کد خبر : 95232
/ 07:15

به آینده شعر زنان امیدوارم

گفت وگو با بیتا علی اکبری که به تازگی نامزد جایزه شعر خبرنگاران شده است

به آینده شعر زنان امیدوارم

شهرآرا آنلاین - خادم| از پانزده سالگی کشف می کند که می تواند شعر بگوید. در دوران دانش آموزی نوشته ها و علاقه اش به سرودن در مدرسه مورد توجه قرار می گیرد و این باعث می شود به جلسات شعری ای که در اداره ارشاد مشهد برگزار می شد راهنمایی اش کنند. بیتا علی اکبری هر چند برای مدتی از سرودن دور بوده است، هیچ وقت علاقه اش به شعر کم نشده و تا کنون تعدادی از شعرهایش را در ٣ کتاب گروهی با عنوان های «روزگار افرای عاشق»، «خواب های مکتوب» و «کتاب آذر١» به چاپ رسانده است. او مدتی پیش نیز به عنوان نامزد جایزه شعر خبرنگاران معرفی شده است. به همین مناسبت و برای آشنایی بیشتر با او، مسیری که طی کرده است و فضای شعر زنان در مشهد گفت وگویی کوتاه با علی اکبری داشتیم.

 

﷯ در ١۵ سالگی سرودن را کشف کردم

متولد مشهد نیست، اما پس از سال ها زندگی و لمس کردن باد و باران و سرما و گرمای این شهر، دیگر می شود گفت مشهدی است. خودش در سال ١٣۶٣ در بجنورد به دنیا آمده است و شعرش در سال ١٣٧٨ در مشهد. علی اکبری درمورد آغاز دوران سرودنش می گوید: شعر گفتن را به طور اتفاقی کشف کردم. در دبیرستان بودم که متوجه شدم دارم چیزهایی می نویسم. از آنجا به جلسات شعر جوان ارشاد مشهد که خانم منیژه درتومیان اداره می کردند معرفی شدم و بعد از آن شعر را جدی تر ادامه دادم.

در مورد فضای آن سال ها و مقایسه ای کوتاه با وضعیت کنونی هم توضیح می دهد: جلسه ها هفته ای ٢ ساعت در روزهای چهارشنبه برگزار می شد. در آن زمان فضا نسبت به امروز بسته تر بود و برای استفاده از کلمات و بیان آن چیزی که در درون هر شاعری بود، محدودیت داشتیم. وقتی زن ها نتوانند آن حس واقعی خودشان را بگویند، یعنی شرایط خوبی برای سرودن ندارند. آقایان در به کار بردن کلمات خیلی راحت ترند اما زن ها با توجه به حجب و حیایی که در جامعه ما هست، یک سری از کلمات برایشان تابو است و به همین دلیل همیشه مجبور بوده اند که اگر قرار است در شعر حرفی بزنند، آن حرف را با صدای خفه بگویند و مخاطب باید به طور تصادفی کشف کند که در درون آن زن چه اتفاقی افتاده است. الان شرایط خیلی بهتر است. زن ها جسارت بیشتری پیدا کرده اند و از این نمی ترسند که انگشت اتهام به سمتشان گرفته شود.

او ادامه می دهد: جلسات شعرخوانی و نقد بود. نقد در هر حوزه ای مهم و تأثیرگذار است، اینکه بدانید کار درستی می کنید یا نه. نقد می تواند شخص را به ادامه کار راغب کند یا باعث احساس سرخوردگی شود. به خاطر دارم که در اولین جلسه ای که نقد شدم آن قدر کوبیده شدم که یک لحظه پشت تریبون خودم را باختم ولی این طور نبود که شعر و جلسات را بگذارم کنار.

 

﷯ تجربه های مشترک شاعر و مخاطب

از منابع مؤثر در نوشتن برای هر نویسنده و شاعری تجربه زیسته و منابع مطالعاتی اوست. این شاعر در مورد تأثیر این منابع در سرایش شعرهای خود می گوید: بخشی از چیزی که شاعر می نویسد به تجربه های زیسته اش برمی گردد. چیزهایی می بینی و کلمات تصویر آن اتفاق یا رویداد را نشان می دهد. مثلا به دلیل مشکلاتی که در زندگی داشتم، پنج‌شش سال از شعر فاصله گرفتم و سه چهار سالی است که برگشته ام. این یکی از فصل های مهم زندگی من بود و اینکه برخی با شعرهای من یا شعرهای شاعران ارتباط برقرار می کنند شاید به خاطر تجربه های مشترک شاعر با مخاطب باشد. ازسوی دیگر شاعر باید آن قدر مطالعاتش زیاد باشد که بتواند یک کلمه را از زوایای مختلف نگاه کند و هر چه مطالعه‌اش بیشتر و نقطه دید او بازتر باشد در خلق اثر بیشتر تأثیر خواهد گذاشت.

از او می پرسیم جامعه هدف خاصی برای شعرهایش در نظر دارد و آیا می خواهد پیام خاصی برساند که پاسخ می دهد: شعر را برای مخاطب خاصی نمی گویم. در هر قشری دیده ام که کسانی شعرم را دوست داشته اند. من روان شعر می گویم و خیلی با کلمات بازی نمی کنم، چون به نظرم مخاطب حق دارد شعر را حس کند و با کلمات ارتباط برقرار کند، اما اینکه بخواهم پیام خاصی بدهم، باید بگویم من در شعرم حرف خودم را می زنم و اینکه دیگران چه برداشتی از شعرم داشته باشند به زاویه دید آن ها بستگی دارد. هر انسانی دنیا و دیدگاه متفاوت خود را دارد.

 

﷯ جلسه ای برای زنان اهل ادب

«اتاقی از آن خود»، جلسه ای است که تعدادی از بانوان اهل فرهنگ برگزار می کنند و علی اکبری در آن حضوری فعال دارد. در این باره می گوید: خانم هایی که در زمینه های مختلف مانند شعر، نقد شعر، فلسفه و ... فعال یا علاقه مند هستند در این جلسه شرکت می کنند. در جلسات اتاقی از آن خود هر هفته شعرخوانی، نقد شعر، معرفی کتاب، ارائه کنفرانس و مواردی از این‌دست داریم. این جلسه را ٨ نفر از بانوان اهل شعر و ادب اداره می کنند و تمام تصمیم ها در آن به صورت گروهی گرفته می شود. این نشست جایی است که زن ها بتوانند در آن فضای خوبی برای صحبت داشته باشند. از خانم هایی که در آن شرکت می کنند بعضی افتخارهایی هم کسب کرده اند، مثلا فریبا شادلو جایزه پروین اعتصامی و نازنین آزاد جایزه گیومه را گرفت. فریبا مأموریان هم با من در جایزه شعر خبرنگاران شرکت کرد و نامزد نهایی آن شده است. اما جایزه کتاب سال شعر به انتخاب خبرنگاران، جایزه ای ادبی است که مشهدی ها سابقه خوبی در آن دارند و بارها در این مسابقه ادبی درخشیده اند. در تازه ترین دوره جایزه خبرنگاران که بخش ویژه اش به شاعران بدون کتاب اختصاص دارد، بیتا علی اکبری توانسته است در جمع نامزدهای نهایی قرار بگیرد. او دراین باره می گوید: این جشنواره از جوایز ادبی معتبر در زمینه شعر است که بهترین های سال را معرفی می کند. من در بخش بدون کتاب شرکت کردم، چون تاکنون کتاب مستقل شعر چاپ نکرده ام و هر سه کتابی که شعرهایم در آن چاپ شده، مجموعه هایی گروهی و شامل اشعار شاعران مختلف است. قرار است نتیجه نهایی سیزدهمین دوره جایزه خبرنگاران را اواخر اسفندماه امسال اعلام کنند.

 

﷯ زنان در جامعه فعال تر شده اند

به عنوان سؤال آخر از او می پرسیم که با توجه به تجربه ای که در سرودن و بودن در فضای شعر مشهد دارد، آینده شعر زنان را چطور می بیند که پاسخش نشان از امیدواری او به آینده دارد: فکر می کنم زنان آینده رو به رشدی دارند، چون در جامعه فعال تر شده اند و اجازه صحبت کردن برایشان بیشتر فراهم شده است و این باعث می شود شعرهای بهتری هم بگویند. 

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی