کد خبر : 96373
/ 07:39
گفت‌وگو با سعید سهیلی به بهانه اکران مردمی «ژن خوک» در مشهد

بعضی فیلم‌ها نباید به جشنواره فجر بروند

بعضی فیلم‌ها نباید به جشنواره فجر بروند

شهرآرا آنلاین - بهار احمدی| سعید سهیلی از همان ابتدای فیلم‌سازی خود با ساخت آثار درام نشان داد که ذائقه‌ تماشاگر را می‌شناسد و فیلم عام‌پسند و بفروش هم می‌تواند بسازد. سهیلی توانست با کمک آثاری چون «گشت ارشاد»، نام خودش را سر زبان‌ها بیندازد و فیلمش تا مدت مدیدی پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای کشور شود. او حالا با «ژن خوک» برگشته است؛ فیلمی که سعی می‌کند هم به نعل بزند و هم به میخ و سعید سهیلی در طول آن به تعادلی در دوران فیلم‌سازی‌اش برسد. در این زمینه و به بهانه‌ اکران مردمی این فیلم که پنجشنبه‌شب ١۵فروردین در پردیس سینمایی ویلاژتوریست با حضور کارگردان و برخی بازیگران فیلم ازجمله ابوالفضل پورعرب، سینا مهراد و بهرنگ علوی برگزار شد، گفت‌وگوی کوتاهی با سعید سهیلی درباره‌ آثار و جایگاه فعلی‌اش در سینمای ایران انجام داده‌ایم.

 

﷯ به زعم خیلی از سینمادوستان و منتقدان، «ژن خوک» از غایبان بزرگ سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر بود اما در جایی خواندم شما از اینکه آخرین اثرتان به بخش مسابقه‌ جشنواره‌ فیلم فجر راه پیدا نکرده است، راضی هستید. چرا؟

بله، من بسیار خوشحال شدم که فیلمم به جشنواره نرفت؛ چراکه جشنواره تخم دوزرده‌ای برای من نگذاشته بود، بلکه تخم‌های زردی را هم که من قبلا برای آن گذاشته بودم، شکاند؛ یعنی گشت ارشاد یک و دو. جشنواره برای بعضی فیلم‌ها خوب است، برای بعضی فیلم‌ها نه خوب است نه بد و برای بعضی دیگر فاجعه، سم و حتی سرطان است و آن فیلم را خاکستر می‌کند؛ چراکه در جشنواره فقط مردم و منتقدان فیلم‌ها را نمی‌بینند، بلکه مدیران، سیاست‌گذاران، سانسورچیان، مغرضان، دشمنان سینما، دشمنان سعید سهیلی و فلان کارگردان و این‌ها هم می‌آیند و مته به خشخاش می‌گذارند؛ یعنی می‌آیند، می‌گردند ببینند مردم به چه‌ چیزی می‌خندند و کجا یک نقد اجتماعی و متلک سینمایی بیان می‌شود، همان را می‌گویند سانسور کنید که نتیجه‌ آن یک فیلم بی‌سروته و ابتر می‌شود که در اکران مردمی، تماشاگر را راضی نمی‌کند؛ چراکه او با فیلمی روبرو است که ٩٠دقیقه‌ آن را ساطوری و قلع‌وقمع و تبدیل به یک فیلم الکن و لال کرده‌اند؛ برای همین به قول آقای کمال تبریزی، بعضی فیلم‌ها اصلا نباید به جشنواره بروند؛ چون تبدیل به فیلمی لنگ می‌شوند که اعتراض تماشاچی را درپی خواهند داشت؛ به همین دلیل و باتوجه‌به خطری که من برای دو فیلم قبلی‌ام حس می‌کردم، اگر برای «ژن خوک» هم آن حواشی اتفاق می‌افتاد، شاید شما با فیلمی که اکنون روی پرده است، روبرو نبودید و فیلمی سرشار از سانسور و ممیزی می‌دیدید که به دل نمی‌نشست.

 

﷯ آیا این حساسیت و نگاه ساطوری فقط برای فیلم‌سازان قدیمی‌تر با حاشیه‌هایی که در گذشته داشته‌اند، مثل شخص شما اعمال می‌شود یا برای فیلم‌هایی که به بخش نگاه نو راه می‌یابند، نیز وجود دارد؟

برای آن دسته شرایط خیلی بدتر است؛ چراکه به هر صورت ممیزی‌ که می‌خواهد یک فیلم را ممیزی کند، یا منتقدی که می‌خواهد پنبه‌ یک فیلم را بزند، نگاه می‌کند ببیند فیلم‌سازش کیست و پشت فیلم چه کسی ایستاده است. آیا کسی است که پشت فریم‌به‌فریم اثرش محکم ایستاده است یا سریع با فهرست بلندبالایی که به او می‌دهند، عقب‌نشینی و خودش، اثرش را سانسور می‌کند. به این دلیل برای من شرایط خیلی بهتر است، ولی آن دسته که خیلی زود تسلیم می‌شوند، فیلمشان هم سریع‌تر ساطوری می‌شود.

 

﷯ خب، برویم سراغ فیلم‌های شما. به نظر من فیلم‌های جنابعالی در سه ژانر دسته‌بندی می‌شود؛ فیلم‌های درام قصه‌گو مثل «مردی از جنس باران»، فیلم‌های تجاری گیشه‌پسند مثل «ازدواج در وقت اضافه» و فیلم‌های کمدی درام مثل «گشت ارشاد». کمی درباره‌ «ژن خوک» بگویید که آیا در ادامه‌ مسیر «گشت ارشاد» ساخته شده است؟ نگاه خودتان به آن چیست؟

من کاری به ژانرها ندارم و فیلم‌ها را در سه بخش می‌بینم؛ فیلم‌هایی که درکنار مردم ساخته شده‌اند، فیلم‌هایی که در مقابل مردم ساخته شده‌اند و فیلم‌هایی که نه در کنار مردم و نه در مقابل آنان ساخته شده‌اند، بلکه صرفا فیلم‌هایی هستند که برای گیشه، علی‌السویه و باری به هرجهت و صرفا برای دیده شدن و تجارت ساخته می‌شوند و دغدغه‌ای ندارند. من کاری ندارم که این فیلم کمدی است یا اجتماعی یا معترض؛ نقد عمیق دارد یا سطحی. فیلم‌های من یک مولفه دارد و آن، این است که همیشه در کنار مردم ایستاده و به آن‌ها پشت نکرده و از پشت به آن‌ها خنجر نزده و خودش را سپر مشکلات مردم کرده است.

 

﷯ با آنکه صحبت در این‌باره بسیار زیاد است، چون فرصت کمی داریم، آقای سهیلی! در اینکه ساعد سهیلی بازیگر پرتوان و بااستعدادی است، هیچ شکی نیست اما آیا شما نگران حساسیتی نبودید که استفاده از فرزندانتان -آن هم باتوجه‌به موضوع و نام فیلم اخیرتان- ممکن است ایجاد کند؟

من نگران هیچ چیز نیستم جز کار غلط. همیشه گفته‌ام آدم‌ها باید خودشان را تحمیل کنند. کارلوس کی‌روش همیشه می‌گفت بازیکنان خوب باید خودشان را به من تحمیل کنند. من هم همیشه گفته‌ام چه به فرزندان خودم چه به تمام هم‌نسلانشان که فرزندان خودم محسوب می‌شوند، اگر توانستید خودتان را به من تحمیل کنید، من در خدمت شما هستم؛ همان‌طور که بازیگران بسیار زیادی را به سینمای ایران معرفی کردم و خیلی از بازیگران نام‌آشنای امروز، فیلم اول یا اولین حضور جدی‌شان را در فیلم‌های من تجربه کرده‌اند. من به بچه‌های خودم هم گفته‌ام اول تئاتر بروید و خودتان را قوی کنید. بعد نه‌تنها من که هر کارگردان دیگری با روی خوش با شما همکاری می‌کند. یک بازیگر ممکن است با پارتی‌بازی وارد سینما شود اما با پارتی‌بازی در آن نخواهد ماند. 

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی