کد خبر : 87669
/ 07:34

آونگ بی‌نظارتی

مدیرگروه موسیقی دانشگاه فردوس درمشهد از لزوم تعیین سطح آموزشگاه‌ها می‌گوید

آونگ بی‌نظارتی

شهرآرا آنلاین - صمد برقی، نوازنده کمانچه و ویولون و کارشناس ارشد رشته موســیقی، از معـــدود موسیقی‌دان‌های تحصیل‌کرده مشهد است که درزمینه تدریس موسیقی فعالیت می‌کند. او به مدت سه سال و از همان ابتدای تشکیل رشته موسیقی در دانشگاه غیرانتفاعی فردوس مشهد، به سمت مدیرگروهی رشته موسیقی منصوب شد. این مدرس و نوازنده از شش‌سالگی نواختن ویولون را زیر نظر پدرش، استاد اسدا... برقی، آغاز کرد و از حدود سال١٣٨١ به نوازندگی کمانچه روی آورد و زیر نظر استادانی چون اردشیر کامکار، محمدرضا لطفی و علی‌اکبر شکارچی این ساز را فراگرفت اما فعالیت‌های این نوازنده تنها به تدریس ختم نمی‌شود. او سرپرست ارکستر صبا و سرپرست گروه موسیقی خنیاگران خیام نیز هست. در کارنامه هنری این هنرمند دوبار کسب رتبه اول از جشنواره موسیقی‌ جوان برای نوازندگی ویولون و برگزاری کنسرت گروه هم‌نوازان شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی به چشم می‌خورد. هم‌زمان با آغاز سومین سال فعالیت رشته موسیقی در دانشگاه فردوس، با این استاد دانشگاه درباره فعالیت‌های آموزشی درزمینه موسیقی به گفت‌وگو نشستیم.

 

﷯ دانشگاه فردوس، تنها دانشگاه مشهد است که رشته موسیقی در آن تدریس می‌شود، درباره تشکیل این رشته در دانشگاه توضیح دهید؟

نوازندگی سازهای ایرانی، نوازندگی سازهای جهانی و آهنگ‌سازی، سه گرایش رشته موسیقی است که در ایران تدریس می‌شود. دانشگاه فردوس مشهد از میان این سه گرایش، در رشته نوازندگی ساز ایرانی در مقطع کارشناسی پیوسته دانشجو می‌پذیرد. این رشته از هیئت‌علمی‌ خوبی نیز برخوردار است.

هرچند که بسیاری از موسیقی‌دان‌های خوب مشهد تحصیلات آکادمیک ندارند و درمجموع ما در کل استان، کمتر از ١٠تحصیل‌کرده رشته موسیقی در مقطع کارشناسی‌ارشد داریم، سعی کردیم بهترین استادان دارای تحصیلات آکادمیک را به دانشگاه دعوت کنیم و فکر می‌کنم در حد بضاعت مشهد، اتفاق خوبی رخ داده‌ است.

 

﷯ چه تفاوتی میان آموزش در آموزشگاه‌ها و آموزش در دانشگاه وجود دارد؟

در دانشگاه سرفصل‌ها مشخص است و دانشجویان می‌دانند هر ترم چه مباحثی را باید بگذرانند اما در آموزشگاه‌های ایران به‌جز تعداد محدودی که مسئولانشان تحصیل‌کرده موسیقی هستند، باقی افراد سرفصلی برای تدریس ندارند؛ یعنی این موضوع هیچ‌گاه از آموزشگاه‌های موسیقی خواسته نشده‌ و نظارتی نیز بر عملکرد آن‌ها نبوده است.

 

﷯ وضعیت آموزش در آموزشگاه‌های مشهد به چه صورت است؟

در بیشتر آموزشگاه‌های کشور، مسئله آموزش مبهم است و منبع‌ مشخصی برای تدریس وجود ندارد. صلاحیت مدرس‌هایی که در آموزشگاه‌ها تدریس می‌کنند، مشخص نیست و سطح کار آن‌ها درجه‌بندی نشده‌ است تا معلوم شود کدام استاد در سطح مبتدی و کدام استاد در سطح پیشرفته می‌تواند تدریس کند. همچنین چون جشنواره‌ای در خراسان برگزار نمی‌شود، معیاری برای برتری آموزشگاه‌ها بر یکدیگر وجود ندارد. دو سال پیش، جشنواره‌ای بین آموزشگاه‌های مشهد برگزار شد که آن هم بنا به‌دلایلی ازجمله تمایل نداشتن بیشترشان برای ورود به رقابت، به همان یک دوره محدود شد. به این ترتیب افراد کمی‌ در مشهد می‌دانند که کدام استاد برای تدریس کدام ساز بهتر است.

 

﷯ باتوجه‌به این نبود نظارت، رشد تعداد آموزشگاه‌ها در مشهد، کمکی به موسیقی می‌کند؟

آموزشگاه‌های موسیقی هرچه بیشتر باشند، رشد موسیقی نیز بیشتر می‌شود. علاقه‌مندان زیادی هستند که به‌دلیل دور بودن آموزشگاه موسیقی از محل زندگی‌شان، به کلاس‌های آموزشی نمی‌روند، بنابراین رشد آموزشگاه‌ها اتفاق خوبی است؛ به شرط آنکه درکنار آن تخصص نیز باشد. تخصص مدیر آموزشگاه و مدرسان باید از وزارت ارشاد پیگیری شود. من حدود ١٧سال پیش و زمانی که می‌خواستم تدریس را شروع کنم، به‌همراه عده‌ای خدمت استاد همایون خرم رسیدیم و در امتحانی شرکت کردیم تا کارت صلاحیت برای ما صادر شود اما بعدها کارت صلاحیت منتفی شد و الان فرد هرطور بخواهد، می‌تواند مدرسان آموزشگاه‌ها را انتخاب کند و نظارتی نیز بر کار آن‌ها وجود ندارد. همین اتفاقات است که مردم را در ابهام می‌گذارد. وزارت ارشاد باید دوره‌هایی را با حضور موسیقی‌دان‌ها و مدرسان درجه یک برگزار کند و در پایان، آزمونی برگزار کند تا مشخص شود هر مدرس در چه سطحی می‌تواند تدریس کند. این اتفاق بی‌تردید به رشد تمام مدرسان موسیقی ایران کمک می‌کند.

 

﷯ اصولا برای تبدیل شدن به موسیقی‌دانی موفق، داشتن چه معیارهایی لازم است؟

در این زمینه سه عامل مهم است؛ اول آموزش غیرمستقیم که ازطریق خانواده صورت می‌گیرد؛ به‌طور مثال اینکه خانواده، فرد را با چه موسیقی‌ها و خوانندگانی آشنا کرده‌ است. دوم بحث وراثت است که بهترین مثال برای آن، همایون شجریان و استاد محمدرضا شجریان هستند. آخرین موضوع که بیشترین اهمیت را دارد، آموزش مستقیم است. اگر علاقه‌مند به موسیقی، با استادان خوبی آشنا شود و راهکارهای خوبی از آن‌ها بیاموزد، می‌تواند سریع‌تر در این مسیر رشد کند. در این بین به‌نظر من، داشتن تحصیلات آکادمیک ضروری نیست ولی بی‌تردید حضور در محیط‌های آموزشیِ موسیقی بر پیشرفت فرد تاثیرگذار است. 

 

﷯ شما سرپرستی دو گروه موسیقی را برعهده دارید، عواقب لغو کنسرت‌ها و برخوردهای شخصی را چگونه می‌بینید؟

نتیجه تمام این اتفاقات افسردگی است. در ١٠ سال گذشته بسیاری از هنرمندان به تهران مهاجرت کرده‌اند، هنرمندانی که دیگر جایگزینی برای آن‌ها نیست. ولی ما یاد گرفته‌ایم پوست‌کلفت باشیم و کارمان را ادامه دهیم. این‌روزها گاهی اوقات تمرینی با ارکستر صبا داریم و در دیگر شهرهای استان موسیقی برگزار می‌کنیم. اما رفت و آمد ارکستری با ٣٠ نوازنده و بدون اسپانسر کار ساده‌ای نیست. به‌هرحال چون فضای کار ما فاخر و در ژانر ارکستر ملی است و با موسیقی‌هایی که این روزها مورد توجه قرار گرفته‌اند، تفاوت دارد، اسپانسرها تمایلی برای سرمایه‌‌گذاری ندارند.

 

﷯ خود شما هیچ‌وقت به مهاجرت به تهران فکر نکرده‌اید؟ 

من چند سالی در تهران زندگی کرده‌ام اما اگر در آنجا در لابی آدم‌ها نباشی، کارکردن سخت است. درکل ژانر موسیقی اصیل سنتی ایران و ژانر ارکسترال فاخر در تهران هم مخاطب ندارد و حمایتی هم از جانب اسپانسرها نمی‌شود که تصمیم به رفتن را ارزشمند کند. آدم‌هایی که برای فعالیت در این ژانر‌ها مهاجرت کرده‌اند شرایط زندگی‌شان از لحاظ مالی فرقی نکرده‌است اما حداقل کارشان را راحت‌تر ارائه می‌کنند. 

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی