کد خبر : 90989
/ 04:43
معلولیتی که موجب محدودیت شده است

دوست دارم در رشته مورد علاقه‌ام تحصیل کنم

همه کشورها به معلولان نگاه ویژه‌ای دارند و برای آنکه داشتن معلولیت برای آنان مصادف با محدودیت نباشد، تسهیلات و امتیازهای ویژه‌ای به معلولان داده شده است.

دوست دارم در رشته مورد علاقه‌ام تحصیل کنم

شهرآرا آنلاین - حسین برادران‌فر - یکی از مهم‌ترین این موارد فراهم‌کردن تردد مناسب برای معلولان است، در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان محل‌های مخصوص عبور و مرور معلولان در معابر عمومی، راه‌پله‌ها و ادارات مختلف جانمایی شده است و معلولان بدون هیچ محدودیت و نگرانی تردد و رفت‌وآمد روزانه خود را انجام می‌دهند. در چند سال اخیر در کشور ما نیز اقداماتی در راستای عبور و مرور معلولان انجام شده است، اما این اقدامات بسیار اندک بوده و تا رسیدن به درجه مطلوب راه زیادی مانده است. در تازه‌ترین نمونه از محدودیت‌های موجود مطلع شدیم که تعدادی از دانشجویان معلول که اغلب دارای معلولیت‌های جسمی شدید بودند، با وجود قبول‌شدن در دانشگاه به‌دلیل همین محدودیت‌های جسمی و نداشتن آسانسور در ساختمان دانشکده فنی و حرفه‌ای ثامن‌الحجج(ع) مجبور به ترک تحصیل شده‌اند. با توجه به حساسیت موضوع و به بهانه روز جهانی معلولان و روز دانشجو این مشکل را بررسی کرده و نظر دانشجویان و مسئولان دانشکده ثامن‌الحجج(ع) را دراین‌باره جویا شدیم.

 

ممنوعیت ثبت‌نام

محمدصادق وحدتی‌نیا، یکی از قبول‌شدگان معلول دانشکده ثامن‌الحجج(ع)، است؛ اما زمانی که برای ثبت‌نام به دانشگاه می‌رود، ثبت‌نام او در دانشگاه به‌دلیل معلولیت جسمانی انجام نمی‌شود.

وحدتی‌نیا در توضیح این مطلب می‌گوید: در سن کودکی دچار معلولیت شدم و از همان‌زمان با استفاده از ویلچر تردد و رفت‌وآمد دارم، با وجودی که درس‌خواندن با چنین شرایط جسمانی بسیارسخت و دشوار است، با تلاش زیاد و شبانه‌روزی سرانجام موفق به‌گرفتن دیپلم شدم و در سال1396در کنکور دانشگاه شرکت‌کردم، به‌دلیل علاقه‌ای که به رشته‌های هنری داشتم به‌عنوان اولویت اول رشته گرافیک را انتخاب‌کردم و با رتبه عالی در رشته گرافیک دانشکده ثامن‌الحجج(ع) قبول شدم. چند روز بعد با خوشحالی برای ثبت‌نام به دانشگاه ثامن‌الحجج(ع) رفتم، به قسمت ثبت‌نام دانشگاه که مراجعه‌کردم، کارمندی‌که وظیفه ثبت‌نام دانشجویان جدید را برعهده داشت با دیدن ظاهر و وضعیت جسمانی‌ام، به من گفت: اگر اشکالی ندارد برای پاره‌ای توضیحات به دفتر رئیس دانشگاه بروید. به دفتر رئیس دانشگاه رفتم، آقای رئیس بعد از کلی مقدمه‌چینی به من گفت: دانشگاه ما آسانسور ندارد و بیشتر کلاس‌های رشته گرافیک نیز در طبقه دوم و سوم دانشگاه قرار دارد، شما هم به‌دلیل معلولیت جسمانی خاصی که دارید توانایی بالارفتن از این پله‌ها را ندارید. از طرف دیگر به‌دلیل ریزه‌کاری‌ها و فعالیت‌های ویژه‌ای که رشته گرافیک دارد، شما توانایی تحصیل در این رشته را ندارید به همین دلیل بهتر است که در این رشته ثبت‌نام نکنید و رشته‌ای که توانایی انجام آن را دارید ادامه دهید. رئیس دانشگاه با گفتن چنین کلماتی به‌طور غیرمستقیم و کنایه‌آمیز در واقع به من گفت که شما نمی‌توانید در این دانشگاه و این رشته تحصیل کنید. با شنیدن این کلمات رئیس دانشگاه بغض‌گلویم را گرفت و بدون اینکه حرفی بزنم از دفتر او بیرون آمدم و ناامیدانه و دل‌شکسته به خانه برگشتم. وقتی خانواده از من پرسیدند که ثبت‌نام کردی، ماجرا را برای آن‌ها توضیح دادم، آن‌ها نیز زیاد پیگیر ماجرا نشدند.

126755.jpg

اخراج 25دانشجوی معلول

وحدتی‌نیا تنها دانشجوی دانشکده ثامن‌الحجج(ع) نیست که با این مشکل  برخورد کرده است. علاوه‌بر او 25نفر دانشجوی رشته گرافیک نیز با همین مشکل روبه‌رو شده‌اند.

وحدتی‌نیا با تأیید این مطلب می‌گوید: با وجود معلولیت جسمانی‌ای که داشتم، پیگیر ماجرای ثبت‌نام‌نکردن دانشجویان معلول در دانشکده ثامن‌الحجج(ع) شدم. در پیگیری‌هایی که انجام دادم، متوجه شدم تعداد دیگری از دانشجویان رشته گرافیک که دارای معلولیت جسمانی بودند، نیز با وجود قبولی در کنکور و درج نامشان در سایت سازمان سنجش کشور و دانشکده ثامن‌الحجج(ع) موفق به ثبت‌نام نشده‌اند. برخی از این دانشجویان معلول به دلیل این برخورد نامناسب از سوی مسئولان دانشکده دچار شوک و ناراحتی‌های شدید عصبی و جسمانی شده و چند روزی را در بیمارستان بستری شده بودند. حتی یکی از این دانشجویان مدعی بود که یکی از کارمندان دانشکده با بی‌احترامی و بدون هرگونه ملاحظه‌ای با او برخورد کرده است. در پیگیری‌هایی که بعدها انجام دادم متوجه شدم که تعداد این دانشجویان معلول، به حدود 25نفر می‌رسد. دانشجویانی که اغلب دارای ضایعه نخاعی و معلولیت‌های شدید جسمی بوده‌اند. بعد از ارتباط و شناسایی این دانشجویان همگی از من خواستند که به‌عنوان نماینده آن‌ها موضوع ثبت‌نام‌نکردنشان را پیگیری کنم.

126757.jpg

تنها دانشگاه گرافیک در مشهد

مهرداد محمدپور، یکی‌ دیگر از دانشجویان قبول شده در رشته گرافیک دانشکده ثامن‌الحجج(ع) است که به دلیل معلولیت جسمانی موفق به ادامه تحصیل در دانشگاه نشده است نیز می‌گوید: دانشکده ثامن‌الحجج(ع) تنها دانشکده پسرانه دارای رشته گرافیک در شهر مشهد است، غیر از این دانشکده در هیچ دانشگاه دیگری رشته گرافیک تدریس نمی‌شود، به همین دلیل اگر کسی نتواند در این دانشکده ثبت‌نام و تحصیل کند باید ترک تحصیل‌کرده یا در رشته دیگری ادامه تحصیل بدهد. با توجه به ثبت‌نام‌نکردن من در دانشکده ثامن‌الحجج(ع) چاره‌ای جز ترک تحصیل نداشتم. با توجه به شرایط جسمانی که اغلب ما معلولان داریم، تحصیل‌کردن در شهر دیگر و دور از خانواده تقریبا سخت و غیرممکن است. چون با توجه به شرایط سخت معلولیت، همیشه نیاز به یک مراقب تمام وقت و 24ساعته داریم و بهترین افراد برای این مراقبت‌ها خانواده هستند. خانواده‌هایی که با وضعیت جسمانی و نیازهای روحی و روانی ما آشنا هستند و البته بدون منت به ما کمک می‌کنند. اگر یکی از ما بر فرض بخواهد در خارج از مشهد به تحصیل بپردازد، کاری غیرممکن خواهد بود. علاوه‌برآن هزینه این اقامت چند ساله در شهری دیگر با احتساب محل سکونت، خورد و خوراک، سرویس رفت‌وآمد و چیزهای دیگر به قدری زیاد است که هیچ‌کدام از خانواده‌های ما توان پرداخت آن را نخواهد داشت. به این ترتیب ما یا باید در همین شهر تحصیل کنیم یا تحصیل را رها کنیم.

126756.jpg

فراموشی قانون استخدام معلولان

محمد براتی دیگر فرد معلولی که با این مشکل روبه‌رو است هم می‌گوید: یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که معلولان به‌ویژه معلولان جسمی با آن روبه‌رو هستند، پیداکردن شغل مناسب است، برخلاف دستورالعملی که در قوانین استخدامی‌کشور مبنی بر استخدام سه‌درصدی معلولان در سازمان‌های دولتی وجود دارد، این قانون تاکنون جنبه عملی و اجرایی پیدا نکرده است و بر طبق اسناد بالاترین میزان بیکاری در جامعه معلولان است. درواقع داشتن مهارت شغلی و حرفه‌ای می‌تواند امتیازی برای یک فرد معلول و استخدام او در سازمان یا شرکت باشد. رشته‌های گرافیک و هنری جزو مهارت‌های شغلی است که احتیاج به توانایی جسمی زیادی ندارد، از طرف دیگر یک گرافیست می‌تواند حتی در خانه و بدون اینکه به اداره یا دفتری برود، تولیدات و کارهای خود را انجام دهد، همچنین یک گرافیست می‌تواند بدون نگرانی از استخدام برای شرکت‌ها و سازمان‌های مختلف به صورت پیمانی کار انجام دهد و حق‌العمل خود را بگیرد. با توجه به این امتیازهایی که برشمردم، در رشته گرافیک و هنرهای وابسته به آن بازار کار به نسبت خوبی برای معلولان وجود دارد و ما دیگر نگران آینده شغلی خود نیستیم اما با راه‌ندادن ما به دانشگاه، دیگر هیچ مهارت شغلی‌ای نداریم. با این وضعیت بیکاری آینده شغلی تاریک و نامشخصی در انتظار من و دوستانم است.

 

تأکید و حمایت فرماندار

در همین حال احمدی، مسئول انجمن حامیان شهر بدون مانع، با اشاره به پیگیری این مشکل از طریق مسئولان شهری می‌گوید: هم‌زمان با ارائه کارهای معلولان در هنرستان شهید کاوه با تعدادی از این دوستان آشنا شدیم و رسیدگی به مشکل این دانشجویان را از طریق رئیس دانشکده پیگیری کردیم. سرانجام بعد از چند ماه، موفق به دیدن رئیس دانشکده شدیم، رئیس دانشکده نیز با اشاره به نبود بودجه کافی برای ساخت آسانسور اعلام کرد در حال حاضر امکان ساخت آسانسور دانشگاه وجود ندارد. اما در دیداری که فرماندار سابق مشهد( موهبتی) از این دانشکده داشتند، اعلام‌ کردند که مسئولان دانشگاه وظیفه دارند شرایط لازم برای تحصیل این معلولان را حتی اگر یک نفر باشد و حتی اگر به‌وسیله نصب بالابر باشد، فراهم کنند. فرماندار همچنین گفتند: در صورت نبودن بودجه کافی دانشکده می‌توان از خیران کمک گرفته و آسانسور دانشکده را راه‌اندازی کند. متأسفانه با وجود دستور و تأکید فرماندار سابق (موهبتی) مشکل آسانسور و دانش‌آموزان معلول همچنان وجود دارد.

در ادامه این گفت‌وگو به‌سراغ رئیس دانشکده فنی و حرفه‌ای ثامن‌الحجج(ع) رفتیم و موضوع را پیگیری کردیم.

126758.jpg

دانشجویی را اخراج نکردیم

محمد نصیری، رئیس دانشکده فنی و حرفه‌ای ثامن‌الحجج(ع)، در توضیح این مطلب گفت: بیشتر دانشجویان مورد نظر جزو قبولی‌های مهرماه سال1396بوده‌اند. در آن‌زمان ریاست دانشکده برعهده فرد دیگری از همکاران ما بود، باوجوداین از مهرماه سال1397که بنده ریاست دانشکده را برعهده گرفتم، پیگیر مشکل این عزیزان معلول بوده‌ام. ظاهرا در زمان مراجعه این عزیزان برای ثبت‌نام، با توجه به نبود پله‌های استاندارد و نداشتن آسانسور برای رفتن عزیزان معلول به طبقات بالاتر و شرکت در کلاس‌ها و کارگاه‌هایی که اغلب نیز در طبقات بالا قرار دارند، خود این عزیزان با توجه به شرایط جسمانی‌ای که داشتند، بدون اینکه ثبت‌نام کرده باشند، رفته و دیگر نیز بازنگشتند و هیچ کدام از اعضای کادر دانشکده این عزیزان را اخراج نکرده‌اند. در کنار مشکل تردد و نبود آسانسور در دانشکده، موضوع دیگری که مغفول مانده است نیز وجود دارد، براساس آیین‌نامه سازمان سنجش آموزش کشور و دفاتر انتخاب رشته‌ای که سازمان سنجش آموزش کشور در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد، دانشجو باید بر اساس توانایی‌های جسمی وحرکتی رشته مدنظر خود را انتخاب‌ کند و چون به‌طور معمول پرکردن این فرم‌ها به‌طور اینترنتی و بدون حضور مستقیم و رو در رو انجام می‌شود، ممکن است برخی از این موارد اشتباه باشد و دانشجوی موردنظر برخلاف ادعایی که داشته است، نتواند تحصیل در این رشته را انجام دهد. به همین دلیل پذیرش دانشجو در آن رشته از لحاظ قانونی اشکال داشته و ممنوع باشد. با توجه به این موضوع که تحصیل در رشته گرافیک احتیاج به قدرت و توان یدی خاصی دارد، در نشستی که با استادان این رشته داشتیم با بررسی توانایی‌های فرد معلول، به این نتیجه رسیدیم که تحصیل این افراد معلول در این رشته سخت و در ادامه راه باعث ناامیدی و شکست تحصیلی آن‌ها خواهد شد. بر همین اساس به آن‌ها گفته شد که شرایط تحصیل در این رشته را ندارند، باوجوداین و ترک تحصیل یک‌ساله این دانش‌آموزان، حاضریم به آن‌ها کمک کنیم تا بتوانند با توجه استعداد و توانایی‌هایی که دارند در رشته مورد علاقه خود ادامه تحصیل بدهند.

 

کمک از خیران و سازمان‌ها

نصیری در ادامه با اشاره به نبود بودجه کافی برای ساخت آسانسور دانشکده افزود: با توجه به اینکه بودجه مراکز فنی و حرفه‌ای، از طریق دفتر مرکزی دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای در تهران تعیین و مشخص می‌شود و حتی برای انجام کارهای تعمیراتی و ساخت‌وساز پیمانکاران از طرف مرکز تهران انتخاب و مشغول به کار می‌شوند، هیچ بودجه و پولی به‌طور مستقیم در اختیار ما قرار نمی‌گیرد. بر همین اساس در حال حاضر بودجه‌ای برای ساخت آسانسور نداریم، البته ما بیکار ننشسته و از طریق نشست‌ها و دیدارهایی که با خیران شهر و سازمان‌های نیمه‌دولتی، فرمانداری و شخص مهندس‌محبی، شهردار منطقه12، داشتیم؛ موضوع کمک مالی برای ساخت آسانسور دانشکده را مطرح کردیم و در آخرین نشستی که در هفته آینده خواهیم داشت نتیجه پیگیری‌ها مطرح خواهد شد.

وی در پایان گفت: مرکز فنی و حرفه‌ای ثامن‌الحجج(ع) به‌عنوان قدیمی‌‌ترین مرکز فنی و حرفه‌ای منطقه، با وسعت 5هکتار و 1500دانشجو در 8رشته کاردانی و 5رشته کارشناسی از سال1388در این محل (امیریه) ساخته و شروع به کار کرده است، اما در حال حاضر با توجه به انقباض بودجه‌ای دولت، گرفتار مشکلات مالی زیادی شده است، همچنین بسیاری از وسایل و دستگاه‌های کارگاهی فرسوده و قدیمی هستند و به‌دلیل نبود بودجه طرح‌های توسعه دانشکده نیمه‌کاره رها شده است، برای برطرف‌کردن این مشکلات احتیاج به کمک‌های خیران و نهادهای کمک‌کننده داریم.

 

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی