کد خبر : 94151
/ 08:00
گزارشی از حال و هوای این روزهای صنعت هتلداری شهر

ستاره های کم فروغ

همه ما این روزها در جریان اخبار تحولات ارزی، تحریم و گرانی ها قرار داریم و به نوعی با آن درگیر هستیم.

ستاره های کم فروغ

شهرآرا آنلاین - سعادتمند، سیدی - همه ما این روزها در جریان اخبار تحولات ارزی، تحریم و گرانی ها قرار داریم و به نوعی با آن درگیر هستیم. صنعت و اقتصاد به چالش کشیده شده است و در شرایطی که بسیاری از مردم، دغدغه امرار معاش دارند، سفر و مسافرت رفتن دور از ذهن ترین موضوعی است که مطرح می شود. اما همین دور از ذهنی که وجودش در فهرست دغدغه های مهم زندگی برای خیلی ها ضروری نیست، نانِ افراد بسیاری را که در صنعت گردشگری فعال هستند، آجر کرده است.گرانی ها تعداد مسافران را کم کرده است؛ تعداد کمِ مسافران سبب شده اتاق های بیشتری در هتل ها، هتل آپارتمان ها، مراکز اقامتی و مسافرخانه ها خالی بماند؛ خالی ماندن اتاق ها جیب سرمایه دار را خالی می کند؛ سرمایه دار نیز برای ضرر کمتر دست به تعدیل نیرو می زند و این دومینو به همین شکل ادامه پیدا می کند. پای صحبت هتلداران مشهدی که بنشینید، نخستین دغدغه ای که حرفِ آن را پیش می کشند، همین موضوع است. اما بنا به دلایلی که برای ما پوشیده است، تمایلی به درج نام پای صحبت های شان ندارند به همین خاطر در گزارش پیش رو، به بررسی وضعیت فعلی هتلداری در مشهد پرداختیم و درکنار ارزیابی مسائلی چون چگونگی سرمایه گذاری در عرصه هتلداری، از اهدای ستاره و درجه بندیِ هرگونه مرکز اقامتی مسافر و وضعیت آموزش برای آنان گفتیم بی آنکه نامی از هتلداران برده شود.

 

ضرورت حمایت از بنگاه های اقتصادی خُرد 

می گوییم گرانی بیداد می کند اما خبر احداث هتل های جدید سبب می شود خیلی ها بپرسند وقتی مشهد هتل های زیادی دارد که اتاق هایشان خالی است، چه ضرورتی موجب شده ما باز هم در این زمینه سرمایه گذاری کنیم؟ این دغدغه ذهن یکی از هتلداران مشهدی را درگیر کرده است و می گوید: سازمان های دولتی فقط به دنبال پر کردن جیب خودشان هستند و از جیب خالی ما خبر ندارند. باور کنید وضعیت آن قدر خراب است که حتی قادر به پرداخت حقوق کارکنان خودمان هم نیستیم اما همچنان باید هر ماه سوای قبض های آب و برق و گاز، مالیات هم بپردازیم.

این هتلدار که علاقه ای به ذکر نامش ندارد، ادامه می دهد: آمارها می گوید که ما آن طور که باید و شاید نتوانسته ایم خودمان را در صنعت هتلداری جهانی مطرح کنیم اما واقعا در چنین شرایطی برای چه کسی مهم است که رتبه جهانی ما در هتلداری چند است؟ شاید اگر اوضاع طور دیگری بود تلاش می کردیم با ایجاد تغییرات یا ارائه طرح هایی، رتبه مان را بهبود ببخشیم اما از آنجا که هیچ کسی به دنبال حمایت از بنگاه های اقتصادی خُرد نیست، ما هم دیگر نه حوصله ای داریم و نه رمقی برایمان مانده که به این مسائل فکر کنیم.

 

مشکلِ ما نبود سندیکاست 

مسئول یکی دیگر از مراکز اقامتی شهر هم ستاره دادن و درجه بندی هتل ها و مراکز اقامتی را با این عبارت که «همه چیز فله ای اهدا می شود»، توصیف می کند و می گوید: کافی است یک رابطه یا پارتی داشته باشی تا انجامِ هر کاری برایت آسان شود؛ گرفتن ستاره که مشکلی نیست.

او می افزاید: مردم باید آگاه باشند. آنان باید بدانند که تعداد ستاره ها ربطی به نوع خدمات دهی یا برخورد کارکنان ندارد؛ زیرا در یک میزبانی خوب خیلی چیزها سلیقه ای است؛ یعنی سلیقه، نوع تعامل و روابط عمومی مدیران هتل ها و بالطبع پرسنل آنان هم با یکدیگر متفاوت است.

این مدیر یکی از نقص های مطرح در این حوزه را نبود نظارت همه جانبه بر صنف هتلداری می داند و توضیح می دهد: ممکن است یک هتل مجلل از عده ای نیروی مبتدی استفاده کند اما یک کمیته نظارتی وجود ندارد که به این دست امور رسیدگی و حتی در وقت نیاز به ما نیروی کارکشته و کارآمد معرفی کند. سندیکایی نداریم که جلسه بگذارد و بخواهد طرح یا ایده هامان را مطرح کنیم یا اصلا ما را برای انجام کار با کیفیت تر تشویق یا تسهیلاتی برایمان فراهم کند.

 

نمی توانیم جلو صدور مجوز را بگیریم 

همه این نابسامانی ها را بگذارید کنار این توضیح که چندی پیش، صنف های مختلفی چون اتحادیه هتلداران، اتحادیه هتل آپارتمان ها و... که پیش از این به صورت مجزا بر روند مراکز اقامتی شهر نظارت داشتند، منحل شده و همه آن ها در زیر مجموعه جامعه هتلداران قرار گرفته اند تا مگر از این طریق نظارتی واحد و اصولی بر این صنف حاکم شود. اما برای پیگیری مشکلات، حتی نتوانستیم شماره تماسی از رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی به دست آوریم تا از شیوه های نظارتی، راهکارهای رفع مشکل و طرح های و ایده های این جامعه نوپا برای بهبود شرایط این صنف های مرتبط با صنعت گردشگری بشنویم. امیر سزاوار، رئیس جامعه هتلداران، یکی از پرمشغله ترین هتلداران مشهدی است که هیچ شماره ناشناسی را جواب نمی دهد. این در دسترس نبودن احتمالا یکی از مشکلات مهم جامعه هتلداران در آینده ای نه چندان دور خواهد بود.

در ادامه این پیگیری ها پای صحبت های معاون سرمایه گذاری و تأمین منابع سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خراسان رضوی نشستیم. این مقام مسئول در پاسخ به چگونگی صدور مجوز برای مراکز اقامتی جدید، تأکید می کند که میراث فرهنگی طبق قانون نمی تواند جلو صدور مجوز ساخت واحدهای اقامتی را بگیرد.

به گفته احمد دیناری، مسئولان و کارشناسان حوزه سرمایه گذاری، تنها می توانند نقشِ راهنما و مشاور را برای سرمایه گذار ایفا کنند. او توضیح می دهد: این خود سرمایه گذار است که باید پیش از سرمایه گذاری در این عرصه تحقیق کند و به این نتیجه برسد که آیا باتوجه به شرایط اقتصادی حاکم، وضعیت بازار و بازارسنجی های انجام شده سرمایه گذاری در صنعت هتل سازی برای او صرفه مالی دارد یا نه.

او همچنین این عرصه را خالی از نظارت نمی داند: ما در جلسه ها یا همایش هایی که برگزار می شود، درباره همه جوانب یک سرمایه گذاری درست صحبت می کنیم و از این طریق سرمایه گذار راهنمایی می شود و اطلاعاتی را که نیاز است بداند، به دست می آورد.

معاون سرمایه گذاری و تأمین منابع سازمان میراث فرهنگی معتقد است که سرمایه گذاری در صنعت هتلداری باید بر اساس یک تفکر و طرح توجیهی انجام گیرد؛ لذا نیاز است در این حوزه یک طرح امکان سنجی با موضوع ایجاد و توسعه واحدهای اقامتی در مشهد مقدس انجام شود. این مقام مسئول می گوید: حالا که جامعه هتلداران خراسان رضوی هم شکل گرفته باید اعضای این جامعه به دنبال تهیه یک طرح جامع راهبردی با موضوع و محور فوق باشند تا بتوانیم در نهایت به یک سیاست گذاری درست، واحد و دقیق در حوزه سرمایه گذاری دست پیدا کنیم.

 

بهترین شرایط و بالاترین رتبه متعلق به مشهد است

اما اینکه صنعت هتل سازی ما تا چه اندازه به استانداردهای جهانی نزدیک است، سؤال دیگری است که دیناری به آن این طور پاسخ می دهد: از آنجا که شرایط اقتصادی، نوع معماری و ویژگی های فرهنگی و هویتی هر کشوری با یکدیگر متفاوت است، استانداردها در عرصه هتلداری را نباید به صورت جهانی سنجید و بهتر است این مقایسه در سطح شهرها یا استان های یک کشور صورت پذیرد. او می افزاید: هتل ها یا مراکز اقامتی پس از اینکه شش ماه به صورت آزمایشی شروع به فعالیت کردند، استاندارد سازی می شوند. در استاندارد سازی هم به سه محور ماهیت کالبدی و فیزیکی، ایمنی و بهداشت و تجهیزات و نیروی انسانی و آموزش یک مرکز اقامتی توجه می شود. به گفته این مقام مسئول باتوجه به این معیارها اکنون هتل ها و مراکز اقامتی مشهد از نظر قیمت و کیفیت در مقایسه با دیگر هتل های کشور، بهترین شرایط و بالاترین رتبه را دارند.معاون سرمایه گذاری و تأمین منابع سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خراسان رضوی در ادامه بهره برداری هر چه بهتر از هتل ها را منوط به رعایت عواملی می داند و می گوید: درست است که سرمایه گذاری در واحدهای اقامتی یک ارزش افزوده را برای سرمایه گذار ایجاد می کند، اما ما در این عرصه نباید فقط راه انداز باشیم یا هدفمان صرفا تأسیس یک هتل باشد. چیزی که در این میان مهم تر به نظر می رسد، مدیریت و بهره برداری بهینه از آن چیزی است که ساخته می شود؛ یعنی ما باید به دنبال بهره برداری بهینه از سرمایه گذاری صورت گرفته باشیم و برای رسیدن به این مهم فعالیت های بازاریابی نوین حرف اول را می زند. تلاش برای افزایش درصد اشغال اتاق ها، سبب بهتر شدن وضعیت اقتصادی و در نتیجه اشتغال پایدار می شود که همه این عوامل در کنار یکدیگر رونق کسب و کار را رقم خواهند زد.

 

فرصتی که در هیچ جای ایران به دست نمی آید 

به گفته دیناری، آمار ورود ٣٠میلیون زائر و مسافر، فرصتی است که در هیچ جای ایران به دست نمی آید؛ بنابراین سرمایه گذاران این عرصه باید بتوانند با عملکرد مطلوب و قوی در حوزه بازاریابی، از این فرصت استفاده و سهم خودشان را افزایش دهند. پُر واضح است که هر چه مراکز اقامتی ما بتوانند مسافران بیشتری را جذب کنند، به درآمد بیشتر می رسند. درآمد انگیزه را بالا می برد و افزایش انگیزه، موجب رونق، پویایی و ماندگاری حرفه و شغل می شود.

 

تعداد ستاره های یک هتل دلیل بر کیفیت خدمات آن نیست 

چگونگی اهدای ستاره و درجه بندی هتل ها، از دیگر نکاتی است که در میانه گفت وگو با این مقام مسئول مطرح می کنیم تا او با بیان اینکه این درجه ها یا ستاره ها بر اساس ضوابط فنی و معماری و شاخص هایی مشخص که در سازمان میراث فرهنگی مصوب شده، اهدا می شود، به این سؤال پاسخ دهد. دیناری توضیح می دهد: وقتی برای یک هتل یا مرکز اقامتی مجوز بهره برداری صادر می شود، این مرکز شش ماه به صورت آزمایشی شروع به فعالیت می کند. بعد از این مدت، کار استانداردسازی ها آغاز می شود و آنان بر اساس معیارهای مشخصی که پیش تر به آن اشاره کردم، درجه بندی می شوند. این مقام مسئول در ادامه تأکید می کند: درست است که تعداد ستاره ها، مسافران را با تصویری کلی از وضعیت یک هتل یا مرکز اقامتی آشنا می کند اما به سبب ماهیت خاص خدمات گردشگری، هرگز پرستاره بودن یک هتل یا واحد اقامتی، دلیل محکمی بر کیفیت خدمات آن نیست و نرخ، جامعه هدف، بررسی، تحقیق، استفاده از نظرات دیگران و تجربه اقامت، عملکرد پرسنل و.... در انتخاب نوع واحد اقامتی توسط مخاطب و افزایش رضایت ایشان نقش به سزایی دارد

 

رتبه ١١۶ ایران در هتلداری

شورای جهانی گردشگری و سفر (WTTC) با همکاری مجمع جهانی اقتصاد (WEF)هردو سال یک بار، گزارشی با موضوع رقابت پذیری صنعت گردشگری و سفر منتشر می کند که در آن کشورهای جهان را از منظر شاخص های متعددی در این زمینه ارزیابی و رتبه بندی می کند.

زیرساخت های گردشگری و به صورت ویژه تر هتلداری یکی از معیارهای سنجش رتبه کشورهاست.

بر اساس آخرین گزارش این شورا که در سال ٢٠١٧ منتشر شده است، ١۴٠کشور بررسی شده اند و رتبه ها به شرح زیر است:

130813.jpg

راهکارهای نجات صنعت هتلداری

در خارج از ایران دولت، زمین را به همراه وام و تسهیلات به سرمایه گذار می دهد و در مقابل از هتلداران می خواهد با قیمت ارزان تر اتاق های خود را کرایه دهند؛ زیرا گردشگران همواره در وهله نخست به قیمت بلیت و اسکان خود فکر می کنند و در ابتدا هزینه های خوراک و خرید خود را نادیده می گیرند. اما در ایران دولت معمولا به چشم منبع درآمد به هتل ها می نگرد. از آن سو هتل ها نیز این مبلغ را از مسافران طلب می کنند که این امر باعث می شود کسب و کار هتل به مخاطره بیفتد.

متنوع کردن غذاها و ایجاد کافی شاپ های ایرانی راهکار دیگری است؛ امروزه بیشتر هتل های ایران مکانی برای اسکان و خوردن دو سیخ جوجه کباب شده است و خبری از غذاها و سنت های ایرانی در آن ها نیست؛ ایجاد منوهای متنوع و کمک گرفتن از سرآشپزهای حرفه ای می تواند کمک خوبی به این صنعت کند؛ زیرا گردشگر غربی برای دیدن سنت ها و فرهنگ کشور ما به ایران می آید.

وضعیت رشته هتلداری در دانشگاه ها مناسب نیست؛ به نحوی که یک هتلدار جرئت نمی کند سرمایه خود را در اختیار فارغ التحصیلان این رشته قرار دهد. باید استانداردهای آموزش را در دانشگاه ها افزایش داد.

تبلیغات منفی خارجی علیه ایران و نا آرام جلوه دادن جو ایران، از دیگر عوامل منفی است که بر اشتیاق گردشگران برای ورود به ایران اثر گذاشته است. حل این موضوع نیاز به کمک جمعی ایرانیان و البته رایزنی های دولت مردان دارد.

برگزاری جشن ها، سمینارها و نمایشگاه های صنعت هتلداری و معرفی زمینه ها و فرصت های این صنعت در ایران به دنیا، از راهکار های مناسب برای بهبود وضعیت هتلداری است. 

130816.jpg

١٠٣٨

تعداد هتل های ایران: ١٠٣٨

٣۵٠٠٠

میزان اشتغال مستقیم هتلداری مشهد: ٣۵هزار نفر

٩٠٠٠٠

میزان اشتغال غیرمستقیم هتلداری مشهد: ٩٠هزار نفر

۵٠

نیمی از هتل آپارتمان های کشور در مشهد وجود دارد

٢٩٠

تعداد پروژه های گردشگری در حال ساخت و تبدیل خراسان رضوی: ٢٩٠ که ٧۵ درصد آن در مشهد قرار دارند

٨٠٠٠

حجم سرمایه گذاری پروژه های در حال ساخت: ٨هزار میلیارد تومان

١٠۵٠٠

فرصت شغلی ایجاد شده: ١٠هزار و ۵٠٠ نفر

 

آمار تعداد مراکز اقامتی مشهد در آغاز قرن ١۴خورشیدی به گزارش مکتب شاهپور

٢

تعداد هتل های مشهد

با ظرفیت ١٠ و ٧ نفر و کرایه شبی حدود ۴ تا ٣٠ ریال

٣٣

تعداد مسافرخانه های مشهد

با ظرفیت ٣٢۴ نفر

١۵٢

تعداد سراها، کاروان سراها و تیمچه ها

 130815.jpg

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی