کد خبر : 88317
/ 07:20

ساز کوک جوانی

پیانیست محله ارشاد، ذوق هنرجویان بسیاری را شکوفا کرده است

ساز کوک جوانی

شهرآرا آنلاین - هانیه فیاض/ «در اجراهایم به این اصل پایبندم که باید از صدای سازی که می‌نوازم لذت ببرم تا مردم هم از آن لذت ببرند. پیانو بی‌شک یکی از زیباترین سازهای موسیقی است و خیلی‌ها وقتی از دور به پیانیستی در حال نواختن نگاه می‌کنند، داستان‌های پررمز و راز زیادی ذهنشان را به چالش می‌کشد.»

این‌ها حرف‌های بیژن مقیمی، پیانیست جوانی، است که با کشف استعدادش در زمان طلایی نه‌تنها در بیست‌وپنج‌سالگی راه خود را پیدا کرده بلکه 7سال است که تعداد زیادی هنرجو را تعلیم می‌دهد تا آن‌ها هم مسیر علایق خود را طی کنند.او می‌گوید: کودکانی که از سن کم شروع به یادگیری موسیقی می‌کنند، خیلی موفق‌تر از کسانی هستند که در بزرگ‌سالی اقدام می‌کنند. قطعا یکی از دلایلی که من به این مرحله رسیده‌ام، حمایت‌های پدر و مادرم در سنین خردسالی‌ام بوده است.

موزیسین محله ارشاد، هم‌اکنون در کانونی وابسته به آموزش و پرورش مشغول تدریس است و حدود 70هنرجوی کودک و بزرگ‌سال دارد.به محل کار او می‌رویم و آنچه در ادامه می‌خوانید ماحصل گفت‌وگوی ما با این مدرس جوان و موفق است. گفت‌وگویی که برای خانواده‌هایی که به استعداد موسیقیایی فرزندانشان پی برده‌اند یا اینکه علاقه دارند آن‌ها موسیقی بیاموزند، نکته‌های خوبی دارد. چنانکه مقیمی معتقد است: «فقط تمرین پیاپی است که از کارآموزی مبتدی، هنرمندی خلاق و نمونه می‌سازد.»

قرارمان در کانون رشد آموزش و پرورش است. کانونی که در ابتدی خیابان دستغیب واقع شده و مقیمی جوان، در این فضا کارگاه‌های آموزشی خود را برای هنرجویانش برپا کرده است. پشت پیانویی بزرگ و مشکی‌رنگ نشسته و مشغول نواختن است. چهر‌ه‌اش آن‌قدر جوان است که به نظر نمی‌رسد تجربه کاری بسیاری داشته باشد اما وقتی با او هم‌کلام می‌شویم از نوع جملات و عباراتی که در صحبت‌هایش به کار می‌برد، درمی‌یابیم پخته‌تر از این حرف‌هاست.

 

آموزشگاهی ثبت‌نامم نمی‌کرد

او درباره چگونگی ورودش به عرصه موسیقی و نوازندگی، تعریف می‌کند: «مادرم می‌گوید که از دوسالگی علاقه شدیدی به صداهای دور و برم داشتم و به بعضی از صداها با عشق گوش می‌کردم. کم‌کم در پنج‌سالگی متوجه علاقه زیادم به موسیقی شدم، بنابراین خانواده‌ام برای من معلم خصوصی گرفتند و زیرنظر او یادگیری پیانو را آغاز کردم. البته این اقدام خانواده‌ام فقط به این دلیل بود که چون سن کمی داشتم، مکانی برای آموزش من وجود نداشت و هیچ آموزشگاهی مرا ثبت‌نام نمی‌کرد. وقتی نه‌ساله شدم خانواده‌ام توانستند مرا به‌سختی در کلاس‌های جهاد دانشگاهی ثبت‌نام کنند. با تلاش والدینم حضور در کلاس‌های موسیقی را ادامه دادم و حمایت‌های آن‌ها در یادگیری من بسیار مؤثر بود».

مقیمی ادامه می‌دهد: بسیاری از هنرجویانم به پیانو علاقه ندارند اما چون پدر یا مادرشان به این ساز علاقه داشته‌اند و نتوانسته‌اند در این راه قدم بردارند، حالا فرزندانشان را به اصرار ثبت‌نام می‌کنند، درحالی که هنرجو اصلا علاقه ندارد و با بی‌رغبتی مجبور است که تمرین‌ها را انجام بدهد.

او با اشاره به اینکه این اجبار برای او وجود نداشته است و خودش به‌شدت به موسیقی علاقه‌مند بوده، خاطر نشان می‌کند: هرروز به شوق اینکه تمرین کنم، ساعت‌های مدرسه را می‌گذراندم و هیچ‌وقت خانواده‌ام به من نمی‌گفتند:«چرا تمرین نمی‌کنی؟ برعکس گاهی اوقات می‌گفتند کافی است دیگر برو به درس و مشقت برس.»

پیانیست جوان محله ارشاد ادامه می‌دهد: در کنار طی‌کردن روال کلاس‌ها، در جهاددانشگاهی و بعضی آموزشگاه‌ها اجراهای متعددی داشتم تا اینکه به سن نوجوانی رسیدم. استادهایم به من پیشنهاد کردند که بهتر است به تهران بروی؛ این برای من که سن کمی داشتم، سخت بود ولی مادرم خیلی حمایت کرد و برای آموزش زیرنظر استادان ماهر و زبده راهی تهران شدم.

123171.jpg

پیانونوازی در «تراژدی کارتاژ»

این استاد جوان می‌گوید: حضورم در تهران سبب شد در یادگیری خیلی پیشرفت کنم چون فضای تهران با مشهد بسیار فرق می‌کرد و محدودیت‌هایی که در مشهد بود، آنجا وجود نداشت. در تهران با گروه‌های مختلفی همکاری داشتم، مثلا وقتی 19سال داشتم، به تالار رودکی تهران رفتم و در گروه کُر که مربوط به جشنواره فجر بود، پیانو نواختم و درنهایت گروه ما مقام سوم کشوری را به دست آورد.

او می‌افزاید: بعد از آن در مشهد با خانمی به نام لادا آشنا شدم که لیسانس نوازندگی پیانو و دکترای آواز کلاسیک را دارد. اصالتا روس و ساکن مشهد است. ما با یکدیگر همکاری‌های متفاوتی داشتیم و در خیلی از برنامه‌ها با او دونوازی و اجرای پیانو داشتم. در برگزاری کارگاه‌های پژوهشی و آموزشی بسیاری نیز با هم همکاری کردیم.

مقیمی لبخند رضایتمندانه‌ای می‌زند و ادامه می‌دهد: اجرای تک‌نوازی پیانو در تالار نیاوران تهران، اجرای دونوازی پیانو با خانم لادا درکانون رشد، اجرای گروه سه‌نوازی ‌متشکل از ویلون، پیانو و ویلون‌سل در سالن ارشاد مشهد از جمله فعالیت‌های کاری‌ام بوده است. تازگی هم در تئاتر تراژدی کارتاژ اجرای پیانو را برعهده داشتم. این اجرا در سالن اصلی تئاتر شهر در پارک ملت مشهد برگزار و با استقبال خوبی روبه‌رو شد.

 

قضاوت نابجا!

مقیمی با وجود اینکه اجراهای زیادی داشته است ولی دل پُردرد و گلایه‌های فراوانی دارد.

او به یکی از گلایه‌هایش اشاره می‌کند و می‌گوید: به‌دلیل کم‌بودن سنم همیشه اذیت می‌شدم به‌طوری‌که همیشه مورد قضاوت ناحق دیگران قرار می‌گرفتم و خیلی سخت به من اعتماد می‌کردند؛ به‌ویژه در زمینه تدریس! خانواده‌ها در برخورد اول با من تعجب می‌کردند اما وقتی کار فرزندانشان را می‌دیدند از من راضی بودند.

پیانیست جوان با بیان اینکه حدود 7سال است که تدریس می‌کند، ادامه می‌دهد: من معتقدم که برای پیشرفت در کار و تدریس باید خودم هم دائم در حال آموزش باشم و اطلاعاتم را به‌روز کنم. متأسفانه خیلی از استادان هستند که احساس می‌کنند بهترین پیانیست‌اند، خیلی از خودشان احساس رضایت دارند و به‌دنبال به‌روزرسانی اطلاعات و هنرشان نیستند که به نظر من این روند اشتباه است.

او در ادامه می‌گوید: تدریس، حرفه و کار من است، ولی نمی‌تواند سبب شود که از تمرین‌های شخصی و همین‌طور از به‌روزرسانی هنرم عقب بمانم. به‌طورکلی تدریس فقط بخشی از زندگی من است، نه همه آن.

او با سازهای دیگری هم آشنایی دارد اما ساز تخصصی‌اش پیانوست و معتقد است که یک پیانیست می‌تواند به‌تنهایی کار یک گروه ارکستر 70نفره را انجام دهد.

 

با نواختن آرام می‌شوم

صحبت را می‌کشاند به ویژگی‌های موسیقی و می‌گوید: موسیقی از قلب آدم سرچشمه می‌گیرد و اگر نوازنده حس قلبی نداشته باشد، آن موسیقی هم هیچ معنا و مفهومی ندارد. شما هر چقدر در قطعه‌های سخت، تکنیک به‌کار ببرید ولی اگر از وجودتان و با احساس همراه نباشد، هیچ ارزش و معنایی ندارد. من همیشه در اجراهایم به این اصل پایبندم که وظیفه دارم از صدای سازی که می‌نوازم لذت ببرم تا مردم هم از آن لذت ببرند. پیانو بی‌شک یکی از زیباترین سازهای موسیقی است و خیلی‌ها وقتی از دور به پیانیست در حال نوازندگی نگاه می‌کنند، داستان‌های پررمز و رازی ذهنشان را به چالش می‌کشد.

او نفس عمیقی می‌کشد و از احساسش در زمان نواختن پیانو این‌چنین می‌گوید: همه ناراحتی‌ها، تنهایی‌ها، کسالت‌ها و خستگی‌هایم با نواختن پیانو از بین می‌رود. وقتی که خیلی عصبانی هستم با تمرین پیانو خیلی آرام می‌شوم و این بهترین حسی است که دارم.

 

پیانو و ورزش

مقیمی برای هنرجویانی که به‌دنبال یادگیری این ساز هستند پیشنهادهایی دارد. می‌گوید: این درست است که استاد در یادگیری هنرجو نقشی اساسی دارد اما این پشتکار و تمرین خود هنرجو است که سبب پیشرفتش می‌شود؛ یعنی برای یادگیری، پیشرفت و رسیدن به نتیجه مطلوب در روز باید زمان زیادی را به تمرین اختصاص داد. می‌توان گفت رمز موفقیت در نوازندگی، تمرین، تمرین و تمرین است. علاوه‌بر دارابودن استعداد، پشتکار در بحث یادگیری بسیار حائز اهمیت است که نباید نادیده گرفته شود.

او از علاقه‌اش به موسیقی کلاسیک می‌گوید و تأکید می‌کند: به عقیده من موسیقی کلاسیک کامل‌ترین نوع موسیقی است و بسیار قانونمند است. پیشنهاد می‌کنم عزیزانی که موسیقی کار می‌کنند، سعی کنند موسیقی‌های خوب گوش کنند، نه موسیقی‌های بیهوده.

او با بیان اینکه نوازنده پیانو برای موفقیت در کارش باید تکنیک‌های خاصی را در نظر بگیرد، می‌افزاید:‌ نوازنده پیانو باید تمرین‌هایی که برای مچ دست و برای قوی‌کردن انگشتان باشد، برای آزادکردن دست به‌طور مداوم انجام دهد. خیلی از هنرجویان هستند که در هنگام نوازندگی ماهیچه‌های انگشت و دست‌هایشان منقبض می‌شود و این خوب نیست زیرا باید بدن کاملا آزاد و عضلات شل باشند؛ نفس راحت کشیده شود و نفس درون سینه نگاه داشته نشود؛ مهم‌ترین نکته که باید در تمرین رعایت شود، این است که حتی اگر یک میزان(یک خط) هم نواخته می‌شود، شما از آن لذت ببرید.

123181.jpg

پیانو و فعال‌سازی ذهن کودکان

مقیمی در ادامه صحبت‌هایش با تأکید به اینکه موسیقی در فعال‌سازی ذهنی کودکان بسیار مؤثر است، بیان می‌کند: کودکانی که از سن کم شروع به یادگیری موسیقی می‌کنند، خیلی موفق‌تر از کسانی هستند که در بزرگ‌سالی اقدام می‌کنند. قطعا یکی از دلایلی که من به این مرحله رسیده‌ام، حمایت‌های پدر و مادرم در سنین خردسالی‌ام بوده است. مثلا کودکان وقتی در سنین کم نت‌ها را می‌شنوند، می‌توانند بهتر آن‌ها‌ را به خاطر بسپارند. به‌عنوان نمونه اکنون من یک هنرجو دارم که مثلا صدای بوق ماشین را که می‌شنود، سریع نوع نت آن را تشخیص می‌دهد یا وقتی صحبت می‌کنم او بلافاصله می‌فهمد که من دارم روی چه نتی صحبت می‌کنم؛ این از نظر موسیقیایی کار خیلی بزرگی است. این‌ها همه به یادگیری در سن کم وابسته است و به‌ندرت این‌چنین ظرفیت‌های هوشی را شاهد هستیم.

 

استقبال از پیانو در مشهد

او با ابراز خرسندی از استقبال مردم از ساز پیانو در مشهد می‌گوید: با توجه به اینکه در مشهد برای نوازندگی محدودیت‌هایی وجود دارد، اما نسبت به گذشته خیلی از ساز پیانو استقبال می‌شود، حتی می‌توانم به جرئت بگویم مردم نسبت به سازهای سنتی بیشتر استقبال می‌کنند. مثلا وقتی وارد یک آموزشگاه موسیقی می‌شوید، می‌‌بینید که تعداد هنرجویانی که با ساز پیانو کار می‌کنند، خیلی بیشتر از تعداد هنرجویانی است که مشغول نواختن سازهای دیگر هستند.

مقیمی چند مکان مناسب را برای آموزش موسیقی به هنرجویان معرفی می‌کند و می‌گوید: گروه‌های مربوط به آموزش و پرورش، محیطی کاملا سالم و امن دارد. همچنین جهاد دانشگاهی به‌عنوان قدیمی‌ترین فضای آموزشی مکان مناسبی است.

او به مشکلات راه نوازندگی نیز اشاره می‌کند و می‌افزاید: حمایت از حوزه موسیقی و نوازندگی در مشهد بسیار کم است مثلا من برای گرفتن مجوز اجرا در 3کارگاه آموزشی، شب و روز نداشتم و خیلی تلاش و دوندگی کردم تا توانستم مجوز بگیرم. برای همین خیلی از همکارانم دل‌زده می‌شوند و به‌دنبال این قضیه نمی‌روند، چون حوصله این همه دردسر را ندارند. امیدوارم مسئولان شهری ما را بیشتر حمایت کنند و اجازه دهند که اجراهای بیشتری داشته باشیم.

پیانیست جوان درنهایت درباره هدفش در آینده بیان می‌کند: به‌شدت علاقه دارم در این زمینه پیشرفت بیشتری داشته باشم و طوری معروف شوم که بتوانم در تمام نقاط دنیا اجرا داشته باشم، نه فقط در ایران. در زمینه تدریس هم دوست دارم افرادی را آموزش دهم که بتوانند به مدارج بالای موسیقی برسند و رشد کنند.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی