کد خبر : 97788
/ 08:41

تدریس زیر چادرهای گرم عشایر

دانش‌آموزان عشایر روستای شترسنگ هر روز با طلوع آفتاب، چشم به جاده می‌دوزند تا با دیدن ماشین آقای معلم، سر درس و مشقشان بنشینند.

تدریس زیر چادرهای گرم عشایر

شهرآرا آنلاین - علیرضا ظهیری -  آن‌ها هر روز به استقبال معلمشان می‌آیند و ظهر او را با نگاه‌هایی که به جاده دوخته می‌شود، بدرقه می‌کنند. این عشق و انتظار آن‌قدر انگیزه‌بخش بوده که هر روز مهران کیان‌پور فاصله ٢٠٠کیلومتری را از محل زندگی‌اش تا منطقه عشایرنشین خراسان طی کند و الفبای خواندن و نوشتن را به دانش‌آموزان چادرنشین بیاموزد.این معلم ١۴دانش‌آموز از عشایر دارد. از ٢سال پیش و درست از زمانی‌که از دانشگاه فرهنگیان فارغ‌التحصیل شده، برای همین دانش‌آموزان تدریس می‌کند. می‌گوید: از ابتدای خدمتم در کسوت معلمی در منطقه محروم عشایر‌نشین خراسان تدریس کردم.

بین دانش‌آموزان کیان‌پور، پایه‌های مختلف تحصیلی در دوره ابتدایی حضور دارند و به‌عبارتی می‌توان گفت کلاس درس این معلم، کلاسی چند‌پایه است.او تدریس در مدرسه‌ای چندپایه و پیمودن مسافت طولانی محل زندگی تا محل کارش را جزو سختی‌های شیرین کارش می‌داند و بیان می‌کند: منطقه‌ای که تدریس می‌کنم، به لحاظ اینکه اکثر اولیا سواد خواندن و نوشتن ندارند، از نظر فرهنگی نسبت‌به مناطق شهرنشین ضعیف‌تر است اما خانواده‌های عشایری این منطقه انسان‌هایی سخت‌کوش و با‌شعور هستند و در مسیر تحصیل فرزندانشان از هیچ کمکی مضایقه نمی‌کنند. دانش‌آموزان مدرسه نیز با‌توجه‌به همین روحیه سخت‌کوشی در فعالیت‌های مختلف مدرسه فعال هستند.

این معلم تأکید می‌کند: اگر همکاری اولیا و دانش‌آموزان در فعالیت‌های مختلف مدرسه نباشد به طور قطع نمی‌توان یک کلاس چندپایه‌ای را اداره کرد و همین کمک‌ها سبب شده بتوانم به رده‌های مختلف تحصیلی، آموزش‌های مرتبط را ارائه کنم.مهران کیان‌پور با ٢۵سال سن جزو معلمان نسل جدید آموزش‌وپرورش محسوب می‌شود و به‌شدت به کارش علاقه‌مند است: علت حضور در دانشگاه فرهنگیان در ابتدای تحصیلات دانشگاهی‌ام، تنها برای این بود که بازار کار رشته‌ام تضمین باشد، اما در دوران تحصیلات و در دوره کارورزی به شغل معلمی علاقه‌مند شدم و این علاقه و عشق هر روز هم بیشتر می‌شود.او ادامه می‌دهد: همین علاقه و عشق به معلمی است که مرا واداشته هر روز این مسافت طولانی ‌را طی کنم تا کودکانی که در دورترین نقاط کشور هستند، از نعمت تحصیل باز‌نمانند. بنده می‌توانستم محلی نزدیک‌تر به محل سکونتم را برای تحصیل انتخاب کنم اما به‌دلیل همین نگاهی که به شغل معلمی دارم، منطقه عشایر‌نشین و روستایی را برای آغاز فعالیت کاری خود انتخاب کرده‌ام.

این معلم از خاطرات دوساله خود با دانش‌آموزان عشایر می‌گوید: در این ٢سال خوشبختانه اتفاق بدی برای من یا دانش‌آموزان نیفتاده، اما اتفاقات خوب زیادی برای همه ما طی این مدت رقم خورده است؛ مهم‌ترین آن، کسب رتبه اول استانی و کشوری مدرسه ما در جشنواره الگوهای برتر تدریس در مناطق عشایری است که خاطره‌ای خوب برای بنده و تمام دانش‌آموزانم رقم زده است.کیان‌پور از مسئولان آموزش‌و‌پرورش ی هم خواسته‌هایی دارد؛ او می‌گوید: با‌توجه‌به اینکه کلاسی که بنده در آن تدریس می‌کنم، از پایه‌های مختلف تحصیلی در دوره ابتدایی تشکیل شده است، اگر مسئولان مساعدت کنند و دیتا‌پروژکتوری برای این مدرسه تهیه کنند، راحت‌تر و با‌کیفیت‌تر می‌توان به دانش‌آموزان درس داد.

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی