کد خبر : 91914
/ 07:00
گفت‌وگوی شهرآرا با کامران تفتی بازیگر سینما ،تئاتر و تلویزیون

جای کسی را تنگ نکرده‌ام

از آن دسته هنرمندانی است که در حوزه‌های مختلف هنری، از سردبیری ماهنامه گرفته تا خوانندگی، دوبله، بازیگری و... ورود پیدا کرده‌است.

جای کسی را تنگ نکرده‌ام

شهرآرا آنلاین - مریم قاسمی| از آن دسته هنرمندانی است که در حوزه‌های مختلف هنری، از سردبیری ماهنامه گرفته تا خوانندگی، دوبله، بازیگری و... ورود پیدا کرده‌است. کامران تفتی که متولد ۵٨ است و بازیگری را از کار تئاتر در دوران کودکی آغاز کرده است، فلسفه خاص خودش را برای «از این شاخه به آن شاخه پریدن» دارد و معتقد است با وسیع کردن طیف مخاطبانش، باعث می‌شود همیشه حال عده‌ای از طرفدارانش خوش باشد.

او که فارغ‌التحصیل رشته بازیگری است و اولین کار تلویزیونی خود را با سریال ولایت عشق در سال١٣٧۶ به کارگردانی مهدی فخیم‌زاده شروع کرد، اکنون درحال بازی در دو فیلم سینمایی است که قرار است به جشنواره فجر سال آینده برسد.

تفتی همچنین این روزها سخت مشغول تمرین تئاتر «باغ خونی» به کارگردانی امیر بشیری در مشهد است و قرار است چند روز دیگر این نمایش را درکنار بازیگران مشهدی روی صحنه ببرد.

حضور او در مشهد بهانه خوبی است تا کمی درباره فعالیت‌های مختلف هنری وی سوال کنیم و از نقطه‌ای که در آن قرار دارد، به مسیر هنری‌اش نگاهی بیندازیم، از این‌رو در حاشیه نشست خبری نمایش «باغ خونی» به سراغ این هنرمند می‌رویم و دقایقی به گپ‌وگفت با او می‌پردازیم.

 

﷯ کامران تفتی هنرمندی است که در زمینه‌های مختلفی فعالیت می‌کند. دلیل این امر توانایی‌های شماست یا از نوع نگاهتان به این هنرها سرچشمه می‌گیرد؟

من همیشه می‌گویم عمر کوتاه است و هر لحظه ممکن است تمام شود. من یک‌بار سکته کردم و یک‌بار هم عمل جراحی سنگینی روی گردنم داشتم. این دو اتفاق مدام به من گوشزد می‌کند که هرقدر می‌توانم، کار کنم و از فرصت‌هایم استفاده کنم؛ به همین دلیل در همه حوزه‌هایی که حس ‌کنم می‌توانم با مخاطبم ارتباط برقرار کنم، حضور دارم؛ چراکه ممکن است یک نفر با فیلم‌های من ارتباط خوبی برقرار نکند اما از آهنگی که اجرا می‌کنم خوشش بیاید.

 

﷯ به‌نظر می‌رسد شما دوست دارید در هر شاخه‌ای که می‌توانید، یک اثری از خودتان برجای بگذارید، این نشان نمی‌دهد که خودتان را از مخاطب، مهم‌تر می‌دانید؟

درواقع این‌ها برای من بیشتر نشانه‌هایی‌ است تا احساس بیهودگی نکنم. من متنفرم از اینکه بیکار باشم و ازطرفی دوست دارم اگر روزی نباشم، یک نفر با نقشی که بازی کردم، یاد من بیفتد و یک نفر با شنیدن آهنگی که خواندم، بگوید «این آهنگی است که فلانی خوانده بود»، از این‌رو به هر قیمت که باشد و تا آخرین نفس، تلاشم را ادامه می‌دهم.

 

﷯ اینکه در هیچ حوزه‌ای مداوم و اختصاصی فعالیت نکردید و همین باعث شده است آثارتان آن‌طور که باید، دیده نشود و آن‌طور که می‌خواستید، به‌یادماندنی نشود.

مگر ما چقدر زنده‌ایم و مگر چقدر می‌شود به این چیزها امید بست؟ اینکه من در بازیگری به فلان جایگاه برسم، نوک قله نیست. هدف غایی من درست بودن برای مردم و طرفدارانم است. کسی که نگاهم می‌کند، حمایتم می‌کند و از من تاثیر می‌گیرد. حالا این تاثیر گرفتن می‌تواند در سریال تلویزیونی، روی صحنه تئاتر، خوانندگی، دوبله یا رادیو رقم بخورد.

درواقع تلاش می‌کنم بیشتر برای مخاطب چیزی را باقی بگذارم. اینکه حال مخاطبم را خوب کنم، برای من بیشتر از خرس، شیر، سیمرغ یا مجسمه‌های اسکار می‌ارزد.

 

﷯ حال خودتان را کدام حوزه بیشتر خوب می‌کند؟

شاید باور نکنید اما از کودکی مغز من با هنر شکل گرفته است، از این‌رو تمام زوایا و شاخه‌های هنری برایم مهم است. این باعث می‌شود وقتی درحال خوانندگی هستم، حس کنم زاییده شده‌ام برای خوانندگی یا وقتی نقشی را بازی می‌کنم، همه انرژی و توانایی‌ام را روی آن بگذارم. وقتی دوبله می‌کنم، به خودم اعتماد داشته باشم و وقتی تئاتر کار می‌کنم، حس کنم بازیگر تئاترم؛ به نظر من، همه این‌ها در دنیای بازیگری خلاصه می‌شود. من معتقدم یک هنرپیشه باید خواننده خوبی باشد، صدای درستی داشته باشد، اجراکننده و حتی ارائه‌دهنده خوبی باشد، این‌ها جزو توانمندی‌های یک هنرپیشه است که سعی می‌کنم از تک‌تک این ظرفیت‌ها استفاده کنم.

 

﷯ در زمینه اجرای تلویزیونی نقدهای زیادی به بازیگران مجری شده است و پیش‌کسوتان این حرفه فکر می‌کنند سلبریتی‌ها با استفاده از چهره بودنشان، نان آن‌ها را آجر می‌کنند.

خود من وقتی شروع کردم به خواندن، گفتند «این بازیگرها خواننده هم شده‌اند» یا وقتی برنامه اجرا کردم، گفتند «این بازیگرها همه کاری می‌کنند» و نقد‌های بسیار دیگری که وجود دارد.

تلاش می‌کنم در هر جایگاهی که قرار می‌گیرم، با تمام وجود تلاش کنم. آدم‌هایی که مرا می‌شناسند و با کارهایم ارتباط برقرار می‌کنند، این موضوع را می‌دانند و استقبال می‌کنند.

مثلا همین برنامه تلویزیونی‌ام به نام «وقتشه» که درباره ازدواج است، فکرش را نمی‌کردم این میزان مخاطب جذب کند اما بعد از بیش از ٢٠٠قسمت اجرا، شاهد کاری بودیم که می‌توان گفت در چند دهه اخیر، تنها برنامه درباره ازدواج بود که نگاه متفاوتی داشت و این موضوع برای من جای خوشحالی است اما این هم دلیل نمی‌شود که همه زندگی‌ام را بگذارم روی اجرای یک برنامه تلویزیونی و در شاخه‌های دیگر فعالیت نکنم و به معنای این نیست که جای کسی را تنگ کرده‌ام؛ چون هرکسی جایگاه خودش را دارد.

 

﷯ اجرای باغ خونی در مشهد یکی دیگر از تجربه‌های متفاوت شما خواهد بود. فکر می‌کنید این نمایش بتواند اثر ماندگار دیگری از کامران تفتی در بین مشهدی‌ها باشد؟

در مشهد پیشنهادهای مختلفی برای کار تئاتر به من شده و «باغ خونی» شاید یازدهمین آن‌ها باشد. من این کار را پذیرفتم چون به‌نظرم کار ماندگاری خواهد بود. به نظر من همین که طیف‌های مختلفی از تئاتر در مشهد اجرا می‌شود، باعث خوشحالی است و نشان دهنده باز بودن فضای فرهنگی این شهر است. از طرفی مشهد استعدادهای زیادی در زمینه سینما، تئاتر، موسیقی و ... دارد که همین امر مرا از بودن در مشهد خوشحال می‌کند.

برای خود من که کارم را از شهرستان شروع کردم ، حضور در چنین شهری و در چنین گروه تئاتری باعث افتخار است. بنابراین همه تلاشم را می‌کنم تا با اجرای این نمایش یادگار خوبی در مشهد برجای بگذارم. این تئاتر قطعا تجربه خوبی برای من خواهد بود و امیدوارم همه مشهدی‌ها برای تماشای آن به سالن بیایند.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی