• خانه
  • یادداشت
  • حال زمین خوش نیست؟!
کد خبر : 96742
/ 06:36
علیرضا طوسی رضوانی

حال زمین خوش نیست؟!

حال زمین خوش نیست؟!

شهرآرا آنلاین - وقوع سیل ویرانگر اخیر در کشورمان مثل همیشه دو مسئله مهم را در برابر ما قرار داد؛ نخست، بحران موجود در مدیریت‌بحران کشور! و ناکارآمدی سازمان‌های ذی‌ربط در مدیریت سوانح و بلایای طبیعی و دوم وضعیت هشدارآمیز محیط‌زیست ایران که به نظر می‌رسد مدت‌هاست از وضعیت قرمز عبور کرده است. تقریبا بیشتر کارشناسان محیط‌زیست بر این باورند که ٣ دسته از عوامل در وقوع سیلاب‌های اخیر به‌ویژه در مناطق شمالی کشور مؤثر بوده‌اند: نخست، بهره‌برداری بی‌رویه از جنگل‌ها و مراتع این منطقه و درنتیجه تخریب پوشش گیاهی که خود مانعی طبیعی در برابر سیل محسوب می‌شود. دوم، اختلال در روند سیستم طبیعی رودخانه‌ها به‌واسطه اقدامات انسانی از جمله تغییر کاربری اراضی پیرامون رودخانه‌ها، بهره‌برداری از بستر آن‌ها و سدسازی‌های غیرکارشناسی که در نهایت کارکرد طبیعی آن‌ها را مختل می‌سازد؛ و نهایتا دسته سوم که تغییرات اقلیمی و آب‌وهوایی که مسئله‌ای جهانی است و به طور مشخص به معضل افزایش گازهای گلخانه‌ای در اثر آلاینده‌های صنعتی و سوخت‌های فسیلی اشاره دارد. بر این اساس، تشدید روند گرمایش زمین و درنتیجه ذوب شدن یخ‌های قطبی و یخچال‌های طبیعی و بالا آمدن سطح آب دریاها از مهم‌ترین عوامل افزایش سیلاب‌ها در اقصی‌نقاط عالم به‌شمار می‌رود. ضمن اینکه این جریان مخرب موجب شده که تراز نزولات جوی در بیشتر نقاط زمین از وضع تعادل خارج شود و در بسیاری از مناطق با تناوب‌های مخرب خشک‌سالی و ترسالی روبه‌رو شویم.مجموعه این رویدادها از یک بحران تمام‌عیارحکایت دارند؛ «بحران اختلال در اقلیم کره زمین و نابودی محیط‌زیست». معضلی که آن‌چنان فراگیر شده است که دیگر تقریبا هیچ جای زمین نیست که از این مخاطرات مصون مانده باشد. واقعیت این است که نوع نگاه انسان امروزی به جهان و شیوه زیست او عامل اصلی این مصائب و بلایا بوده است. رفاه‌زدگی و منفعت‌طلبی بی‌حدوحصر انسان به‌اصطلاح متمدن و ولع سیری‌ناپذیر او برای بلعیدن طبیعت شرایطی را به‌وجود آورده که ادامه حیات بشر را روی کره خاکی با تردیدهای جدی روبه‌رو کرده است. انسان‌ها شبانه‌روز و بدون وقفه در پی زندگی می‌دوند و برای بقا تلاش می‌کنند، غافل از اینکه بدون آنکه متوجه باشند، در حال نابود کردن خود و نسل‌های آتی‌شان هستند!دوستان، همشهریان، هم‌وطنان، جهانیان، همنوعان! باور کنیم که زمین واقعا حالش خوش نیست! سیل و طوفان و خشک‌سالی که روز‌به‌روز بر شدت و تعدادشان در جهان افزوده می‌گردد، به یک معنا نشانگر عصبانیت و خشم طبیعت است. خشم از حرص و زیاده‌خواهی انسان‌ها، خشم از بی‌توجهی بشر به تنها مأمن و سکونت‌گاه خود در جهان هستی! آری زمین حالش خوب نیست. اگر نمی‌توانیم درمانش کنیم، دست‌کم زخم‌هایش را عمیق‌تر نکنیم. با ادامه این وضعیت، دور نیست آن زمانی که دیگر مسئله اساسی جهانیان نه اقتصاد و سیاست و فرهنگ و ایدئولوژی، بلکه جست‌وجو و تمنای بشر برای آب‌وهوای سالم و در یک کلام تلاش برای بقا و زنده ماندن خواهد بود! اینجاست که دیگر آنچه تمدن نامیده می‌شود، با تمام جنبه‌های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و تکنیکی‌اش پشیزی نخواهد ارزید.

 

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی