کد خبر : 96583
/ 06:59

«اسماعیل آباد» در حسرت آبادی

روایت شهرآرا از محله‌ای که با اعتیاد و محرومیت دست و پنجه نرم می‌کند

«اسماعیل آباد» در حسرت آبادی

شهرآرا آنلاین - مهدی عسکری - مشغول تزریق سرنگ داخل رگ‌ دست راستش است اما دست‌های خشکیده و رگ‌های متورم و ناتوان، سوزن را قبول نمی‌کند. کلافگی در چشمانش سوسو می‌زند. دوباره تلاش می‌کند و چندبار در حرکتی رفت‌وبرگشتی، سرنگ را تکان می‌دهد و این‌بار با دقت بیشتری سوزن را به یکی از رگ‌ها تحمیل می‌کند. به نیمه‌های تزریق که می‌رسد، متوجه حضور من می‌شود. بی‌خیال حضورم، کارش را تمام می‌کند. آستین‌های رنگ‌ورورفته و پاره‌اش را پایین می‌کشد. دوچرخه بی‌ترمز و گلگیرش را سوار می‌شود و مسیر سربالایی کال را با مشقت فراوان، رکاب می‌زند و از جلوی چشمانم محو می‌شود. ماجرای غریبی نیست، آن‌هم برای محله‌ای که چشمان اهالی‌اش به تزریق مواد، خماری یا نشئگی معتادان، حضور خودروهای گران‌قیمت برای خرید موادمخدر، سرنگ‌های آلوده و مرگ هرازگاه یک یا چند معتاد در گوشه «کال» عادت کرده است؛ محله‌ای که از جهات بسیار محروم است اما سیاهی اعتیاد، بیش از هر چیز رخسار کوچه‌پس‌کوچه‌هایش را تیره کرده است.

قرار است برای تریبون مردمی این شماره به سراغ اهالی اسماعیل آباد در انتهای بولوار خیام برویم. از ابتدای بولوارخیام که به انتهایش می‌رویم، آرام‌آرام سیمای محله مرفه خیام‌جنوبی به طبقه متوسط خیام‌شمالی می‌رسد. کمی دورتر، بعد از میدان سپاد، درست پشت مجتمع‌های تجاری بزرگ و شیک الماس شرق و وصال، انگار با خطی فرضی، مرزی ترسیم‌ کرده‌اند میان نعمت و نقمت. تفاوت‌ها به تصور نمی‌گنجد؛ عبور از مراکز بزرگ خرید و سرگرمی و رسیدن به عمق محرومیت؛ محله‌ای که از آن به‌عنوان یکی از مراکز مهم توزیع موادمخدر مشهد یاد می‌شود.

 

جولان معتادان در پارک

از میدان سپاد که عبور می‌کنیم، رفته‌رفته با سیمای نازیبایی رخ‌به‌رخ می‌شویم. در فاصله کمتر از ١٠٠متری کلانتری سپاد، حضور چند معتاد در کال اسماعیل‌آباد برای تزریق موادمخدر، تأمل‌برانگیز است.

در ابتدای ورودمان با مرد جوانی همکلام می شویم و او می‌گوید: در دوره گذشته، با هزینه ٩٠٠میلیون تومانی، پارکی در اسماعیل‌آباد ساختند که جای تشکر دارد اما اولویت‌های مهم‌تر از پارک هم داریم.

او می‌افزاید: با هر بار بارش، تمام کوچه‌های اینجا گل‌ولای می‌شود و امکان آمدورفت بدون کثیف شدن خودرو و لباس‌های ما وجود ندارد.

رفته‌رفته جمعمان شلوغ‌تر می‌شود و چند نفر دیگر از اهالی محل هم به ما می‌پیوندند. در این میان دختر جوانی می‌گوید: متأسفانه پارک اسماعیل‌آباد به جولانگاه معتادان تبدیل شده و من به‌عنوان یک خانم جوان، با وجود اینکه منزلمان در نزدیکی این پارک است، مجبورم مسیرم را دور کنم تا با شرایط پارک روبه‌رو نشوم. متأسفانه حضور معتادان به مسئله عادی این پارک تبدیل شده است.

به پیشنهاد مردی جوان و به اتفاق چند نفر از اهالی، در مسیر رسیدن به پارک هم‌قدم می‌شویم. یکی دیگر از اهالی می‌گوید: متأسفانه مرکز دی‌آی‌سی بهزیستی روبه‌روی پارک ایجاد شده است و معتادان برای تزریق، از این مرکز سرنگ تهیه کرده، کار خود را انجام می‌دهند. برای جابه‌جایی این مرکز بارها به کلانتری، شهرداری و بهزیستی نامه‌ نوشته‌ایم اما ترتیب اثری داده نشده است. شرایط این پارک باعث شده است بسیاری از اهالی، اصلا رغبتی برای حضور در آن نداشته نباشند.

 

ممانعت مردم از ایجاد گرم‌خانه

وقتی به پارک می‌رسیم، خلوت بودن آن در ساعات ابتدایی صبح، خیلی مشهود است و فقط معتادی در گوشه‌ای از پارک مشغول خوردن صبحانه است.

رضایی، مرد میان‌سالی است که می‌گوید: قرار بود اینجا برای شب‌خوابی معتادان یک گرم‌خانه ایجاد کنند اما آن‌قدر اعتراض و تهدید کردیم که از خیر این کار گذشتند. فکرش را بکنید، اینجا توزیع مواد به‌راحتی صورت می‌گیرد. سرنگ هم که دراختیار معتادان تزریقی قرار می‌دهند، فقط احداث گرم‌خانه مانده بود تا چرخه خدمات‌رسانی به اهل دودودم، کامل شود.

در ادامه به اتفاق یکی از اهالی در مسیر یکی از کوچه‌ها حرکت می‌کنیم؛ جایی که به‌گفته وی، به‌راحتی می‌توان هر نوع ماده مخدری در آن یافت. همان‌طور که مسیر را می‌پیماییم، علی می‌گوید: هر روز شاهد آمدوشد ماشین‌های فراوانی به اینجا هستیم که تنها هدفشان، خرید موادمخدر است.

او می‌افزاید: شخصا تمام اهالی اسماعیل‌آباد را می‌شناسم، بنابراین علت حضور ماشین‌های غریبه‌ای را که وارد اینجا می‌شوند، می‌دانم. فقط در یک روز ٢٠٠پلاک خودرو را که برای خرید مواد به اسماعیل‌آباد آمده بودند، برداشتم و به کلانتری اعلام کردم.

او ادامه می‌دهد: قبلا موتوری‌های زیادی دور میدان خیام توقف می‌کردند و خریداران را برای خرید مواد به اسماعیل‌آباد می‌آوردند. مدتی سخت‌گیری کردند و آن‌ها هم بساط‌شان را جمع کردند اما همین که نظارت را رها کردند، شاهد حضور دوباره برخی از آن‌ها در میدان خیام شدیم.

او می‌گوید: قبلا طرح پلمب منازل و مراکز فروش موادمخدر در اینجا اجرایی می‌شد که خیلی خوب بود و موجب شد تعداد زیادی از موادفروشان از اینجا کوچ کنند اما یک سالی‌ می‌شود که نمی‌دانم چرا این طرح را تعطیل کرده‌اند و اسماعیل‌آباد دوباره به مرکز فروش موادمخدر تبدیل شده است.

او تصریح می‌کند: متأسفانه بچه‌های بسیج هم از این رویه شاکی‌ هستند، زیرا اختیار زیادی برای برخورد با موادفروشان و خریدارانی که از خارج از اسماعیل‌آباد به اینجا می‌آیند، ندارند.

مهدی به‌عنوان یکی دیگر از اهالی اسماعیل‌آباد می‌گوید: اینجا سه دخمه خراب وجود دارد که تبدیل به محل نشئه‌ کردن و استعمال موادمخدر معتادان شده است. زن‌وبچه ما هم از حضور معتادان، امنیت و آرامش ندارند.

وی اظهار می‌کند: در فصل‌ سرما، ماشین‌های گرم‌‌خانه، معتادان را از اینجا سوار کرده، به گرم‌خانه‌ها می‌برند و فردا دوباره در همین محل آن‌ها را پیاده می‌کنند.

او می‌افزاید: برای عمران و آبادانی اینجا که درخواست کردیم، بهانه‌شان تا مدت‌ها تهیه طرح تفصیلی بود. وقتی سال گذشته طرح تفصیلی به تصویب رسید، بازهم خبری از عمران و آبادانی در این محل نشد.

 

انتظار طولانی برای ورود اتوبوس

با وجود اخبار متعدد سیل و ویرانی‌هایش، خبری از جدی‌ گرفتن سیل در این منطقه نیست. خانه‌های زیادی درست داخل کال ساخته شده است اما خبری از تخلیه و کوچ نیست و زندگی، خیلی عادی در این خانه‌ها در جریان است. حضور ماشین‌های گران‌قیمت که هرچند دقیقه یک‌بار وارد اسماعیل‌آباد می‌شوند، ابهامات و پرسش‌های زیادی را به‌ ذهن می‌آورد‌.

پشت دیوار مسجد محل، ایستگاه خلوت اتوبوس تنها میزبان دو پیرزن است که چشم‌انتظار آمدن اتوبوس هستند. یکی از آن‌ها می‌گوید: سال‌ها منتظر بودیم خط اتوبوس به اسماعیل‌آباد برسد. الان دو سال است که اتوبوس داریم اما آن‌قدر دیربه‌دیر وارد اسماعیل‌آباد می‌شود که گاهی تا نیم‌ساعت باید منتظر خط شهرک قدس باشیم.

 

آسفالت‌های قدیمی، کوچه‌های گِلی

پیرزن دوم نیز درحالی‌که تا قبل از این تسبیح به دست داشت و لب‌هایش به‌آرامی برای ذکر گفتن تکان می‌خورد، می‌گوید: اسماعیل‌آباد محله بزرگی است. چقدر خوب می‌شد که برای داخل محل هم یک مینی‌بوس درنظر می‌گرفتند. فاصله بعضی خانه‌ها تا اینجا زیاد است و اهالی برای رسیدن به ایستگاه باید مسیری طولانی را پیاده طی کنند. خیلی‌وقت‌ها همین که می‌رسیم، اتوبوس درحال حرکت را می‌بینیم و باید کلی منتظر بمانیم تا اتوبوس دیگری از راه برسد.

سیمای اسماعیل‌آباد به‌گونه‌ای است که میان شهر و روستا مانده است. برخی خیابان‌ها آسفالت دارد و برخی خیابان‌ها همچنان خاکی است. بیشتر کوچه‌ها خاکی است و با جمع شدن آب درمیان آسفالت نامیزان و چاله‌های موجود، آمدوشد اهالی در بعضی کوچه‌ها خیلی سخت شده است.

 

رؤیای ایجاد مرکز فرهنگی در اسماعیل‌آباد

به‌سراغ حجت‌الاسلام مهدی غفوری، امام‌جماعت مسجد اسماعیل‌آباد، می‌رویم. او که از وعده‌های روی زمین‌مانده گلایه دارد، می‌گوید: از چهار سال قبل و در زمان شهردار اسبق مشهد، قرار بود خانه‌ای را که پشت مسجد قرار دارد و در مالکیت شرکت نوید بود، برای ایجاد مرکز فرهنگی دراختیار ما قرار دهند. شرکت نوید و شهرداری منطقه به وعده خود عمل کردند و دو سال قبل پول این خانه را به شرکت نوید دادند اما هنوز برای نهایی شدن ساخت مرکز فرهنگی راه درازی درپیش داریم.

وی ادامه می‌دهد: ما هم بودجه‌ای برای ساخت نداریم و تابه‌حال به هرجا که فکرش را بکنید، مراجعه کرده‌ایم. از آن‌طرف مسئولان شهرداری منطقه هم چندبار برای ساخت این مرکز به ما اخطار داده و اعلام کرده‌اند درصورت استفاده نکردن از این خانه، باید آن را برگشت بدهیم. مشکل ما اینجاست که نه سرمایه‌ای برای ساخت داریم و نه شهرداری «هبه‌نامه» این خانه را به ما واگذار می‌کند.

133861.jpg

انجام همه فعالیت‌های فرهنگی در یک مغازه

او با بیان اینکه آخرین پیگیری‌های ما حکایت از آن دارد که کارهای واگذاری کامل این مرکز به اهالی اسماعیل‌آباد در جریان است، می‌افزاید: درِ این خانه فعلا قفل است و ما نمی‌توانیم بهره مناسبی از آن برای استفاده جوانان محل ببریم.

وی بیان می‌کند: یکی‌دو سال قبل سپاه، حسینیه بزرگی در کنار مجتمع پیامبر اعظم(ص) ساخت که بسیاری از جشن‌ها و مراسم‌ در آن برگزار می‌شود، با این حال ایجاد مرکز فرهنگی، ضرورتی مهم برای توسعه اقدامات فرهنگی در محله است.

وی تصریح می‌کند: درحال‌حاضر تمام فعالیت‌های یک مرکز خیریه، کانون فرهنگی، بسیج خواهران و برادران و نیز کتابخانه در فضای محدود یک مغازه انجام می‌شود.

 

مدرسه بدون استحکام

به اتفاق یکی دیگر از اهالی، از کوچه دبیرستان دخترانه صدرا، به‌عنوان تنها دبیرستان اسماعیل‌آباد عبور می‌کنیم؛ دبیرستانی که بدون استحکام است و تاکنون چندبار تا آستانه تعطیلی پیش رفته است، اما با بیم اینکه این تعطیلی منجر به خانه‌نشینی دختران دبیرستانی شود، با اصرار اهالی و چشم‌پوشی مسئولان آموزش‌وپرورش، به کار خود ادامه داده است؛ مسئله‌ای که «محمود» درمورد آن می‌گوید: امسال هم که تمام شود، باید تنمان بلرزد که شاید مهرماه سال آینده این دبیرستان به‌طور کامل تعطیل شود.

او با بیان اینکه در دبستان اسماعیل‌آباد نیز یک شیفت دانش‌آموزان دختر و شیفت دیگر دانش‌آموزان پسر تحصیل می‌کنند، می‌گوید: یکی از اهالی بومی، هزار متر زمین در پایین‌دست اسماعیل‌آباد برای ایجاد مدرسه دراختیار آموزش‌وپرورش قرار داده اما تا زمان حاضر بودجه‌ای برای ساخت این زمین، فراهم نشده است.

 

وعده‌های بی‌عمل مسئولان

یکی از خانم‌های اسماعیل‌آباد هم بعد از خرید روزانه، به ما پیوسته و می‌گوید: مسئولان زیادی به اینجا می‌آیند. اسماعیل‌آباد را پیاده طی می‌کنند و وعده‌های زیادی می‌دهند. بعد هم ما دلخوش به این وعده‌ها باید به‌دنبال آن‌ها باشیم، اما بیشتر این وعده‌ها به جایی نمی‌رسد.

او می‌‌افزاید: بسیاری از کوچه‌های اسماعیل‌آباد هنوز خاکی است. منازل بسیاری هم پلاک‌گذاری نشده است و پس از اعتراض ما به سرعت زیاد برخی خودروها، چند سرعت‌گیر در کوچه مدرسه نصب کردند.

حضورمان در اسماعیل‌آباد را درحالی به انتها می‌رسانیم که در مسیر خروج از این محله، تصاویر فراوان حضور معتادان و ورود خودروهای خاص و گران به اسماعیل‌آباد، به‌خوبی اظهاراتِ اهالی این محله محروم را ثابت می‌کند.

 

طرح تفصیلی درحال اجراست

معاون اجرایی شهرداری منطقه٢ درباره برخی مطالبات اهالی اسماعیل‌آباد به خبرنگار ما می‌گوید: طرح تفصیلی اسماعیل‌آباد نیمه دوم سال گذشته، پس از تأیید نهایی در استانداری و کمیسیون ماده۵ نهایی شد و از همان سال گذشته، عملیات اجرایی آن را شرکت نوید آغاز کرد.

احسان قیطاقی ادامه می‌دهد: درحال‌حاضر این شرکت از بالادست و از محدوده انتهایی کال اسماعیل‌آباد به‌سمت پایین، مشغول اجرای پروژه‌هاست.

وی همچنین با بیان اینکه بخش زیادی از پلاک‌گذاری در این محدوده به سرانجام رسیده است، اظهار می‌کند: بودجه پلاک‌گذاری مشخصی برای این مهم در اختیار داریم اما با تخصیص بودجه بعدی، پلاک‌گذاری در منطقه را تکمیل خواهیم کرد.

 

هر ١۵دقیقه، یک اتوبوس

عباس اتحادی، سخن‌گوی سازمان اتوبوس‌رانی مشهد، نیز درمورد تردد اتوبوس خط٣٩ به این محله می‌گوید: از دو سال قبل این خط با ٩دستگاه فعال و در سرفاصله زمانی هر ١۵دقیقه یک‌بار وارد اسماعیل‌آباد می‌شود و همشهریان را رایگان به پایانه گردشگری منتقل می‌کند.وی بیان می‌کند: با پایش سامانه ای‌بی‌ال مشخص شد تأخیری در ورودوخروج اتوبوس‌ها وجود ندارد، با این حال، فعلا امکان برقراری سرویس مینی‌بوس به اسماعیل‌آباد وجود ندارد. 

 

مهم‌ترین دغدغه‌ها

﷯ حضور پررنگ معتادان و موادفروشان و نیز تردد خودروهای خاص برای تهیه موادمخدر

﷯ نابسامانی کال اسماعیل‌آباد

﷯ ساخت‌وسازهای بی‌رویه و غیرقانونی داخل کال

﷯ کمبود اتوبوس

﷯ کوچه‌های خاکی و آسفالت قدیمی و تخریب‌شده 

﷯ کمبود دبستان و دبیرستان و فرسوده بودن مدارس موجود

﷯ بلاتکلیفی ایجاد مرکز فرهنگی اسماعیل‌آباد

﷯ درخواست انتقال مرکز دی‌آی‌سی به مکانی دیگر

﷯ اجرای دوباره طرح پلمبِ مراکز فروش موادمخدر

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی