• خانه
  • یادداشت
  • وقتی نسرودن، بهترین تمرین است
کد خبر : 91012
/ 06:50
مسعود اصغرنژاد بلوچی

وقتی نسرودن، بهترین تمرین است

وقتی نسرودن، بهترین تمرین است

شهرآرا آنلاین - حدود یک دهه پیش، نوعی از شعرگفتن در بین شاعرهای جوان‌ رواج پیدا کرد. این موج قبلا با کتاب «از نو تازه شویم» نیز ایجاد شده بود. به مرور این شاعران جوان و شاید پیشکسوتانی از این دست اقبال می‌یابند، آن هم در حالی که تا پیش از آن اصولا شعر آزاد در خراسان کم‌‌رنگ‌تر از شعر کلاسیک بوده است. بدیهی است که اسامی مطرح در حوزه آزادسرایی را نمی‌توان نادیده گرفت اما این تعداد اسامی برای این جغرافیای بزرگ بسیار کم است. 

در هر صورت یادداشت پیش رو بر سر این است که طیف عظیمی از جوان‌ها و جوانه‌های شعر امروز خراسان از روی دست شاعران مطرح خراسانی در حوزه آزادسرایی رونویسی می‌کنند و این موجب شده است که این بخش از کشور با توجه به داشتن شاعران بزرگی در حوزه شعر کلاسیک به نوعی از عملکردها و اثرگذاری‌های چند تن از بزرگان شعر آزاد بر آثار دیگران بی‌بهره باشد. 

مهم‌ترین دلیل دراین‌باره نبود مطالعه دقیق شاعران جوان آزادسرا و اکتفا کردن به شعر خواندنِ صرف و تقلید از نوع سرایش برخی از شاعرهای خوش‌اقبال است. شاعران جوان این خطه از کشور یا به شکل تک‌بعدی خود را منتقدی می‌دانند که می‌تواند همه‌گونه شعر را نقد و بررسی کند یا اینکه آن‌قدر مبهوت سرایش مقلدانه خود هستند که اگر کسی ولو از روی دلسوزی، بدین نکته اشاره‌ای کوچک کند، آن را بر نمی‌تابند و به نوعی سعی در مبرا نمودن خود از این محاکات ناخواسته و شاید خودآگاه و خودخواسته در بیشتر مواقع می‌کنند. شایان ذکر است که شیوه‌های سرایش شعر آزاد، لااقل در چند دهه گذشته به نوعی مبین آن شده که در این‌باره هنوز نمی‌توان معدل رفتاری مشخصی را به عنوان شاخصه برای ایجاد یک شاکله در میزان رسیدن به حد معقول در شعر آزاد در نظر گرفت. اما به‌راحتی و با خواندن آثار ارائه شده در جلسات و دفترهای چاپ شده شعر آزاد، در اکثر مواقع خواننده، چه در نقش مخاطب چه در نقش منتقد شاهد تکرار نوعی تکنیک در آثار بیشتر شاعران جوان می‌شود که در نهایت این موضوع تبدیل به نوعی رفتار درجا زننده در سرودن شعر آزاد شده است. 

از سویی بعضا هستند کسانی که خود را مبدع این‌گونه شعر می‌دانند و شاید باز هم خود خواسته گذشتگان موفق خود در این حوزه را نادیده می‌گیرند. 

این رفتار نامعقول در حوزه شعر آزاد موجبات نوعی انحطاط را فراهم آورده است که به هیچ شکل نمی‌توان آن را نادیده گرفت. و این یادداشت درصدد آن است که به جوانه‌های شعر امروز خراسان در حوزه شعر آزاد تلنگری هر چند کوتاه داشته باشد و یادآور شود که برای سرایش شعر موفق، تقلید و محاکات می‌تواند شروع و تمرین باشد ولی نمی‌تواند راه مناسبی برای دریافت بازخورد بهتر و رشد شعر آزاد باشد. و اینکه در بسیاری از مواقع نسرودن تمرین بهتری خواهد بود.

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی