کد خبر : 96128
/ 09:28
روایتی از حضور پرشور زنان مشهدی در عرصه فیلمسازی

نگاه زنان بر پرده نقره‌ای

سال‌های زیادی از حضور جدی زنان در سینما نمی‌گذرد. آن‌ها به مرور سبک خود را پیدا می‌کنند و ما در ادامه هرچه بیشتر شاهد زنانگی و نگاه متفاوت روایت زنانه در سینما خواهیم بود.

نگاه زنان بر پرده نقره‌ای

شهرآرا آنلاین - نسرین شامحمدی - باید به زنان زمان بدهیم تا دنیای خودشان را در سینما خلق کنند. همان‌گونه که با ورود زنان به عرصه ادبیات و با گذشت زمان، آثاری خلق شد که به کلی متفاوت از جریان غالب. سینما و مخصوصا فیلم کوتاه همیشه به عنوان یک جریان پویا‌، خلاق، مستعد و تأثیر‌گذار بر نسل نو بوده و در این میان مخصوصا بانوان و دختران جوان نیز مستثنی نبوده‌اند .در کلاس‌های آموزش فیلم‌سازی و جلسات نقد و بررسی و حتی کلاس‌های مشاغل سینمایی و عکس انجمن سینمای جوان با استقبال خوب خانم‌های جوان روبه‌رو بودم و گاه از این شور و شوق و پویایی شگفت‌زده می‌شوم. 

 

زنان امروز دیگر نمی‌خواهند منفعل باشند. آن‌ها می‌خواهند خود روایت‌گر باشند. زنان جامعه ما با دنبال کردن آرزوهایشان در قالب نوشتن فیلمنامه و داستان و ساخت فیلم سعی بر این دارند که قهرمان زندگی‌شان باشند و در این راه از بحران‌ها و چالش‌هایی که زندگی برایشان ایجاد می کند نمی‌هراسند. سعی می‌کنند به همراه شخصیت‌هایی که خلق می‌کنند بر مشکلاتشان غلبه نمایند و این امید در دلشان جای می‌گیرد که با فائق آمدن بر مشکلات و حل منطقی آن‌ها می‌توانند رشد کنند و خلاقیتشان را به اوج برسانند. من همیشه کار با بانوانی که با انگیزه و هوشمندی کارشان را با دقت نظر انجام داده‌اند و تماما خودشان را وقف آن کرده‌اند ترجیح داده‌ام و همیشه از حضورشان لذت برده و آموخته‌ام و یقین دارم بها دادن و ارزش نهادن به این چنین زنان ودختران بها دادن به نسل آینده و ساختن فرهنگ وتمدن آیندگان می‌باشد چرا که نسل آینده در دامان این مادران تربیت می‌شود و بسیار مهم و درخور تأمل است. تجربه‌هایی که مادران آینده با حضور مؤثرشان در جامعه کسب می‌نمایند حمایت و اعتماد و احترام مردان به آنان باعث می‌شود که جهان‌بینی‌شان عوض شود و برای تغییر و چرخش در زندگی و دادن جهان‌بینی به نسل آینده آمادگی پیداکنند و آموزش گیرند و بزرگ‌تر شوند و با هنر و اعتماد به نفسی که پیدا می‌کنند زخم‌ها و دردهایشان را معالجه نمایند و با آغوشی گرم و پر امنیت و بدون دغدغه به استقبال نسل آینده بروند.

بنابراین همراهی بی‌دریغ مردان، پابه پای زنان و پشتیبانی آنان از همسران و دخترانشان باعث می‌شود زنان ما آموزش ببینند که قهرمان زندگی خود باشند و در این راه از هیچ مانعی نهراسند و پابه‌پای مردانشان نسلی پویا و پرتلاش و به تمام معنا انسان را تربیت نمایند. بانوان سرزمین من آرزوهایتان را دست کم نگیرید و هرروز که از خواب بیدار می‌شوید با نگاه جست‌وجوگرتان آن‌ها را دنبال کنید و بدانید که با امید و توکل بر خداوند پیروز واقعی شمایید چرا که آینده ما در دامان پر از مهر شما پرورش می‌یابد.

زنان ما همیشه با آگاهی و شعور اجتماعی‌شان و حضور گسترده‌ایی که در اجتماع داشته‌اند توانسته‌اند پابه‌پای مردان درعرصه‌های فرهنگی همواره بدرخشند و در بلوغ فکری نسل جوان نقش تعیین‌کننده و مؤثری داشته باشند.

نوع نگاه و بیان خانم‌های فیلمساز تقریبا به‌صورت همیشگی از ظرافت و دقت نظر خاصی برخودار است. آن‌ها اغلب چیزهایی را که می‌نویسند و یا می‌سازند، به نوعی زندگی کرده‌اند. تولیدات فرهنگی زنان، برگرفته از تجربیات خودشان و یا مادران و حتی قصه‌هایی است که شنیده‌اند. گاه تجربیات تلخ وشیرینشان از اجتماع اطراف یا ناکامی‌ها و یا تلاش‌های عاشقانه‌شان برای زندگی خودشان و یا مادران و دوستانشان است. اغلب همیشه یک ظرافت زنانه و یک شاعرانگی در کل کارشان مشهود است. به‌یاد دارم سال‌ها پیش مریم وثوقی فیلمی در مورد زنان مرده‌شور بهشت رضا ساخت و سختی کارشان را با همین شاعرانگی و حال‌وهوای زنانه درآمیخت. یا راضیه سراجی همیشه سادگی و زلالی کودکان و نوجوانان را مانند یک آینه روشن در مقابلمان قرار می‌دهد به‌ طوری که تا لحظاتی فراموش می‌کنی این آدم‌ها نقش بازی می‌کنند و فیلم نیست. من هیچ وقت شاعرانگی و تنهایی زنان در فیلم‌های شعله گلرخی را فراموش نمی‌کنم. گلرخی، خودش شاعر بود و مادری تنها وهمچنین پیرزنی که هرروز خدا در فیلم زهرا احمدی با کوزه سفالینش از سرچشمه برای بوته گلی بر فراز تپه آب می‌برد و به زبان زیبای کردی آوازی سر می‌داد. این فیلم یکی دو جایزه بین‌المللی نیز دریافت کرد و یا ایران انتظام دختر شلوغ و شاد انجمن که نگاه بسیار عمیق به زندگی دارد و با زبان طنز و به ظرافت به بیان خیلی از مسائل اجتماعی می‌پردازد در یکی از این فیلم‌ها شباهت کارکترش به موشی که به خانه‌اش آمده بود حیرت‌انگیز است و همین فیلم نیز جوایز خارجی برایش به ارمغان آورد. یا همین مریم حنیفه‌نژاد عزیز که وقتی با همسرش فرخ یکی از فیلمسازان انجمن ازدواج نمود و با ساخت فیلم‌های خوب و اجتماعی گاه از خود فرخ جلو زد و اعجوبه‌ای شد برای خودش و این‌ها همه دختران و زنانی هستند که با تمام شرایط سخت کار و نگاه گاه انتقاد‌آمیز دیگران پا به عرصه هنر، مخصوصا سینما می‌گذارند و می‌نویسند و می‌سازند و خلق می‌کنند و هر کدام در این زایش نو سهمی دارند. 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی