این بحبوحه می‌پرسیدند: اقتصاد ما از کجا ضربه می‌خورد؟ کدام مدیر و مسئول پول بیت‌المال را هدر می‌دهد و چطور می‌شود که اوضاع مردم نجیب هرروز بدتر می‌شود؟ در پایان، خواستم بگویم نه اینکه بخواهم چنین پویش‌هایی را از ریشه نابود کنم و کسانی را که در مسیرش گام برداشته‌اند صرفا تقبیح، ولی شخصا دل خوشی از پویش‌های این‌چنینی ندارم و مطمئنم دست آقازاده‌هایی شجاعت قداستی دارد که باید مردانه خرجش کرد!که ژن خوب دارند با چنین پویش‌هایی رو نمی‌شود 
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی