• خانه
  • یادداشت
  • سرهنگِ مملکت، پرچمِ وطن
کد خبر : 96907
/ 07:54
غلامرضا بنی اسدی

سرهنگِ مملکت، پرچمِ وطن

سرهنگِ مملکت، پرچمِ وطن

شهرآرا آنلاین - احــســاسِ امنیت. این اولین ما‌به‌ازایی است که با دیدن ارتشی یا خواندن از ارتشیان، در ذهن نقش می‌بندد. نشستن در این حس آرامش‌بخش، آرزویی است که برای برخی ممالک به حسرتی تمام تبدیل می‌شود اما برای ما نه آرزو، که تجربه‌ای مکرر و ماناست. نه فقط در جنگ که در حوادث هم باز در شکوه این قامت رشید‌کرده‌هاست که به آرامش می‌رسیم. بر همین ماجرای سیل‌های اخیر تأمل کنید. هرجا قامتِ سربازی، به چشم می‌آمد، حس اهتزاز پرچم عزت و قدرت، در جان شکل می‌گرفت. هرجا، امواج سیل، قد می‌کشیدند، قامتِ سرباز را بلند‌تر از خویش می‌دیدند و اراده او را قدرتمند‌تر از مهابتِ خویش می‌یافتند. در این میدان البته درس‌های دفاع مقدس، خط به خط، نوخوانی می‌شد و ایثار، در شکوهی تازه، امید را رونقی حیات‌بخش می‌داد. اقتدار در خدمت معنا می‌یافت، تا‌جایی‌که اوجش را در قامت دوتا‌کردن آن سرهنگ ارتشی ببینیم که بی هوای نام و نان، در قامت پهلوان رخ نمود تا پیرزنان و پیرمردان برای سوار شدن به کامیون، پا روی پشت او بگذارند؛ صحنه‌ای که دشمن آرزوی دیدن آن را در جبهه نبرد، همواره به گور برده است؛ که در رزمگاه، این سینه ستبر ارتشیان و پاسداران است که در نگاه بدخواهان می‌نشیند اما برای مردم خود، خاک می‌شوند تا آبرو بسازند برای ایران. جناب سرهنگ این ماجرا، با افتخار، قامت خم می‌کرد و این را سعادت می‌دانست و اجازه نداد یاران همراهش به‌‌جای او، رکاب بسازند برای سوار‌کردن پیران گرفتار سیل. این رفتار، این پهلوانی مکرر، آدم را یاد شانه‌های مولا علی می‌اندازد که نانِ خلق نیازمند را به دوش می‌کشید. بله، همین هم باید باشد که ارتشیان ما در سلوک رزمی و مردم‌داری به مولا‌علی(ع) اقتدا می‌کنند و برای خویش، شأنی جز سربازی امام‌زمان(عج) و فدایی برای وطن قائل نیستند. این را هم در عصر دفاع مقدس با ۴۵هزار امضای خونین، پای سند استقلال ایران ثابت کردند و هم در دوران حاضر با نقش‌آفرینی در امداد بزرگ در زلزله و سیل، نشان دادند. یادمان هست رابطه‌ای عاطفی که میان ارتشیان و زلزله‌زدگان کرمانشاه، نسبت هم‌وطنی را به خویشاوندی ارتقا داده بود که اشک در غم جدایی‌شان چنان پرده در شد که این حس زیبا را به عالم خبر کرد و در روزگار سیل هم باز رابطه چنان پدر-فرزندی و مادر-فرزندی می‌شود که «سرهنگِ مملکت» پارکابی پیران سرزمین خویش می‌شود. این امدادرسانی نیز در ادامه همان امنیت‌آفرینی دفاع مقدس است؛ همان که به‌ازای دیدن ارتشیان یا خواندن از حماسه مردان خاکی‌پوش، در ذهن نقش می‌بندد.

 

روزنامه نگار

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی