کد خبر : 86099
/ 14:56

تلاش کردیم متفاوت باشیم

گفت‌وگو با نایب‌رئیس شورای شهر در آغازین روزهای دومین سال فعالیت شورای پنجم

تلاش کردیم متفاوت باشیم

با اینکه تأکید دارد تمام تلاش شورای پنجم بر این بوده است که نسبت به گذشته عملکرد متفاوتی داشته باشد، اما ترجیح می‌دهد قضاوت نکند. کاستی‌ها را قبول دارد، هرچند معتقد است باید زمان داد تا با رتق‌وفتق امور، شرایط باب دل مردم شود. یک‌سال‌واندی ازپنجمین دوره انتخابات شورای شهر می‌گذرد، اما هنوز خود و همکارانش را مدیون رأی و اعتماد مردم می‌داند. مشکلات ریزودرشت شهر را یکی پس از دیگری برمی‌شمارد؛ از معضل ترافیک و آلودگی هوا گرفته تا نشاطی که نبود و هنوز هم در نتیجه برخی محدودیت‌ها، آن‌طور که باید و شاید، نیست .گفت‌وگوی دوساعته شهرآرا با حمیدرضا موحدی‌زاده، نایب‌رئیس شورای شهر مشهد، در آغازین روزهای سال دوم فعالیت شورای پنجم بهانه‌ای شد تا ضمن بررسی عملکرد یک‌ساله شورا، علت متفاوت‌بودن رویکردها درباره اتفاقات فرهنگی و اجتماعی در مشهد را واکاوی کنیم. مشروح این گفت‌وگو در ادامه آمده‌است.

 یک سال از عمر شورای پنجم گذشت. عملکرد مدیریت شهری را تا اینجای کار چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در طول یک سال گذشته یک دوره پرتلاطم و پر از بیم و امید را در شورای شهر و شهرداری مشهد تجربه کردیم. برای اینکه به وعده‌هایی که دادیم عمل کنیم، تلاش‌های بسیاری انجام گرفت که ماحصل آن را این‌روزها شاهد هستیم. یک سال قبل که وارد شورای شهر شدیم، سه شعار اساسی را بر اساس نیازسنجی از جامعه به‌ویژه نسل جوان مطرح کردیم. یکی از شعارهای شورای پنجم این بود که اگر مردم لیست امید را انتخاب کنند، تلاش خواهیم کرد که شیوه مدیریت شهری را متناسب با نیازهای جدید شهروندان تغییر دهیم. همچنین در ابتدای شورای پنجم وعده دادیم گفتمانی که تا سال گذشته بر فضای فرهنگی و اجتماعی شهر مشهد حاکم بود، تغییر کند؛ زیرا احساس می‌کردیم مردم از این گفتمان رضایت چندانی ندارند و تاحدودی از روش‌های سنتی خسته شده‌اند و دوست دارند که نوآوری و خلاقیت در فضای شهری شکل گیرد. در کنار این، احساس می‌کردیم که شهرمان نیاز به نشاط بیشتری دارد. تعامل و هم‌افزایی یکی از رویکردهای مهم شورای پنجم بود که همان ابتدای فعالیت شورا مطرح کردیم. با همه دستگاه‌ها اعم از دولت، نمایندگان مجلس، قوه‌قضائیه و نهادهای تأثیرگذار در شهر مانند آستان قدس رضوی آماده همکاری هستیم. تعامل را به نفع مردم و شهر می‌دانیم و به‌همین‌دلیل جزو راهبردهای مدیریت شهری قرار داده‌ایم و ازاین‌بابت پشیمان هم نیستیم. روی هرچیزی که با دیگران اختلاف داشته باشیم، طبیعی است که روی منفعت مردم و پیشرفت شهر، عقلا و منطقا اختلاف نداریم. بنابراین سعی کرده‌ایم که در قالب راهبرد تعامل با دیگردستگاه‌ها، روی وجوه مشترک تمرکز کنیم و درراستای خدمت‌رسانی بهتر به مردم گام برداریم. تصورم این است که در تحقق این رویکرد راهبردی، نسبتا موفق عمل کرده‌ایم. خوشبختانه در نتیجه پیگیری این رویکرد، هم‌افزایی نسبی بین دستگاه‌های اجرایی شکل گرفته است.
رویکرد دیگری که شورای پنجم در ابتدای فعالیت خود مطرح کرد و همچنان این رویکرد را دنبال می‌کند، این است که شورای شهر شأن نظارتی بر امور شهر دارد و در درجه بعد در امور شهرداری. برخی خواسته یا ناخواسته تلاش می‌کنند که وظایف قانونی شورای شهر را به شورای شهرداری تنزل بدهند تا کارکردهای این شورا کاهش پیدا کند. سعی کردیم که در جایگاه شورای شهر مشهد قرار داشته‌باشیم و از اختیارات قانونی خودمان به‌صورت بهینه استفاده کنیم.

 به نظر می‌رسد که رویکرد تعاملی شورای شهر به مذاق بعضی‌ها خوش نیامده است.
منتقدانی هم دراین‌زمینه وجود دارند که باید باشند، چون اگر می‌خواهیم فضای شهر پویا باشد، باید منتقدان دلسوز هم وجود داشته باشند. مدیران شهری باید حواسشان باشد که برخی افراد فعالیت آن‌ها را رصد می‌کنند و اگر ضعف یا ایرادی باشد، خیرخواهانه و دلسوزانه مطرح می‌کنند.

 یکی از انتقادها به شورای پنجم، برمی‌گردد به اینکه مدیریت شهری در یک سال گذشته ترجیح داده است با رویکردهای مشخص پیش برود و مشارکت مردم را جلب نکرده است. این نقد را قبول دارید؟
همواره تلاش کرده‌ایم که بستری را فراهم کنیم تا در این فضا، مردم بتوانند در اداره شهر سهیم باشند و مشارکت کنند. در بیشتر کلان‌شهرهای دنیا، اگر موفقیتی حاصل شده، در نتیجه هزینه‌کرد بودجه‌های دولتی نبوده است، بلکه مدیران آن‌ها از طریق جلب مشارکت مردم، زمینه پیشرفت و موفقیت را فراهم کرده‌اند. البته باید توجه داشت که توده مردم اگر بخواهند از حالت انفعالی خارج شوند و قدرت اجتماعی پیدا کنند، باید در قالب شوراهای اجتماعی محلات، سازمان‌های غیردولتی، هیئت‌های مذهبی و تشکل‌های هنری و ادبی هویت جمعی پیدا کنند. در کنار مشارکت با مردم اعتقاد داریم که با بخش خصوصی هم باید وارد تعامل و گفت‌وگو شد. زیرا بخشی از سرمایه، امکانات و ایده‌ها در اختیار بخش خصوصی است. بنابراین اگر جاذبه کافی وجود داشته باشد و امنیت سرمایه‌گذاری تأمین شود، ورود بخش خصوصی به بدنه مدیریت شهری می‌تواند به رشد و توسعه شهر و رفع مشکلات کمک کند.

 شفافیت در فعالیت‌ها از رویکردهای مهم لیست امید که شاید اقبال عمومی‌ به این لیست در نتیجه آن باشد، بود. امروز این رویکرد تا چه حد عملیاتی شده است؟
در این مدت یک‌ساله تلاش کرده‌ایم که به‌صورت دقیق بر فعالیت‌های شهرداری و شهردار نظارت داشته باشیم. در کنار شأن نظارتی شورا، بحث شفافیت را مطرح کردیم. مردم صاحب این شهر هستند و هیچ مسئله پنهان و محرمانه‌ای با مردم نداریم. مدیریت شهری یک سازمان امنیتی نیست که بخواهد ملاحظاتی داشته باشد. شورای شهر و شهرداری یک نهاد اجتماعی است که وظیفه خدمت‌رسانی شایسته به مردم را برعهده دارد. بنابراین مردم جزو مَحرم‌ترین افرادی هستند که باید به اطلاعات موردنیاز خود دسترسی پیدا کنند. درهمین‌راستا، در ماه‌های اخیر شاهد راه‌اندازی سامانه «فاش» در مدیریت شهری بودیم که در آن حجم، مبلغ و دیگرجزئیات تمامی‌ قراردادها و مزایده‌های شهرداری مشهد به‌صورت دقیق برای آگاهی عموم مردم اطلاع‌رسانی می‌شود. البته اعتقاد داریم که بهتر از این هم می‌تواند باشد. با توجه به اینکه تجربه قبلی دراین‌زمینه وجود نداشت، ممکن است که نقاط ضعفی وجود داشته باشد. در تلاش هستیم که با شناسایی ضعف‌ها، برای رفع آن‌ها اقدام کنیم. شفافیت یک عامل بازدارنده برای فساد، رشوه و رانت در یک سیستم است. هنگامی‌ که تمامی‌ اطلاعات شفاف باشد، دیگر کسی به خود اجازه نمی‌دهد که به‌دنبال رانت‌خواری باشد. مردم هم از این طریق می‌توانند در مبارزه با فساد و رانت، نقش‌آفرینی کنند.

 از انتقادهای جدی که این‌روزها درباره عملکرد مدیریت شهری مطرح می‌شود، این است که شورای پنجم برخلاف شعار شفافیت، نسبت به خویشاوندسالاری در بدنه شهرداری واکنش تندی نداشته است. این انتقاد را می‌پذیرید یا معتقدید که واقعیت چیز دیگری است؟
حدود ١٢ سال از سیستم اجرایی شهر دور بودیم، به آن معنا فرصتی برای کادرسازی نداشتیم؛ اما باید بپذیریم که شهرداری هم جزئی از همین جامعه است. معتقدم که رویکرد بهره‌گیری از ظرفیت‌های درون‌ شهرداری، یک نگاه راهبردی در شورای پنجم بود. در بدنه مدیریت شهری، مدیران یا کارکنان بسیاری داریم که عاشق شهر خودشان هستند و سالم کار می‌کنند و در حوزه‌ای که فعالیت می‌کنند، کارشناس هستند؛ اما این به معنای این نیست که در شهرداری هیچ‌گونه مراقبتی نباید بشود برای اینکه افراد سالم ارتقا پیدا کنند و افراد ناسالم شناسایی شده و در فرایندهای پیشگیری و اصلاح با آن‌ها مواجه شویم. معنایش این هم نیست که اگر نیروهای جدیدی در خارج از شهرداری وجود داشته باشند که توانایی‌های مرتبط با مدیریت شهری داشته باشند، از آن‌ها استفاده نکنیم. این هم حق قانونی شهرداری است و هم جزو اختیاراتی است که قانون برای مدیران پیش‌بینی کرده است. البته این هم در حداقل امکان بوده است و این‌طور نیست که خویشاوندسالاری حاکم باشد یا از جریان خاصی افراد انتخاب شوند. همواره سعی کرده‌ایم که شایستگی در اولویت باشد و آقای تقی‌زاده‌خامسی، شهردار مشهد، نیز چون خودش یک فرد متخصص و کارآمد است، نگاهش به سیستم مدیریتی و زیرمجموعه‌ها نگاهی مبتنی‌بر کارشناسی و تخصص بوده است. این‌گونه نیست که خودمان را از هرگونه اشتباه مبرا بدانیم. اما اطمینان می‌دهم که هیچ تعمدی در به‌کار‌گیری نیروهای جدید نیست و شاید ناخواسته اتفاقی افتاده باشد که اگر اطلاع پیدا کنیم، بررسی خواهیم کرد.

 برخی‌ تحلیلشان از وضعیت موجود این است که لیست امید تااینجای‌کار، اصلاح‌طلبی واقعی را در عرصه عمل نشان نداده است. تئوری جریان اصلاحات صرفا به رویکرد تعامل به نفع مردم محدود می‌شود یا گام‌های جدی‌تری باید دراین‌زمینه برداشته شود؟
بدون اینکه بخواهم شرایط موجود را توجیه کنم، باید بگویم که انتظار مردم بر‌حق است. وقتی که خرد جمعی مردم موضوعی را تشخیص می‌دهد، قطعا اشتباه آن از خرد فردی کمتر خواهد بود. حتما اشکالاتی وجود داشته است که مردم مطالبه اصلاحات داشته‌اند؛ البته باید توجه داشت که بین شورای شهر و نهادهای سیاسی در شهر تفاوت‌هایی وجود دارد. اگر در دولت بودیم، حرف شما درست بود و باید این انتظار می‌بود که وجه‌غالب، اصلاح‌طلبی بود؛ اما در اداره شهر و شهرداری، ما به ذی‌نفعان شهر باید توجه کنیم. در مدیریت شهری باید به کارآمدی اولویت بدهیم. البته این‌طور نیست که در شرایط برابر بدمان بیاید که یک فرد خوش‌فکر با رویکرد اصلاح‌طلب و اعتدال‌گرا را ترجیح ندهیم، اما این در شرایط مساوی است. اگر بین دو نفر کارشناس و متخصص قرار بگیریم که همه امتیازهای آن دو یکسان باشد و فقط رویکردهای متفاوتی داشته باشند، قطعا بدانید که فرد دارای گرایش به اصلاح‌طلبی و اعتدال‌گرایی اولویت است. عقل سلیم و فرد منطقی هم هیچ ایرادی به این مسئله نمی‌تواند بگیرد، اما اینکه برای اداره شهر بزرگی مانند مشهد بخواهیم فقط این نگاه را داشته باشیم که هر کسی انتخاب می‌شود حتما باید برخاسته از رویکرد اصلاح‌طلبی باشد، چندان به صلاح نیست. باید بپذیریم که متأسفانه کادرسازی خوبی دراین‌زمینه انجام نگرفته است. این نکته را نیز باید مدنظر داشته باشیم که افراد خوش‌فکر بسیاری در درون بدنه مدیریت شهری وجود دارند که با تحولات اجتماعی همراه شده‌اند. وقتی که می‌گوییم تفکر اصلاح‌طلبی در یک انتخابات آزاد بیش از ۶٠ تا ٧٠درصد از رأی مردم را توانسته است با خودش همراه کند، به این معنی است که در بدنه شهرداری هم عده‌ای به این تفکر اعتقاد دارند. ممکن است که ایرادهایی در مدیریت شهری باشد یا انتظارها بیش از وضع موجود باشد. شاید بهتر از این هم می‌توانستیم خواسته‌های مردم را برآورده کنیم، اما به دلایلی، امکان تحقق آن وجود نداشته است.

 برای آنکه مردم درباره میزان تحقق رویکرد شفافیت شورا قضاوت درستی داشته باشند، شاید نیاز به این باشد که تحلیلی از وضعیت گذشته مدیریت شهری داشته باشند. اطلاعاتی از شرایط گذشته می‌توانید در اختیار مردم قرار دهید؟
سال قبل که شورای شهر را تحویل گرفتیم، مشخص بود که شهر با تمام ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی که دارد، با مشکلات عدیده‌ای مواجه است. اوایل شورای پنجم، شرایط درآمدی به حدی نامناسب بود که علاوه بر حجم زیاد بدهی به بانک‌ها، در پرداخت حقوق کارکنان هم با مشکل مواجه بودیم. آن‌طور که مدیران دوره گذشته شهرداری همان روزهای نخست فعالیت شورای پنجم اذعان می‌کردند، مدیریت شهری در تیر و مرداد سال٩۶ برای پرداخت حقوق کارکنان مجبور شده بود از بانک‌ها وام دریافت کند. این علاوه‌بر بدهی‌هایی است که وجود داشت و رقم آن از ۵هزارمیلیارد تومان شروع شد و تا ٩هزارمیلیارد تومان هم رسید. البته ممکن است بخشی از این بدهی‌ها در دوره فعلی مدیریت شهری هم رخ دهد، اما باید برنامه‌ریزی‌های لازم برای بازپرداخت مطالبات بانکی انجام گیرد. خوب است که اوراق مشارکت منتشر و منابع مالی آن صرف توسعه قطارشهری شود، اما مهم این است که این مبالغ در کجا، چگونه و بر اساس چه اولویت‌هایی هزینه شده است. طبیعی است که بخشی از استقراض‌ها صرف ساخت‌وساز شهر ‌شده است که در این دوره هم چنین‌اتفاقی افتاده است. با همه این‌ها، در ابتدای دوره فعلی شورای شهر تلاش کردیم که به‌گونه‌ای از شرایط برجای‌مانده از گذشته عبور کنیم که کمترین صدمه به منافع شهر وارد شود.

 به تخلفات احتمالی در دوره گذشته مدیریت شهری اشاره نکردید.

اگر بخواهیم برخی از مسائل را خیلی بی‌پرده بگوییم و در هر مقطع زمانی به گذشته بازگردیم، قطعا انرژی ما را برای خدمت به مردم می‌گیرد. باید بیشتر به اثبات خودمان بپردازیم تا نفی گذشتگان. اگر مدیران گذشته امروز پاسخ‌گو نباشند یا بخواهند فرافکنی کنند و به تخریب شورای پنجم روی آورند، ناچاریم که از موقعیت و هویت خودمان دفاع کنیم. در این شرایط ممکن است به موضوع ورود کنیم، اما به‌طورکلی بنای این را نداریم که به گذشته بپردازیم. اگر در گذشته تخلفی صورت گرفته است، باید سازمان‌های نظارتی و قضایی رسیدگی می‌کردند. طبیعی است که شرایط در ابتدای ماه‌های پایانی شورای چهارم چندان خوب نبود؛ زیرا اگر وضعیت موردتأیید مردم بود، در انتخابات، یا شورای قبل باید رأی می‌آورد یا دوستان آن‌ها. همه دیدیم که کف رأی لیست امید تقریبا ٩ برابر شورای چهارم شد. این تفاوت خیلی پیام دارد و اگر در دوره پنجم اتفاق می‌افتاد، قطعا ما را به فکر فرو می‌برد که چرا مردم از شیوه ما برای اداره شهر ناراضی بودند. در یک سالی که از فعالیت شورای پنجم می‌گذرد، حتی یک ماه هم در پرداخت حقوق کارکنان مشکلی ایجاد نشده است که حتما پشت این موضوع، تدبیر وجود دارد. به نظر می‌رسد که شرایط موجود به‌مراتب بهتر از گذشته است، اما بازهم مردم باید دراین‌زمینه قضاوت و داوری کنند. فکر می‌کنم که امروز مردم احساس بهتری 
نسبت به گذشته دارند.

 در ابتدای گفت‌وگو اشاره کردید که یکی از رویکردهای شورای پنجم، ایجاد نشاط در شهر است. این دیدگاه خوبی است، اما فضا را برای اجرای آن چقدر مناسب می‌بینید؟
در ابتدای شورای پنجم دیدگاه‌های متفاوتی درباره مسائل فرهنگی و اجتماعی وجود داشت و ممکن است هنوز هم این دیدگاه‌ها وجود داشته باشد. متأسفانه به هویت شهر مشهد به شکل منشوری و چندبُعدی نگاه نمی‌شود. درست است که فلسفه وجودی شهر مشهد وابسته به بارگاه منور امام‌رضا(ع) است و همه ما به همجواری با این مضجع نورانی افتخار می‌کنیم، اما درحالی‌که سه‌و‌نیم‌میلیون نفر در مشهد سکونت دارند و سالانه بیش از ٢۵میلیون زائر در این کلان‌شهر حضور پیدا می‌کنند، وظیفه داریم که به نیاز همه اقشار پاسخ‌گو باشیم. اگر بخواهیم از ظرفیت‌های موجود به‌نحو‌مطلوب استفاده کنیم، باید شهری جذاب‌تر و بانشاط‌تر داشته باشیم. مردم مشهد نباید از تفریحات سالم، موسیقی‌های سنتی و مقامی‌ که جزو فرهنگ ایرانی و اسلامی‌ است، محروم 
باشند.
این دیدگاه‌ها که گاهی اوقات نشاط مردم را در کنار فسق‌وفجور قرار می‌دهند، باعث ناراحتی انسان می‌شود. چرا باید یک انسان چنین فکر کند که نشاط حتما با فسق‌وفجور همراه است؟ چه‌کسی گفته است؟ دین ما دین نشاط است. آموخته‌ایم که حتی اگر در هنگام عبادت نشاط نداشته باشیم، عبادت ما موردقبول واقع نمی‌شود. وقتی که در عبادت، توصیه به نشاط شده‌ایم، در زندگی معمولی نباید نشاط داشته باشیم؟ کسی نباید این حق را از مردم بگیرد. در خوش‌بینانه‌ترین حالت می‌توانیم بگوییم که اطلاعات غلطی به آقایان داده می‌شود یا در یک برنامه‌ای که ١٠ حُسن دارد، اگر یک جایی یک اتفاق منفی رخ می‌دهد، به ریسمان می‌کشند و ذهن دیگران را نسبت به اصل موضوع بدبین می‌کنند. شاید این افراد هم تعمدی نداشته باشند و از سر دلسوزی برخی مسائل را مطرح کنند. این‌گونه افراد باید مشاوران امینی را انتخاب کنند که گزارش‌های دقیق و غیرتقطیع‌شده را در اختیار آن‌ها قرار دهند. فکر نمی‌کنید هنگامی‌که جلوی موسیقی مقامی‌ و سنتی گرفته شود، باید شاهد ‌راه‌افتادن نوع زیرزمینی آن باشیم؟ اگر جلوی تفریحات سالم گرفته شود، اکثریتی که به‌دنبال موسیقی سنتی و اصیل ایرانی یا تفریحات سالم بودند، برای رفع نیاز خود به‌دنبال موسیقی‌های غیرمجاز و تفریحات نه چندان سالم می‌روند. اگر کسی برای خودش حرمت قائل است، خوب می‌تواند در این گونه برنامه‌ها شرکت نکند، چرا مردم را منع می‌کنید؟ امیدواریم دوستان هم متوجه نیاز جامعه شوند و دراین‌راستا بیش از گذشته همراهی کنند.

 با توجه به گذشت یک سال از فعالیت شورای پنجم، به مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی شورای شهر هم اشاره‌ای داشته باشید.
یکی از دغدغه‌های مهمی که پیش‌روی شورای پنجم قرار دارد، تأمین منابع درآمدی است. بخشی از منابع درآمدی مدیریت شهری مربوط به درآمدهای ناپایدار است که بیش از ٧٠درصد آن مربوط به ساخت‌وساز مسکن است. بنابراین وقتی که دوران رونق ساخت‌وساز فرا می‌رسد، درآمدهای مدیریت شهری افزایش می‌یابد؛ اما در مقابل، در شرایط رکود مسکن، درآمدهای مدیریت شهری با کاهش زیادی مواجه می‌شود. در تلاش هستیم که عوارض ساخت‌وساز را به‌سمت عوارض بهره‌برداری از ساختمان سوق دهیم تا این بخش از درآمد ناپایدار مدیریت شهری به درآمد پایدار تبدیل شود. این راهبرد در بسیاری از شهرهای موفق دنیا تجربه شده است؛ به‌این‌شکل که برای نگهداری ساختمان‌ها از صاحبان واحدهای مسکونی عوارض دریافت می‌شود. با دریافت این عوارض حتی اگر در شرایط رکود ساخت‌وساز قرار بگیریم، درآمد مدیریت شهری با چالش مواجه نخواهد شد.
دیگرچالش مدیریت شهری برای ادامه راه، حجم وسیع نیروی انسانی در بدنه شهرداری است. طبق چارت سازمانی که به تأیید وزارت کشور رسیده است، با احتساب آتش‌نشانی ٨هزارو٢٠٠ پست مصوب در مجموعه مدیریت شهری داریم، درحالی‌که اکنون بیش از ١۴هزار‌و٣٠٠ نفر رابطه استخدامی‌ با شهرداری دارند و هشت‌هزار نفر هم قرارداد حجمی‌ با کارگزاری‌های طرف قرارداد با شهرداری دارند که به‌نوعی خود را کارمند مدیریت شهری تلقی می‌کنند. طبیعی است که وقتی قرارداد یک شرکت خصوصی با شهرداری به پایان می‌رسد، نیروی انسانی آن شرکت یا باید در کار دیگری مشغول‌به‌کار شود یا قرارداد آن‌ها خاتمه پیدا کند؛ اما اکنون شاهدیم که برخی از نیروهای قراردادی به شورای شهر مراجعه می‌کنند و از عدم تمدید قراردادهای خود گلایه‌مند هستند. 
راضی به تعدیل نیرو نیستیم، اما نمی‌توانیم به مدیران شرکت بخش خصوصی که در اختیار ما نیست، دستور بدهیم. تا‌به‌امروز به هیچ یک از نیروهای شاغل در بدنه مدیریت شهری، عمدی نگفته‌ایم که شهرداری را ترک کنید یا کسی را اخراج کنیم؛ البته بحث کسانی که خودشان تمایل به ادامه همکاری با مدیریت شهری نداشته‌اند یا قرارداد آن‌ها به اتمام رسیده و امکان تمدید آن وجود نداشته، 
جداست.
ساختار سازمان، دیگرچالش اصلی مدیریت شهری به شمار می‌رود که برای رفع این مشکل به‌دنبال اصلاح ساختارهای موجود هستیم. یکی از علت‌هایی که مردم از شهرداری ممکن است نارضایتی بیشتری نسبت به دیگردستگاه‌ها داشته باشند، طولانی‌بودن فرایندهای پاسخ‌گویی است. کسی که دنبال دریافت یک پروانه ساختمانی از شهرداری است، این‌گونه نیست که به‌راحتی طی چند روز یا چند هفته به خواسته خود برسد. ممکن است گاهی اوقات دو یا چند ماه به طول بینجامد. از ابتدای شورای پنجم به‌دنبال این بوده‌ایم که فرایندهای صدور پروانه و دیگرخدمات را استانداردسازی کنیم. این مهم قرار است با حذف موازی‌کاری‌ها و فعالیت‌های زائد تحقق پیدا کند. قبول داریم که اصلاح فرایندها، کاری سخت و زمان‌بر است، اما برای تحقق آن تمام تلاشمان را به کار گرفته‌ایم.
چالش دیگر مدیریت شهری، جزیره‌ای‌عمل‌کردن دستگاه‌های اجرایی و خدمات‌رسان است. به تعبیر علم مدیریت، متأسفانه هنوز یکپارچگی خدمات اتفاق نیفتاده است و هر دستگاهی به‌صورت مجزا عمل می‌کند. این موضوع باعث می‌شود که هم‌افزایی موردنیاز تحقق پیدا نکند. 
حتی در بدنه مدیریت شهری هم جزیره‌ای‌عمل‌کردن تاحدودی وجود دارد و مشهود است. به‌طور‌مثال هنوز برخی از سامانه‌های مؤسسات و سازمان‌های زیرمجموعه شهرداری با یکدیگر ارتباط ندارند و هر کسی مسیر خودش را طی می‌کند. اگر شاهد به‌هم‌پیوستگی فعالیت‌ها در بدنه مدیریت شهری و دیگردستگاه‌های اجرایی باشیم، قطعا کارایی و اثربخشی به‌مراتب بیش از آن چیزی خواهد بود که اکنون شاهد هستیم.

 
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی