کد خبر : 96303
/ 07:31
یادداشتی به مناسبت سالگرد در گذشت استاد «نورمحمددر پور»

آوازخوان شوریده‌حال

ویژگی منحصربه فرد استاد نورمحمد درپور در نحوه ادای آواهایی‌‌‌ است که ابیات با آن‌ها شروع می‌شود. آواها و لحن‌هایی که پیش از استاد، در موسیقی خراسان و تربیت‌جام شنیده نشده بود.

آوازخوان شوریده‌حال

شهرآرا آنلاین - حسینعلی مردانشاهی* | دلیل این ویژگی ارتباط استاد درپور با حلقه‌های ذکر و عرفانی منطقه تربت‌جام بود. از آنجایی که امکان ورود ساز به آن حلقه‌ها وجود نداشت، اعضا ذکرها را به صورت آواز اجرا می‌کردند که بر اجرای موسیقی استاد درپور تأثیر خودش را گذاشت. از این رو حضور استاد درپور در این حلقه‌ها و سبک زندگی عرفانی ایشان باعث شد تا شاهد یک‌سری آوازهای بداهه خاص باشیم. در واقع این حال و هوای عرفانی در اجرای موسیقایی استاد متبلور شده است.

استاد درپور در حالت عادی هم که از مراحل ذکر صحبت می‌کرد، حالش منقلب می‌شد و همین حال و هوای عرفانی او باعث شده بود تا او آوازخوانی شوریده باشد تا استادی که صرفا تکنیک اجرا می‌کند. علاوه بر این‌ها سبک آوازی درپور نیز خاص بود. او آوازش را در حالت «چپ‌کوک» یا به اصطلاح آوازی، «بالا» می‌خواند. این سبک در کنار آن حال و هوا، فرمی از آواز را در موسیقی خراسان و تربت‌جام به وجود آورد که نتیجه آن آواز خاص استاد نورمحمد درپور است.

گرچه نباید از این موضوع غافل باشیم که بزرگان موسیقی خراسان هرکدام سبک خودشان را داشتند؛ مثلا روش آواز استاد پورعطایی اجرایی بسیار تکنیکی و کوبنده بود. استاد کرمی، استاد شریف‌زاده و استاد غفاری نیز به همین ترتیب سبک خودشان را داشتند که در میان آن‌ها فرم آواز استاد درپور در لحن و بیان آواها خاص و منحصربه فرد

است.نکته‌ای که در اینجا اهمیت می‌یابد، نحوه پیروی نسل جوان از این سبک‌هاست. جوان‌ها باید علاوه بر شنیدن آوازهای استادان بزرگ، حال و هوای آن‌ها را درک کنند ؛ مثلا درپور بر اساس چه حس و حالی «هی هی»‌ها و یا «ا...»ها را به آن شیوه خاص می‌خوانده؟ اگر جوانان بتوانند سبک زندگی بزرگان را درک کنند، در کنار حظی که از تکنیک اساتید می‌برند، مزه ناب آوازهای آن‌ها را نیز می‌چشند.

 

*پژوهشگر موسیقی مقامی

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی