کد خبر : 89655
/ 05:48
پای حرف‌های رضا صاحبی، ستاره سال‌‎های نه‌چندان‌دور فوتبال مشهد

بازی آخر، دقیقه آخر، ضربه آخر!

هواداران فوتبال مشهد، آن‌هایی که سبزقبایان را به مشکی‌ها ترجیح می‌دادند، او را «رضای 88» صدا می‌زدند...

بازی آخر، دقیقه آخر، ضربه آخر!

شهرآرا آنلاین - مرتضی اخوان -  هواداران فوتبال مشهد، آن‌هایی که سبزقبایان را به مشکی‌ها ترجیح می‌دادند، او را «رضای 88» صدا می‌زدند. مگر می‌شد پیام در ورزشگاه شماره‌یک آن‌ روزهای فوتبال مشهد، «تختی»، بازی داشته باشد و غریو فریاد 10هزار تماشاچی سبزپوش بلند نشود و از «رضای88» طلب گل نکنند؟ طلبی که معمولا خیلی هم زود وصول می‌شد. آقای شماره10 در کوچش از فوتبال مشهد و سفر به اصفهان هم پیراهن سبز ذوب‌آهن آن‌روزها را انتخاب کرد. رضا صاحبی حالا دیگر فراتر از یک ستاره در مستطیل سبز، سال‌هاست که در قامت مربی در کنار فوتبال مشهد است. او این‌روزها سرمربی تیم امیدهای پدیده است و در لیگ دسته1 نمایشی درخشان از خود و تیمش را به روی صحنه مستطیل سبز فوتبال برده است. او در «سه‌شنبه‌ها با پیش‌کسوتان ورزش» پای میز گفت‌وگوی ما نشست و از روزهایی گفت که فوتبال رنگ‌وبوی دیگری داشت.

 

به وقت تولد

آبانی هستم. اول آبان1348 در سه‌راه کاشانی مشهد به دنیا آمدم. 5 تا برادر و یک خواهریم. همه برادرانم قبل از من فوتبالی بودند و شاید به‌همین‌خاطر به‌سمت فوتبال کشیده شدم.

 

تعداد فرزندان

یک دختر دارم. دخترم 19سالش است و در حال تحصیل است.

 

فعالیت‌ها و افتخارات فوتبالی

قبل از پیام در تیم شاهد بازی می‌کردم. سال66 به خدمت سربازی رفتم و بعد که برگشتم، در سال68 به پیام رفتم. پیام آن‌موقع یک تیم نبود، بلکه مکتب خاصی داشت. به لحاظ اخلاقی، رفتاری و موقعیت اجتماعی کسانی که آن‌موقع در پیام بازی می‌کردند، این تیم منحصربه‌فرد بود. تا سال75 در این تیم توپ زدم و سال75 تا 82 به ذوب‌آهن اصفهان رفتم. آن‌موقع بازی در تیم‌های خارج از استان به‌ویژه اصفهان خیلی سخت بود. یادم می‌آید بعد از جلسه اول تمرین در ذوب‌آهن، در راه برگشت با خودم گفتم رضا تو نمی‌توانی در اینجا بازی کنی. هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم، همان‌موقع بغض کردم و از خدا خواستم کمکم کند تا جای خودم را در ذوب‌آهن پیدا کنم و موفق شوم. فصل 80-79 برای آقای‌گلی با علی سامره رقابت تنگاتنگی داشتم. دقیقا بازی آخر، ما با تراکتورسازی در اصفهان بازی داشتیم و استقلال با ابومسلم در مشهد. دقیقه93 بازی بود که من کاشته پشت هجده‌قدم را به گل تبدیل کردم و با 14 گل، آقای‌گل آن فصل شدم. آن‌موقع عادل فردوسی‌پور در برنامه90 گفت «بازی آخر، دقیقه آخر و ضربه آخر، رضا صاحبی را آقای گل کرد».

 

مهم‌ترین شاگردان؟

من شاگرد به آن معنا شاید نداشته باشم، چون خودم هنوز جوان هستم؛ ولی بازیکنانی که با آن‌ها کار کردم و چهره‌های شاخصی در فوتبال ایران هستند، «رضا حقیقی» و «سیاوش یزدانی» بودند.

 

شغل کنار فوتبال؟

شغل‌های مختلفی را تجربه کرده‌ام. از لوله‌کشی بگیرید تا کارهای ساختمانی؛ اما آن زمان که در پیام بازی می‌کردم، جواد مرادنژاد، سرپرست وقت تیم، من و برخی بازیکنان دیگر را به اداره پُست برد و آنجا استخدام شدیم؛ اما وقتی به اصفهان رفتم، خودم را بازخرید کردم. الان هم فعلا کار مربیگری می‌کنم.

 

ماشین و خانه؟

ماشینم «سمند» است و یک خانه اجاره‌ای در خیابان سرافرازان مشهد دارم.

 

تلخ‌ترین و شیرین‌ترین اتفاقات فوتبالی؟

تلخ‌ترینش برای من که پیامی بودم، نابودی این تیم بود. می‌خواهم بگویم شاید نابودی پیام و ابومسلم به‌نوعی برنامه‌ریزی‌شده بود. مشخص بود استارتش خورده بود تا این 2 تیم نامشان از فوتبال این شهر پاک شود. البته خط‌خوردنم از تیم ملی قبل از جام ملت‌های امارات در سال96 میلادی هم خیلی تلخ بود. آن‌زمان مایلی‌کهن سرمربی تیم ملی بود. من در فهرست 24نفره نهایی بودم، اما روز آخر بلیت برگشت برای من گرفتند و بعدتر فهمیدم یک نفر را از یک شهرستان بزرگ که نمی‌خواهم اسمش را بگویم، جایگزین من کرده‌اند! شیرین‌ترین اتفاق هم برای خود من، آقای‌گلی در لیگ باشگاه‌های ایران بود.

 

حال‌وروز امروز فوتبال مشهد؟

خیلی خراب است. فوتبال مشهد ظرفیت خیلی خوبی دارد. هم بازیکنان خوب، هم مدیران خوب و هم منابع مالی خوب؛ ولی یک چیزی که خیلی اذیت می‌کند، این است که همیت و همدلی نداریم. ریشه مشکلات فوتبال در مشهد، نبود همدلی و همیت برای موفقیت است.

 

گله فوتبالی؟

از مسئولان این گلایه را دارم که چرا پیش‌کسوتان را فراموش کرده‌اند؟ حداقلش این است که هیئت فوتبال استان یک کمیته پیش‌کسوتان درست کند و یک کارت ویژه پیش‌کسوتان تهیه کند تا لااقل وقتی یک پیش‌کسوت فوتبال این شهر به ورزشگاه می‌رود، با او برخورد بد نشود. این یک کار حداقلی است؛ اما متأسفانه مسئولان ما پیش‌کسوتان را فراموش کرده‌اند. 

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی