کد خبر : 96024
/ 08:40
گزارشی از یکشنبه‌بازار مجیدیه در آستانه سال نو

بازارهای عالی با جیب‌های خالی

بازارهای عالی با جیب‌های خالی

شهرآرا آنلاین - حسین برادران‌فر: به روزهای پایانی سال که می‌رسیم  تکاپو و رفت‌وآمدها برای خرید اقلام شب عید مانند پوشاک، آجیل، میوه و شیرینی به اوج خود می‌رسد. همه به دنبال این هستند که خرید عید را به شب و روز آخر سال نیندازند، چون می‌دانند که قیمت‌ها ثباتی ندارد و  لحظه‌ای و ساعتی در حال افزایش است. با این اوضاع نابسامان اقتصادی، بی‌پولی و تورم افسارگسیخته‌ای که وجود دارد، قدرت خرید چندانی برای مردم نمانده است و آن‌ها مجبورند از خرید اقلام غیرضروری چشم‌پوشی‌کنند و پولی را که در دست دارند صرف خرید لوازم ضروری‌تر کنند. به این ترتیب با وجود بازارهای مملو از جنس‌های تازه، جدید و رنگ وارنگ بیشتر شهروندان به دلیل نداشتن پول‌ کافی بیشتر نظاره‌گر هستند تا خریدار. برای مشاهده وضعیت خرید و فروش در بازارهای نوروزی به یکشنبه بازار (مجیدیه) که یکی از بزرگ‌ترین بازارهای محلی منطقه ماست می‌رویم تا از نزدیک شاهد خرید و صحبت‌های شهروندان باشیم.

133096.jpg

قدرت خرید حداقلی مردم

وارد فضای بزرگ و چند هزار متری یکشنبه‌بازار مجیدیه که می‌شوم، با جمعیت زیادی روبه‌رو می‌شوم. از دیدن این همه خریدار خوشحال می‌شوم، اما وقتی چند دقیقه‌ای را در بین شهروندان می‌گذرانم، نظرم تغییر می‌کند. بیشتر جمعیت چند هزار نفری که به یکشنبه‌بازار مجیدیه آمده‌اند، در حال نگاه‌کردن به کالاها و اجناس چیده شده هستند و تمایلی برای خرید ندارند. از مرد میانسالی که به همراه همسر و دو پسرش برای خرید لباس عید آمده است دلیل این وضع را می‌پرسم و او در جوابم می‌گوید: «دلیلش بی‌پولی و جیب خالی مردم است. من که ماهانه یک‌میلیون دویست هزار تومان درآمد دارم و هر ماه باید هفتصد و هشتصد هزار تومان از این پول را اجاره منزل بدهم، با سیصد و چهارصد هزار تومان باقی مانده، خورد و خوراک خانواده و بچه‌هایم را هم نمی‌توانم تهیه‌کنم، دیگر پولی برایم نمی‌ماند که بخواهم چیزی برای عید بخرم. کارگر سرگذری که 20روز بیکار است و حتی نان خالی برای خوردن ندارد، می‌تواند چیزی بخرد؟ با این گرانی و افزایش هزینه‌های زندگی که هر روز در حال افزایش است، دیگر قدرت خریدی برای مردم نمی‌ماند. مجبوریم دور بزنیم و سرانجام هم یک پفک و چیپسی بخریم و از بازار بیرون برویم، بیشتر مردم چنین وضعیتی دارند.»

133095.jpg

قیمت‌های مناسب بازارهای محلی

با وجود افزایش قیمت‌ها و گرانی‌های باورنکردنی و غیرمتعارفی که هر سال در آستانه عید و سال نو در بیشتر اجناس به وجود می‌آید، بیشتر خریداران یکشنبه بازار مجیدیه از قیمت اجناس عرضه‌ شده در این بازار راضی هستند. علی سروری، یکی از خریداران که دو کیسه پر از اجناس مختلف را خریده است، با تأیید این مطلب می‌گوید:« از همین جا یک جفت کفش مردانه را به قیمت 35هزار تومان خریدم، در حالی که اگر این جفت کفش را با همین مشخصات و کیفیت بخواهی از مغازه‌ای در داخل شهر بخری، حداقل باید 45تا 50هزار تومان پول بدهی. یک شلوار لی پسرانه در مغازه حداقل 70هزار تومان قیمت دارد، اما در اینجا همان شلوار لی را با 25تا 30هزار تومان می‌توان خرید. در بازار‌های محلی مانند مجیدیه و جاهدشهر قیمت اجناس نسبت به مغازه‌ها و فروشگاه‌های داخل شهر بین 20 تا 30درصد ارزان‌تر است، در چنین اوضاع بد اقتصادی که یک هزار تومانی هم ارزشمند است، این تفاوت در قیمت اجناس عرضه شده به نفع خریداران به ویژه افراد طبقه متوسط به پایین است. خوبی دیگر بازارهای محلی مثل یکشنبه بازار مجیدیه این است که انواع مختلف یک جنس از مرغوب تا متوسط و معمولی عرضه می‌شود، به این ترتیب هر شهروند با هر قدرت خریدی  می‌تواند جنس خود را خریداری کرده و دست خالی از این بازار نرود.»

133094.jpg

فروش آجیل، سبزه، سمنو و ماهی عید

یکشنبه بازار این هفته در کنار عرضه محصولات و اجناس معمولی، اقلام مربوط به عید مانند سبزه، سمنو و آجیل را نیز به فروش می‌رساند. خریداران نیز در اطراف فروشندگان حلقه زده و در حال چانه‌زدن هستند. در بین این اقلام، تهیه و خرید آجیل شب عید از حساسیت بیشتری برخوردار است.

حسنی، یکی از خریداران درباره قیمت بالا و کیفیت پایین آجیل‌های عرضه شده می‌گوید:« حداقل قیمت یک کیلو آجیل 35هزار تومان است. آجیلی که فقط کشمش، نخودچی و کمی تخمه ژاپنی دارد و اثری از پسته، بادام هندی، تخمه کدو و فندق در آن نیست. از لحاظ مرغوبیت نیز در  حد بسیار پایینی قرار دارد، این در حالی است که در سال گذشته با همین قیمت می‌توانستی یک‌کیلو آجیل خوب بخری که انواع مغزها در بین آن دیده می‌شد، اما حالا قیمت همان آجیل بین 70 تا 80هزار تومان است که نشان از تورم بیش از  100درصدی قیمت آجیل دارد. آجیل‌های 95هزار تومانی و حتی 120هزارتومانی هم وجود دارد، که باب دندان مردم است ولی با اوضاع و احوال جیبمان تناسبی ندارد. »

در کنار فروش آجیل، کوزه‌های سبزه و ظروف سفالی و رنگارنگ سفره هفت‌سین نیز عرضه شده‌ است که قیمتی بین 20 تا 50هزار تومان دارند، در گوشه دیگر سمنوهای محلی و خانگی بسته‌بندی شده در ظروف یک‌بار مصرف را چیده‌اند که قیمتی بین 3تا 7هزارتومان دارند. ماهی‌های قرمز کوچولو کامل‌کننده این سفره هفت‌سین هستند که قیمتی بین 1000تا 2000تومان دارند. تقریبا همه کسانی که به بازار آمده‌اند، یکی دو ماهی و سبزه عید را خریداری کرده و درحال خارج شدن از بازار هستند. در این میان کودکی‌ که بهانه گرفتن لباس نو را دارد و در حال گریه‌کردن است توجهم را جلب می‌کند، اما پدر پولی ندارد تا چیزی را که کودک می‌خواهد بخرد، او را دلداری داده  و خرید لباس نو را به هفته دیگر موکول می‌کند.

چند روز بیشتر به سال نو نمانده است، اما به دلیل قیمت‌های بالا و نبود پول‌ کافی در دست شهروندان بازارها رونق چندانی ندارند و فروشندگان نیز از فروش خود راضی نیستند و امیدوارند شاید در روزهای آتی فرجی شود و بهبودی در قدرت خرید مردم حاصل شود!

یکی از فروشندگان می‌گوید:« مردم فکر می‌کنند تقصیر ماست که قیمت‌ها هر روز بالا و بالاتر می‌رود و کسی هم جلودار آن نیست. بعضی از مشتری‌ها می‌گویند، آقا انصافت کجاست، آخه چه خبره؟ یک شلوار لی 100هزار تومان! چطور به او بفهمانم که هر کدام از این شلوارها را  85هزار تومان از کلی فروش خریده‌ام.» فروشنده دیگری یک‌باره وارد بحث می‌شود و با بغض می‌گوید: 

« پسرم، پیمان 12ساله شده، همه همکلاسی‌های او تبلت دارند و من قول داده بودم که بعد از عید برای او تبلت بخرم.با این بازار قبل از عید به هیچ وجه قدرت خرید تبلت را ندارم فکر می‌کردم مردم هر چقدر هم گرفتار باشند ولی از لباس، آجیل، سبزه و ماهی شب عید نمی‌گذرند، ولی از قرار معلوم اوضاع خیلی خراب‌تر از این حرف‌هاست.»

گزارش تمام شد، وقتی به دفتر کارم برمی‌گشتم با خودم فکر می‌کردم چقدر آرزو که در دل بچه‌ها، فقط آرزو باقی می‌ماند، حیف. 

133097.jpg

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی