• خانه
  • یادداشت
  • شهـدا، چــراغ راه همه
کد خبر : 95951
/ 07:27
غلامرضا بنی اسدی

شهـدا، چــراغ راه همه

شهـدا، چــراغ راه همه

شهرآرا آنلاین - مسجد خانه خداست و همه خلقِ باورمند به خدا را در آن راه است و هیچ‌کس را نرسد که خود را «خلق برگزیده» خدا بپندارد و دیگران را از این خانه براند. خانه خانه‌ای است که خدا برای خویش برگزیده است تا همه خلقش‌ بر سفره حضرت او بنشینند. به باور من، شهید هم شأنی چنین دارد. خدا او را برای خویش، «مصطفی» کرده و با «تازه‌خوانی» آیه شریفه «و اصطنعتک لنفسی» او را خاص و خالص برای خدا دیده است. او مصباح منیری است که خداوند بر سر راه بندگان خویش روشن فرموده است تا راه را بیابند و کسی نتواند آنان را در کژ‌راهه‌ها به چاه و چاله بیندازد. در این نگاه به شهید، می‌توان گفت که همه مردم را از این خرمن آفتاب سهمی هست که باید از آن توشه و زاد راه بردارند. مصادره شهید و فرهنگ شهادت، فروکاستن نعمت لایزال الهی در اندازه سفره کوچک یک جناح است. البته این نشدنی است. هیچ قوم و گروه و حتی هیچ کشور و ابرقدرتی نتوانسته است خورشید را اختصاصیِ خویش کند یا برای باران جغرافیا تعریف کند. وقتی حکایت آب و آفتاب چنین است، مگر می‌توان شهید را به‌ اندازه فهم خود و منافع جریان خود کوچک کرد؟ نمی‌شود این. مطمئن باشند کسانی که چنین اراده‌ای دارند. کفران این نعمت بزرگ‌ خودشان را در گرفتاری‌ای بزرگ در هم خواهد شکست چه رسد که بخواهند سنگ مزار شهدا را پاره‌پاره کنند و بر سر هرکس نمی‌پسندند بکوبند. ببینید اینانی که به نام شهدا اما به کام مطامع جریانی و جناحی خود سخن می‌کنند در محضر افکار عمومی چه جایگاهی دارند! منتظر هم باشید تا در آینده ببینید کجا ایستاده‌اند! باور کنیم همه‌مان که خداوند در قبال خون برگزیدگان خویش غیرتی عظیم دارد و آنانی را که به هر نوع به کفران نعمت شهدا برخیزند سر جای خویش خواهد نشاند. روزگار می‌آید، من مرده، شما زنده. خواهید دید عاقبت را که هرکه بخواهد با نام شهدا به تخریب دیگران برخیزد، چگونه خانه آبرویش را سیلاب خواهد برد؛ هر‌کس بخواهد بر آرمان شهدا پا بگذارد، چگونه قلم پایش خواهد شکست. این را از این قلم به خاطر بسپارید تا فرداهایی که خواهند آمد. باری، شهید ذخیره راهبردی خدا برای همه تاریخ و ابنای بشر است. اینکه چه برداشتی داشته باشد هر انسان، مسئله خود اوست اما اینکه همه را فرصت دخیل بستن به شهدا و نوسازی باورها در مکتب آنان باشد، یک حق اجتماعی است. حق‌الناسی است که هیچ‌کس، به هیچ عنوان و تحت هیچ نامی، نباید از مردم، حتی از یک فرد، دریغ کند. اعتقاد به شهدا، رفتن در خانه شهدا و حتی حضور در محافلی که به نام شهدا برگزار می‌شود مثل ایمان است که راه آن باید برای همه باز باشد، باز باز، چندان که هر کس یک گام از خویشتن بیرون نهد بتواند گام دوم را بر سفره شهدا بگذارد. همین!

 

روزنامه نگار

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی