• خانه
  • ورزشی
  • پیام را دوست دارم اما تیم محبوبم ابومسلم است
کد خبر : 89960
/ 07:49
سه شنبه ها با پیش‌کسوتان ورزش

پیام را دوست دارم اما تیم محبوبم ابومسلم است

پای حرف‌های حسین نخودیان، پیش‌کسوت فوتبال مشهد که بازی در هر دو تیم محبوب خراسان را تجربه کرده است

پیام را دوست دارم اما تیم محبوبم ابومسلم است

شهرآرا آنلاین - مرتضی اخوان -  قاب‌های ماندگار از دروازه‌بان‌ سال‌های نه‌چندان‌دور پیام و ابومسلم زیاد است. از پروازش بر فراز سر فرشاد فلاحت‌زاده و مهاجمان آن‌روزهای استقلال تا گلری در دروازه زردهای اصفهانی. حسین نخودیان از پیش‌کسوتان فوتبال مشهد است که دروازه‌بان‌های زیادی را به فوتبال این شهر تحویل داده است. او در سال‌هایی که بازیکنان به‌سختی از استان خارج می‌شدند و به تیم‌های بزرگ پایتخت یا اصفهان و تبریز می‌رفتند، توسط محمود یاوری به سپاهان دعوت شد و چندسالی را بیرون از استان فوتبال کرد. نخودیان حالا بعد از نابودی سیاه‌جامگان دیگر در تیمی مربیگری نمی‌کند و به کارهای شخصی مشغول است. میهمان این هفته «سه‌شنبه‌ها با پیش‌کسوتان ورزش» حسین نخودیان است که از روزگار پوشیدن قبای سبز و مشکی در فوتبال این شهر می‌گوید.

 

به وقت تولد

22 مردادماه ÷÷سال43 در محله کوی امیر به دنیا آمدم. خانواده ما برخلاف بسیاری از خانواده‌های آن‌روزها کم‌جمعیت بود. یک خواهر و یک برادر دارم. آن‌روزها چون پارک شهر به خانه‌مان خیلی نزدیک بود، دوران کودکی را با بازی فوتبال در پارک شهر می‌گذراندم.

 

تعداد فرزندان

یک پسر و یک دختر دارم. هر دو دانشجو هستند. پسرم هتلداری می‌خواند و دخترم دانشجوی هوافضاست. پسرم را همان اوایل به فوتبال بردم، اما چون دستش شکست، دیگر دور فوتبال را خط کشید و به درس و مشقش رسید.

 

فعالیت‌ها و افتخارات فوتبالی...

در دبیرستان گلری هندبال می‌کردم. با چهره‌های نامی هندبال مشهد هم هم‌بازی بودم. از عباس گلچهره بگیرید تا اصغر سهمی و مرتضی ساختیانچی. یک‌بار مرتضی خسرومنش و مرحوم علی حسینی که آن‌موقع مربی توربو مشهد بودند، من را دیدند و گفتند بیا در فوتبال دروازه‌بانی کن. از آنجا بود که مسیر زندگی من عوض شد و از هندبال به فوتبال رفتم. اول تیمم توربو بود. بعد از توربو به پیام رفتم. در منتخب مشهد و دخانیات هم بازی کردم تا اینکه به ابومسلم رفتم. ابومسلم یک تیم مردمی بود. خیلی‌ها گفتند چرا از پیام به ابومسلم رفتی. حقیقت این است که من چند سال در پیام بازی کردم و چند سال هم در ابومسلم. پیام را دوست دارم، اما ابومسلم تیم محبوب من است و کاملا ابومسلمی هستم. از ابومسلم خیلی چیزها به دست آوردم. به سپاهان رفتم و 3 سال در این تیم فوتبال بازی کردم. با بازیکنانی چون عبدا... ویسی، محسن گروسی، احمد مؤمن‌زاده، حمید معماریان و... هم‌بازی بودم. بعد از سپاهان دوباره به ابومسلم برگشتم و بعد هم دوران مربیگری‌ام شروع شد. در دوران مربیگری تخصصم مربی دروازه‌بان‌ها بود در ابومسلم، سیاه‌جامگان، ماشین‌سازی و چند تیم دیگر مربی دروازه‌بان‌ها بودم.

 

شاگردان مهم؟

دروازه‌بان‌‌های زیادی را به فوتبال مشهد معرفی کردم. سعید جلالی‌راد، سیروس سنگچولی، مجید غلامی و شهاب گردان.

 

شغل کنار فوتبال؟

من کارمند بازنشسته اداره دخانیات مشهد هستم. الان هم کار آزاد دارم.

 

آخرین فعالیت ورزشی؟

مربی دروازه‌بان‌های سیاه‌‍جامگان بودم و بعد از نابودی این تیم فعلا مشغول کار ورزشی در تیمی نیستم. قرار بود با خداداد عزیزی به رشت بروم که پدرخانمم مریض شد و نتوانستم بروم.

 

ماشین و خانه؟

یک ماشین X22 دارم. یک منزل شخصی هم در خیابان احمدآباد دارم.

 

یک روز زندگی شخصی یا کاری‌تان؟

طبق روال کارمندی ساعت 8 صبح از خانه بیرون می‌زنم و به سراغ کارهای شخصی می‌روم. عصرها هم با خداداد عزیزی، رضاداد، جانداری و برخی قدیمی‌های فوتبال مشهد زمینی را گرفتیم و هر روز تمرین می‌کنیم.

 

تلخ‌ترین و شیرین‌ترین اتفاق فوتبالی؟

تلخ‌ترینش برای کسی که عاشق ابومسلم است، یقینا ازبین‌رفتن نام ابومسلم است. جای ابومسلم خالی است. هنوز هم در شوک هستم؛ اما شیرین‌ترین اتفاق برای من گل خداداد عزیزی به استرالیاست. به‌عنوان یک مشهدی به آن لحظه افتخار می‌کنم. لحظه غزال تیزپا. فقط می‌توانم بگویم استعداد خداداد، خدادادی بود.

 

حال‌وروز امروز فوتبال مشهد؟

درمورد فوتبال امروز مشهد باید بگویم فوتبال مشهد این‌روزها از حمایت خوب شهردار و استاندار برخوردار است و من به این مسئله غبطه می‌خورم. آرزو داشتم کاش زمان ما هم چنین‌شهردار و استانداری بودند تا از نابودی ابومسلم و پیام جلوگیری کنند.

 

گله فوتبالی؟

مسئولان ورزش ما یا کاربلد نیستند یا خودشان ورزشی نبودند. گاهی بی‌مهری آن‌ها به پیش‌کسوتان ورزش این شهر، دل آدم را می‌سوزاند.  

  

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی