کد خبر : 92700
/ 06:38

من به لبخند تو مشتاق که نه، محتاجم

روايتی از پويش لبخند مشهد كه اين روزها در سطح شهر به صورت گسترده به نمايش درآمده است

من به لبخند تو مشتاق که نه، محتاجم

شهرآرا آنلاین - آل‌ابراهیم- پورشهریاری - ترافیک کلافه‌ات کرده و سگرمه‌هایت درهم است. شیشه‌های ماشین را بالا می‌دهی تا دود کمتری به خوردِ ریه‌هایت برود و صدای ممتد بوق ماشین‌‎ها، ضعیف‌تر به گوشت برسد. هندزفری‌ به‌گوش، مشغول قدم زدن در پیاده‌رو هستی. پر از استرس و عجله، ترکِ موتور سوار شده‌ای تا زودتر به جلسه کاری‌ات برسی، با دوستی یا همکاری حرفت شده است و پله‌های ایستگاه قطارشهری را با عصبانیت، دو تا یکی می‌کنی. سوز سرمای زمستان را در تنت حس می‌کنی، اما ناگهان دلت به لبخندی گرم می‌شود؛ لبخندی از سر مِهر که ناخودآگاه می‌تواند تو را هم به خنده وادار کند.

بین زن و مرد، پیر و جوان و کودک، پزشک، دانشجو، پاک‌بان، سرباز، آتش‌نشان و خلاصه هر قشر دیگری، زبان مشترک لبخند را می‌توان در جای‌جای شهر امید و زندگی دید. از روز گذشته به مدت ١٠روز، تابلوها و بیلبوردهایی در شهر نصب شد که قشنگ‌ترین و دل‌چسب‌ترین منحنی‌ موجود در دنیا روی آن نقش بسته است؛ لبخندی که برای دقایقی هم که شده، حواسِ تو را از گرفتاری ها و دغدغه‌های روزانه‌، دور و به یک جرعه لبخند دعوت می‌کند؛ کاری که هزینه‌ای ندارد، اما سود و منفعتش همان لحظه به تو می‌رسد. چشم‌درچشم فقط با یک لبخند، یک دنیا انرژی مثبت و حالِ خوب را دودستی به تو هدیه می‌دهند. حالِ خوب با لبخند به‌راحتی تکثیرشدنی است، پس لبخند را از یکدیگر دریغ نکنیم. به قول شاعر: «جهان به اعتبار خنده تو زیباست».

این روزها کنار لبخندهای دل‌نشینی که از همشهری‌‌هایمان روی بیلبوردهای سطح شهر، کنار پروژه‌های تجاری، پل‌های عابرپیاده یا ... اکران شده، جمله‌هایی نوشته شده است که تو را خطاب قرار می‌دهد: «بخند که شهر به لبخند تو زنده است»، «من به لبخند تو مشتاق که نه، محتاجم»، «لبخند که می‌زنی، بهار می‌شود»، «لبخند تو آیین دعای همه ما» وجمله‌هایی از این دست که امید و زندگی را به تو یادآوری می‌کند.

با نصب تابلوهای لبخند شهر در مشهد که برای اولین‌بار در کشور صورت می‌گیرد، کاربران در فضای مجازی نیز استقبال خود را از این طرح با هشتگ «لبخند شهر» نشان داده‌اند؛ آن‌ها تصاویری از بیلبوردهای اکران‌شده در شهر را درکنار حسی که از آن دریافت کرد‌ه‌اند، به اشتراک گذاشته‌اند تا بماند به‌یادگار از لبخندهایی که روی درودیوار این شهر نقش بسته است. شهروندان جملاتی مانند «بسیار جالبه برای اولین‌بار»، «خیلی عالی، این بیلبوردها امروز حس خوبی به من دادند»، «روی دیگر سکه؛ اینجا مشهد است و لبخند؛ کلیدواژه‌ای برای تزریق حال خوب به مردم» را در صفحات مجازی خود منتشر کرده‌اند.

شهریار آل‌شیخ، معاون برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی شهردار مشهد، در حساب توییتر خود نوشت: «امشب به خانه که می‌آمدم، شهر لبخند می‌زد».

خلیل موحد، عضو شورای چهارم شهر مشهد، نیز که از منتقدان همیشگی اقدامات مدیریت شهری در دوره پنجم شوراست، در اینستاگرامش نوشت: «امروز از بولوار وکیل‌آباد، این شاه‌راه شهری، عبور می‌کردم. دیدم پر از تابلوهایی است کاملا کارشناسی‌شده؛ تصاویر زیبایی از همه صنوف مردمی به‌همراه متون زیبای القای شادی، طاقت نیاوردم. یک گوشه ایستادم تا مراتب قدردانی و تشکرم از مسئولان باسلیقه سازمان فرهنگی و همچنین پیمانکاران زحمت‌کش آن را ابراز کنم... .»

 

اکران ۴۵٠تابلوی پویش «لبخند شهر» در مشهد

آن‌طور که مدیرکل روابط‌عمومی و بین‌الملل شهرداری مشهد گفته است، از روز گذشته اکران ۴۵٠تابلوی پویش لبخند شهر با هدف گسترش فرهنگ لبخند زدن دربین شهروندان، در تمام فضاهای تبلیغاتی شهر به‌صورت گسترده آغاز شده است. اکران این تابلوها تا ١٠روز آینده ادامه دارد.

محمدرضا اسماعیل‌زاده درباره پویش لبخند شهر که به‌همت شهرداری مشهد و با مشارکت مؤسسه فرهنگی شهرآرا کار خود را آغاز کرده است، گفت: این تابلوها در تمام مناطق سیزده‌گانه شهر جانمایی شده؛ همچنین این تابلوها با ٨پیام و ٢۵طرح متفاوت، آذین‌بندی شده است.

او این موضوع را هم بیان کرد که بزرگ‌ترین تابلوی «طرح لبخند»، در عرصه میدان شهدا اکران شده است و افزود: این تابلو به متراژ ۶هزارمترمربع حاوی ٨پیام با عنوان «لبخند شهر» در معرض دید شهروندان قرار گرفته است.

مدیرکل روابط‌عمومی و بین‌الملل شهرداری مشهد ادامه داد: ایجاد فضای متفاوت روحی و ترویج فرهنگ مهربانی بین مردم، از اهداف اکران این تابلوهاست. ممکن است افراد جامعه با مشکلات متعددی در طول روز مواجه باشند، از این‌رو با اکران تابلوهای طرح لبخند تلاش شده است لبخند زدن را حتی برای لحظه‌ای به شهروندان یادآوری کنیم. به این ترتیب، کمی از تنش‌های روانی زندگی در محیط‌های شهری کاسته می‌شود.

این پویش در تلاش است که سطح نوینی از زندگی را به شهروندان مشــهــدی ارائه کند؛ طرح‌هایی که با تصاویر آرامش‌بخش همراه با پیام‌های لبخند، واژه مهربانی را جلوه‌گری می‌کند و تاحدودی از دغدغه‌های روزمره می‌کاهد.

 

تبلیغات غیرتجاری و فراگیر شهری؛ تلنگر به یک ایده

فضاهای تبلیغاتی همیشه در تصرف آگهی‌های رنگارنگ شرکت‌های تجاری نیستند. گاهی یک ایده یا یک موضوع عمومی‌ را می‌توان در فضاهای شهری و سایر جایگاه‌های رسانه‌ای تبلیغ کرد. چرا وقتی می‌‌توان درباره یک لباس زیبا یا مواد شوینده با قابلیت‌های خارق‌العاده تبلیغ کرد، نتوان بیلبوردهای شهری را با موضوعاتی ازقبیل مهربانی، رانندگی ایمن یا توجه به خانواده پُر کرد؟ مدیران شهری و دولتی در سراسر جهان، زمان و هزینه‌ زیادی را صرف انتشار پویش‌های مختلف می‌کنند تا توجه شهروندان را به موضوعی خاص جلب کنند. در بسیاری از این موارد، چنین پویش‌هایی، ایده مدنظر را به نام نشان‌های تجاری منتقل کرده است و آن‌ها با سلیقه و اهداف خود، روند همراهی با شهروندان را پیش گرفته‌اند. چنین برنامه‌هایی تلاش می‌‌کنند با یک تلنگر یا زنده کردن یک ایده که کمتر به آن توجه شده است، یک حس یا اقدام متفاوت را ترویج دهند. گاهی این ایده، هشدار به خطر ارسال پیامک در هنگام رانندگی است. گاهی مردم را به استفاده از یک امکان جدید مانند پرداخت الکترونیک تشویق می‌کنند. گاهی هم تلاش می‌کنند یک موضوع کمترپرداخت‌شده مانند ایدز و کودکان را به صدر توجهات جهانی برسانند. 

128983.jpg

پویشی برای هوشمند سازی کنیا

یکی از پویش‌های فراگیر تبلیغاتی حوزه شهری در سال٢٠١۴ در نایروبی، پایتخت کنیا، اجرا شد. شهرداری نایروبی در آن سال تلاش می‌کرد سیستم‌های سنتی خود را اصلاح و خدمات شهری را به کمک فناوری تسهیل کند. برنامه‌ها و زیرساخت‌های مختلفی در آن سال برای این کار فراهم شده بود اما شهروندان از این امکانات استقبال نکرده بودند اما در پویش تبلیغاتی گسترده ای، مزایا و قابلیت‌های این امکانات به شکل ویروسی پخش شد. شهروندان نایروبی در خیابان‌های شهر، تبلیغاتی را مشاهده می‌کردند که در آن صف‌هایی طولانی تشکیل شده بود اما درکنار آن با فونت بزرگی نوشته شده بود که دیگر نیازی به در صف ماندن نیست. همچنین محتواهایی طراحی شده بود که به اهالی نایروبی نشان می‌داد با خدمات پرداخت الکترونیک، کاغذ کمتری مصرف می‌شود و محیط‌زیست پایداری بیشتری خواهد داشت. اجرای این پویش کنار ارائه تخفیف‌های مختلف، توانست در پرداخت الکترونیک درمیان شهروندان نایروبی را به روندی عادی تبدیل کند. 

 

اولین پویش رسانه‌ای ایدز

در سال٢٠٠۵ یونیسف به‌طور رسمی‌ اعلام کرد که برای اولین‌بار قرار است با همکاری یک شرکت رسانه‌ای، پویشی تبلیغاتی درباره بیماری ایدز و کودکان منتشر کند.‌ واکنش‌ها در اولین پویش از این نوع، حیرت‌انگیز بود و توجهات بین‌المللی به موضوع ایدز و کودکان جلب شد. در تبلیغات متعددی که در ۵٠کشور دنیا و با همراهی شخصیت‌های برجسته سیاسی، فرهنگی و ورزشی به نمایش گذاشته شد، شعارهایی مانند «اتحاد برای کودکان، اتحاد علیه ایدز» به نمایش گذاشته شد. در یکی از این موارد باشگاه منچستریونایتد در انگلیس با همراهی چهره‌های سرشناسِ آن زمان خود، در این پویش مشارکت کرد. این بیلبوردها در کشورهای کمترتوسعه‌یافته، بازخوردهای بسیار مناسبی دریافت کرد. طبق آمارهای یونیسف در آن زمان، ١۵میلیون کودک در جهان به‌علت ابتلا به ایدز و مرگ والدین خود بر اثر آن، یتیم شده‌بودند. ‌‌‌‌ این پویش باعث شد مردم، رسانه‌ها و مدیران کشورهای مختلف به موضوعی توجه کنند که پیش از این به آن فکر نمی‌کردند. پس از این پویش، برنامه‌های تبلیغاتی مختلفی را نهادهای عمومی‌ و تجاری مختلف در سراسر جهان درباره مبارز، پیشگیری و درمان ایدز برگزار کردند و حتی برندهای تجاری نیز به موج ایجاد شده پیوستند. 

 

پویش ۵میلیون دلاری برای کاهش پیامک در زمان رانندگی

گفته می‌شود ارسال پیام از تلفن همراه در زمان رانندگی درمیان ٧٠درصد از نوجوانان و جوانان آمریکایی رواج دارد. همچنین آمارهای رسمی‌ نشان می‌دهد تنها در سال٢٠١۶ ، ٣.۴۵٠ نفر فقط به‌خاطر حواس‌پرتی در زمان رانندگی کشته شده‌اند. بیشتر این حواس‌پرتی‌ها ناشی از استفاده از تلفن همراه و به‌طور ویژه ارسال پیام در زمان رانندگی است؛ آماری حیرت‌آور که درکنار مخاطرات فراوان آن، نیازمند یک اقدام عمومی‌ فراگیر بود. در سال٢٠١٧ اداره ملی ایمنی بزرگراه‌های آمریکا پویشی را در شهرهای مختلف آغاز کرد. هدف این برنامه، آگاه‌سازی راننده‌ها از خطرات جدی این اقدام بود. برای این کار رسانه‌های مختلفی به خدمت گرفته شدند و حدود ۵میلیون دلار برای خرید رسانه‌های محیطی، تلویزیونی و مجازی صرف شد تا عواقب مرگ‌آور ارسال پیامک درحین رانندگی را گوشزد کنند. این تبلیغات به زبان انگلیسی و اسپانیایی تلاش کردند به مستقیم‌ترین شکل ممکن، افراد را متوجه این اتفاق کنند. این پویش گرچه در جهان، اولین نبود، گستردگی آن باعث شد پس از ن، شرکت‌های تجاری، تبلیغات خود را معطوف به این موضوع کنند.

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظرات شما
باباجان زاده
02:25 0 0 پاســخ به ایــن نظــر

به نام خدا
با سلام و احترام
برای اولین بار که اون پیام های لبخند رو تو میدان شهدا دیدم خیلی خوشحال شدم. چون نوشته های مربوط به حجاب و عفاف رو که تو روز مربوط به این مسئله تو میدون گذاشته بودن چون فقط خطاب به خانم ها بود برای من آزار دهنده بود و از اینکه به این نوشته ها تغییر کرده بود خوشحال شده بودم. نباید تبعیض قائل شد مخصوصاً در حال حاضر که بی حجابی، بی عفتی و خیانت از هر دو طرف زنان و مردان زیاد شده. از طرف دیگه، با این گرونی که کمر مردم شکسته ست صحبت تکراری از حجاب و عفاف دیگه مثل قبل نه تنها خریداری نداره بلکه خشم مردم رو بیشتر می کرد. همون طور که میدونین فقر، دین و ایمان نمیشناسه. اگه شرایط اقتصادی خیلی خوب باشه مطمئناً دیگه برای دعوت مردم به مسائل دینی نیاز به این هزینه ها نیست. دیدن پیام های مربوط به لبخند واقعاً به من حس خوبی داد هر چند گذرا بود.
با تشکر

روزنامه شهرآرا

با سلام
مخاطب گرامی ، پیامتان دریافت گردید.
سپاس از همراهی گرمتان

نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی