• خانه
  • یادداشت
  • وحدت، ضرورت کنونی جهان اسلام
کد خبر : 90240
/ 08:50
علی‌اصغر داوودی

وحدت، ضرورت کنونی جهان اسلام

وحدت، ضرورت کنونی جهان اسلام

نغمه مردی که دارد بوی دوست 

ملتی را می‌برد تا کوی دوست

نام‌گذاری ایام ولادت نبی مکرم اسلام(ص) به روایت اهل سنت دوازدهم ربیع‌الاول و به روایت اهل تشیع هفدهم ربیع‌الاول تحت عنوان «هفته وحدت» اقدامی مدبرانه از سوی امام خمینی(ره) بود که در راستای نزدیک کردن هرچه بیشتر دیدگاه‌های پیروان تشیع و تسنن و با هدف اعتلای عزت و سربلندی بیشتر مسلمانان در جهان و خنثی کردن توطئه‌های دشمنان اسلام صورت گرفت.

بی‌تردید، مفهوم اتحاد اسلامی این نیست که فرقه‌های اسلامی برای ایجاد اتحاد اسلامی از اصول اعتقادی یا غیراعتقادی خود صرف‌ نظر کنند و به‌اصطلاح مشترکات همه فرق را بگیرند و مختصات خود را کنار بگذارند زیرا این کار نه منطقی است و نه عملی بلکه هدف رسیدن کشورهای اسلامی به درکی فراتر از منافع خودمحور ملی و دیدن خطرهایی فراتر از مباحث تنگ‌نظرانه امنیت ملی است.

آنچه در سال‌های اخیر موجب اختلاف و پراکندگی کشورهای اسلامی شده است نه عقاید و نگرش‌های مذهبی متفاوت که بیشتر استفاده ابزاری و سیاسی از مذهب برای تأمین منافع خودمحور ملی و سرکوب و مقابله با کشورهای رقیب است، فرایندی که به تخریب چهره اسلام، هدررفت بودجه و سرمایه‌های ملی کشورهای اسلامی و تضعیف جبهه آن‌ها در عرصه بین‌المللی انجامیده است.

متأسفانه آنچه در شرایط فعلی بین برخی از کشورهای اسلامی ایجاد شده است موجی از مسابقه تسلیحاتی، رقابت‌های نظامی و اتحاد و ائتلاف با کشورهای غیرمسلمان و بعضا ضد اسلام علیه کشورهای اسلامی است. برخی دیگر نیز با قرار گرفتن در حالتی از رکود و تقلید، از ایفای نقش مؤثر در جهان اسلام بازمانده‌اند. عده‌ای همچون کشورهای شمال آفریقا، افغانستان و پاکستان در آشوب، ناامنی‌ و مشکلات داخلی خود غرق شده‌اند و برای حل آن‌ها نیز به کمک کشورهای غربی چشم دوخته‌اند.در چنین شرایطی، جمهوری اسلامی ایران تا حد زیادی در فرایند وحدت‌سازی در بین کشورهای اسلامی تنها مانده است. از زمان پیروزی انقلاب اسلامی، سیاست ایران‌هراسی آمریکا و رژیم صهیونیستی مانع نزدیکی کشورهای عربی-‌اسلامی به ایران شده است و در سال‌های اخیر حتی از سوی کشورهای اسلامی همسایه ایران نیز به‌شدت تبلیغ و بزرگ‌نمایی می‌شود. چنین وضعیتی سبب شده است نه‌تنها وحدت و انسجامی بین کشورهای اسلامی به وجود نیاید بلکه آتش رقابت‌ها و خصومت‌های بین آن‌ها نیز روزبه‌روز برافروخته‌تر شود. این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران همواره بر دیپلماسی، گفت‌وگو و مذاکره با کشورهای مسلمان همسایه و تلاش برای ایجاد یک نظم منطقه‌ای با حضور همه کشورهای منطقه و بدون دخالت قدرت‌های فرامنطقه‌ای تأکید کرده است.

طبیعتا کار کردن در چنین فضای تیره‌ای چشم‌انداز روشنی از همکاری و وحدت اسلامی را پیش رو قرار نمی‌دهد اما جمهوری اسلامی ایران باید تلاش کند نقشی پیش‌گام در این عرصه ایفا کند و با خنثی‌سازی تحرکات وحدت‌ستیزانه، چراغ اتحاد را در مهد تمدن اسلامی روشن نگه دارد.

پیش‌قدم شدن در تشکیل اجلاس‌های منطقه‌ای با موضوع همکاری برای حل مشکلات مشترک، و دعوت از سران همه کشورهای اسلامی، حتی آن‌ها که با ایران روابط و مناسباتی گرم و دوستانه‌ ندارند، حضور پررنگ‌تر در رسانه‌های جهان عرب و آگاه‌سازی ملت‌ها و سران کشورهای عربی-اسلامی از اهداف و آرمان‌های ایران در منطقه، استفاده از کارشناسان و مشاوران اقتصادی، فرهنگی، زیست‌محیطی، آموزشی و ... برای پیدا کردن مسیرهایی جدید برای تعامل با کشورهای اسلامی و تمرکز بر حل مشکلات مشترک به جای پرداختن به اختلافات سیاسی برخی از راهکارهایی هستند که از طریق آ‌ن‌ها می‌توان دیوار بلند بی‌اعتمادی بین کشورهای اسلامی را تا اندازه‌ای کوتاه‌تر کرد و قدمی بلندتر به سوی ایجاد وحدت اسلامی‌ برداشت. 

 

عضو هیئت‌ علمی دانشگاه آزاد مشهد

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی