کد خبر : 85859
/ 08:56
گفت‌ وگو با سر مربی مشهدی تیم مس سونگون تبریزکه این تیم را به قله فوتسال آسیا رساند

آرزویم فتح آسیا با یک تیم مشهدی است

فوتسال خراسان رضوی در سال‌های اخیر به غیر از موفقیت‌های جسته‌وگریخته آن‌هم در رده‌های پایه و امید، به موفقیت‌های نسبی دست یافته است؛ اما واقعیت این است که در سطح اول فوتسال ایران هیچ‌گاه نتوانسته است آن‌چنان که باید و شاید، مطرح باشد

آرزویم فتح آسیا با یک تیم مشهدی است

طاری بخش-شهرآراآنلاین، دراین‌بین اما مربیان و فوتسالیست‌های خراسانی و البته مشهدی به‌صورت انفرادی و با توجه به توانایی و تلاش شخصی خود توانسته‌اند نام مشهد را بر سر زبان‌ها بیندازند. از حمید شاندیزی که در گذشته به تیم ملی راه یافت و مطرح شد گرفته تا ستاره‌های این روزهای فوتسال ایران مثل قدرت بهادری، حسین طیبی، مهدی جاوید و... که در فوتسال جهان نیز حسابی مطرح شده‌اند. حالا اما در کسوت مربیگری این رشته یکی دیگر از مشهدی‌ها دست به تاریخ‌سازی زد و بعد از قهرمانی تیمش در لیگ برتر ایران، این‌بار جام باشگاه‌های آسیا را نشان کرد و اتفاقا آن را هم کسب کرد. صحبت از حمید بی‌غم است؛ مربی جوانی که اگرچه دنباله فامیلش تبریزی است، اما در مشهد متولد شده است و از همین شهر کارش را در فوتبال و فوتسال آغاز کرد و در روزهایی که تیم‌های شهرش توجهی به او نمی‌کردند و غیربومی‌ها را به او ترجیح می‌دادند، راه غربت را در پیش گرفت و توانست به موفقیت برسد.

سرمربی مشهدی تیم فوتسال مس‌سونگون ورزقان بعد از قهرمانی در لیگ برتر فوتسال در فصل گذشته، با این تیم راهی باشگاه‌های آسیا شد و با نتایج خیره‌کننده‌ای و بدون کسب حتی یک شکست یا باخت، توانست این تیم را قهرمان آسیا کند؛ اتفاقی که چندسالی بود دیگرنمایندگان ایران به آن دست نیافته بودند، اما بی‌غم و شاگردانش با همه سختی‌ها این قهرمانی را به ایران آوردند.

مربی 44ساله مشهدی متولد محله احمدآباد مشهد است. خودش می‌گوید: در این محله فوتبالیست شده است، اما زمانه او را به‌سمت فوتسال کشانده است.

آقامعلم ناحیه1 آموزش‌وپرورش مشهد که شاگردان زیادی را در مدرسه تربیت کرده، به‌عنوان یک فوتبالیست در تیم دهداری مشهد بازی می‌کرد؛ اما مصدمیت و پارگی رباط صلیبی مسیر زندگی‌اش را از فوتبال به فوتسال کشاند.

بی‌غم دراین‌باره می‌گوید: بعد از پارگی رباط صلیبی‌ام هرگز نتوانستم مثل گذشته فوتبال بازی کنم و به‌ناچار وارد حرفه مربیگری شدم. در تیم‌های نوجوانان دهداری، شاهد، پیام خراسان و شهرداری مشهد مربیگری کردم. سال۱۳۸۵ بود که با من تماس گرفتند و گفتند که حسین شمس، سرمربی تیم فوتسال علم‌وادب مشهد شده است و دنبال یک دستیار می‌گردد. با آقای شمس جلسه‌ای را برگزار کردم و دستیار ایشان شدم و از همان روز دنبال مربیگری در فوتسال رفتم.

 داستان سرمربیگری

حمید بی‌غم اضافه کرد: حدود چهار سال دستیار بودم. بعد از رفتن آقای شمس در یک دوره که دستیار آقای عدالت‌خواه خدابیامرز بودم، ایشان نتوانست با تیم فوتسال علم‌وادب نتایج مناسبی کسب کند و ازاین‌رو کادر فنی را رها کرد و من در همان مقطع زمانی سرمربی تیم علم و ادب شدم و در 16 بازی مسئولیت فنی علم و ادب را برعهده گرفتم و از همان‌جا بود که داستان سرمربیگری من رقم خورد و کم‌کم در مربیگری فوتسال جایگاهی پیدا کردم.

این مربی مشهدی درباره اینکه چرا در مشهد فعالیت کمتری دارد، گفت: به‌هر‌حال در مشهد به‌ویژه در فوتبال و فوتسال همیشه مرغ همسایه غاز است. من خودم دوست داشتم در این شهر کار کنم، اما وقتی پیشنهادی نبود، نمی‌توانستم خودم را به تیم آویزان کنم. وقتی پیشنهاد سرمربیگری تیم مس‌سونگون را پذیرفتم، به خودم ایمان داشتم که باید نشان دهم توانم بالاست. بعد از نتایج خوبی که فصل گذشته در لیگ گرفتیم و سرانجام به قهرمانی ختم شد، پیشنهادهای دیگری به من شد، اما باید در جام باشگاه‌های آسیا حضور پیدا می‌کردم.

 داستان قهرمانی

بی‌غم درباره قهرمانی تیمش در آسیا می‌گوید: تیم مس‌سونگون پیش از شروع بازی‌ها جزو نامزدهای قهرمانی مسابقات بود، اما وقتی بازی‌ها شروع شد، دیدم که سطح مسابقات خیلی بالاست. در این دو‌سالی که تیم‌های ایرانی نتوانسته بودند به قهرمانی برسند، به‌دلیل همین بالارفتن سطح تیم‌ها بود. الان هم که تیم ما به این عنوان دست یافته است، باید این را با قاطعیت بگویم که در سال‌های بعد قهرمانی برای تیم‌های ایرانی در این مسابقات اصلا و ابدا آسان نخواهد بود؛ چون واقعا تیم‌های دیگر آسیایی وحشتناک به‌دنبال سرمایه‌گذاری در فوتسال هستند و برعکس آن در ایران ما وضعیت خوبی را در باشگاه‌ها نمی‌بینیم. با همه این شرایط تیم ما کاری بزرگ انجام داد و بدون مساوی و باخت قهرمان شدیم. از‌این‌بابت خدا را شاکرم و می‌دانم لطف امام‌رضا(ع) بوده است. من به‌عنوان یک مشهدی خیلی از امام‌رضا(ع) کمک گرفتم. روزهایی که در اندونزی بازی داشتیم، دوستانم به حرم می‌رفتند و با من تماس می‌گرفتند و از راه دور از آقا کمک می‌خواستم و خوش‌حالم که این افتخار را منِ مشهدی به دست آوردم.

 داستان مشهدی‌ها

سرمربی تیم مس‌سونگون ادامه می‌دهد: در این بازی‌ها تعداد مشهدی‌ها کم نبودند و همه دیدند که چقدر هم خوب کار کردند. در تیم نماینده عراق قدرت بهادری، در تیم بیروت مهدی جاوید و در تیم ما نیز به غیر از خودم سه مشهدی دیگر حضور داشتند. احسان مسیح‌آبادی به‌عنوان کمک‌مربی و یک بازیکن جوان به نام بهمن جعفری که جزو ستاره‌های آینده فوتسال ایران خواهد شد، به‌همراه حسین طیبی که به‌عنوان یار کمکی به تیم ما اضافه شده بود. این باعث شده بود تا به‌نوعی یک پای جام مشهدی‌ها باشند، به‌ویژه در پایان بازی‌ها که قهرمانی را رقم زدیم و مهدی جاوید هم با ۱۲ گل زده هم عنوان آقای گل این مسابقات را به دست آورد و هم جایزه برترین و باارزش‌ترین بازیکن این پیکارها را کسب کرد. این موضوع باعث شده بود تا همه بگویند مشهدی‌ها یک پای اصلی جام بودند.

 فوتسال مشهد

حمید بی‌غم در ادامه درباره اینکه چرا به مشهد نمی‌آید و در فوتسال شهرش فعالیت نمی‌کند، گفت: پیش‌از‌این به شما گفتم که مرغ همسایه برای فوتبال و فوتسال مشهد همیشه غاز است. وقتی شرایطی برای حضورم نبوده است، چه کاری می‌توانستم بکنم؟ متأسفانه در مشهد همدلی کمی در ورزش وجود دارد. وضعیت ورزش مشهد و استان هم مدت‌هاست که تعریف چندانی ندارد. شما ببینید وضعیت والیبال، هندبال، فوتبال‌، فوتسال و رشته‌های دیگر ما در سطح کشور چگونه است. تازمانی‌که برای ورزشکاران و مربیان بومی در ورزش استان و مشهد ارزشی قائل نشویم و همدلی نباشد،‌ نمی‌توانیم با پیشرفتی همراه باشیم. این درحالی است که ما افراد بزرگی در همین فوتبال و فوتسال مشهد داریم که هیچ‌وقت از آن‌ها استفاده نمی‌کنیم. شاید باورش برای خیلی‌ها سخت باشد، اما این را با افتخار می‌گویم که در قهرمانی تیم من افرادی مثل عباس چمنیان، قاسم زردکانلو، مهدی قیاسی و پیش‌کسوتانی دیگر نقش داشتند، چراکه من از آن‌ها مشاوره و کمک می‌گرفتم، اما ببینید آیا تیم‌های شهرمان از همین افراد کمک می‌گیرند؟ تا وقتی همدلی نباشد، به پیشرفت نمی‌رسیم. من افتخار می‌کنم که کارم را در تیم علم و ادب شروع کردم، اما از وقتی این تیم نابود شد، به‌کلی شرایط هم فرق کرد. البته باید این را هم بگویم که مدیرعامل باشگاه فرش‌آرا در ابتدای فصل با من صحبت کردند و گفتند ما می‌خواهیم تیم را در میانه‌های جدول نگه داریم و شما می‌توانید بیایید اینجا یا نه؟ این پیشنهاد هم به‌صورت تلفنی بود. من مشکلی برای اینکه سکان هدایت یک تیم مشهدی را بگیرم، حتی اگر بخواهند جوان‌گرایی کنند، ندارم. من در خدمت شهر خودم هستم، اما توقع داشتم که شکیل‌تر از این‌ها با من مذاکره می‌کردند.

 فوتسال مشهد مهم‌تر از تیم ملی

سرمربی مشهدی تیم مس‌سونگون درباره سقف آرزوهایش نیز گفت: من قهرمانی ایران و آسیا را به‌عنوان سرمربی به دست آوردم و حالا شاید برخی‌ها بگویند که به‌دنبال تیم ملی هستم؛ اما حقیقت این است که بیشتر از اینکه به تیم ملی فکر کنم، دوست دارم تا یک‌بار در استان خراسان رضوی و شهر مشهد یک همتی به‌وجود بیاید تا تیمی از این شهر در سطح کشور و آسیا بتواند عرض‌اندام کند؛ حالا نه توسط من، بلکه توسط هر فرد دیگری. ما توانایی آن را داریم، چراکه جوانان مستعد زیادی داریم. این‌روزها ما با ورزش می‌توانیم نشاط را در بین جوانان و سایر مردم ایجاد کنیم. این موضوع برای من خیلی مهم است و بعد از آن به تیم ملی و حضور در کادر فنی این تیم فکر می‌کنم.

  دوباره لیگ ایران

حمید بی‌غم ادامه می‌دهد: پرونده فوتسال جام باشگاه‌های آسیا برای من و تیم مس بسته شد و از حالا باید به فکر لیگ برتر فوتسال باشیم. من وعده هت‌تریک در قهرمانی‌ها را نمی‌دهم، چراکه باید با مدیران باشگاه صحبت کنم. هدف‌گذاری ما در این مدت قهرمانی در آسیا بود که به لطف خدا و تلاش بازیکنان به آن رسیدیم. اما حالا باید دوباره برای هدف بعدی و خواسته‌های جدید مذاکره کنیم. من با باشگاه مس‌سونگون قرارداد دارم، اما ادامه همکاری‌ام با این تیم هنوز مشخص نیست و در جلسه هفته آینده این موضوع مشخص خواهد شد. برای رسیدن به قهرمانی دوباره در لیگ ایران یکسری خواسته‌ها داریم، اگر قرار باشد آن خواسته‌ها عملی نشود و فشار بر روی ما باشد، باید شرایط دیگری را در نظر بگیریم.

 پرچم مشهد را بالا نگه می داریم

سرمربی تیم فوتسال مس سونگون درپایان صحبت هایش درباره اینکه مسئولین مشهد چقدر به موفقیت هایش به عنوان یک مشهدی توجه کرده اند گفت: دیگر از من گذشته است به فکر این مسایل باشم. غیر از همکاران خودم در ناحیه1آموزش و پرورش و برخی از فوتسالی ها و پیشکسوتان مشهدی کسی با من تماس نداشته است. نه خبری از هیات فوتبال بود نه از اداره کل ورزش و جوانان. البته ما ورزشکاران مشهدی به این مسایل عادت داریم و کار خودمان را می کنیم تا پرچم مشهد را بالا نگه داریم 
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی