کد خبر : 97914
/ 07:40

بیماری و روزه داری

کارشناسان حوزه سلامت نسخه روزداری بیماران را پیچیدند

بیماری و روزه داری

شهرآرا آنلاین - معصومه متین نژاد| «نه تشنه می شوم و نه گرسنه ولی اگه دوسه لیوان چای وعده صبحم رو نخورم تا شب سردردم، به حدی که نمی تونم هیچ کاری بکنم. با این اوصاف آیا باید روزه بگیرم یا نه؟ - ٣١ سال دارم و قد و وزنم متعادله و چهارماهه هم باردارم، شوهرم میگه روزه برای بچه ضرر داره ولی خودم فکر می کنم بتونم بگیرم. به نظرتون روزه ام اشکال داره؟ - ۶ ماهه که متوجه شدم، کلیه هام سنگ سازند. آیا من می تونم روزه بگیرم؟»

هرسال درست همین موقع که می شود، یعنی در آستانه ماه مبارک رمضان که قرار می گیریم، خیلی ها به تکاپو می افتند. آدم هایی که تا همین سال قبل زندگی شان روی غلتک سلامتی بود و مثل خیلی های دیگر روزه و افطار و سحرشان هم سرجایش بود، نه دغدغه ای داشتند و نه پرسشی، ولی حالا هم از شدت یافتن بیماری و مشکل جسمانی شان می ترسند و هم دلشان نمی آید ماهی سپری شود و آن ها دست خالی به انتظار ماه رمضان دیگری بمانند. نمونه اش همین پرسش هایی است که برخی مخاطبان روزنامه چند روزی است که با ما در میان گذاشته و منتظر پاسخ اند. برای همین می خواهیم امروز به کمک تعدادی از کارشناسان حوزه سلامت تکلیف کار خیلی ها را با خودشان مشخص کنیم.

 

بیماران چشمی

افرادی که مشکلات انکساری چشم یا ضعف بینایی دارند برای روزه گرفتن مشکلی ندارند.

مبتلایان به آب سیاه یا گلوکوم نباید روزه بگیرند، چون فشار داخل چشمشان زیاد است. 

 

بیماران قلبی عروقی

مبتلایان به مشکلات دریچه ای قلب، منع روزه داری ندارند، هرچند باید با پزشک خود مشورت کنند.

مبتلایان به نارسایی قلبی و افرادی که از کم خونی بافت قلب و درد قفسه صدری رنج می برند، نباید روزه بگیرند.

بیمارانی که به دلیل تنگی رگ های قلب عمل آنژیوپلاستی یا جراحی قلب داشته اند، حتما با مشورت پزشک روزه بگیرند. 

 

بیماران گوارشی

افراد مبتلا به اسهال و یبوست مزمن، روده تحریک پذیر و مشکلات سوءهاضمه بدون زخم و خون ریزی، منع روزه داری ندارند.

کسانی که به تازگی آندوسکوپی کرده اند و برایشان تشخیص زخم معده و اثنی عشر داده شده است، نباید روزه بگیرند. 

 

زنان باردار

روزه گرفتن برای مادرانی که در سه ماهه نخست بارداری خود هستند، جایز نیست.

مادران شیرده به شرط توانایی و با تشخیص خودشان می توانند روزه بگیرند. 

 

بیماران مغز و اعصاب

بیمارانی که تشنج کنترل نشده دارند یا ممکن است بر اثر روزه داری دچار تشنج شوند، نباید روزه بگیرند.

بیمارانی که افزون بر دوز دارو، زمان تجویز دارو هم برایشان اهمیت دارد، نباید روزه بگیرند.

افرادی که به دلیل ماهیت بیماری شان یا درمان هایی مانند رادیوتراپی و شیمی درمانی مشکل ضعف مفرط عمومی دارند و با روزه داری بدتر می شوند، نباید روزه بگیرند. 

 

بیماران ریوی

بیماران مبتلا به آسم و برونشیت مزمن که با غلیظ شدن خلط، بیماری شان تشدید می شود، نباید روزه بگیرند.

افرادی که از داروهای استنشاقی استفاده می کنند، می توانند روزه بگیرند. 

 

بیماران کلیوی

افرادی که پیوند کلیه شده اند و هنوز یک سال از موعد پیوند آن ها نگذشته است، نباید روزه بگیرند. بیشتر از این زمان با مشورت پزشک منعی ندارد.

بیمارانی که فشارخون های کنترل نشده دارند، نباید روزه بگیرند.

کسانی که کراتین خونشان در حد ٢ یا بالاتر است و همچنین افرادی که کلیه هاشان به طور مکرر سنگ سازی می کند، نباید روزه بگیرند. 

 

بیماران دیابتی

کسانی که نیازمند تزریق انسولین هستند، نباید روزه بگیرند.

بیمارانی که نوسانات قندخون آن ها کنترل نشده است، نمی توانند روزه بگیرند.

دیابتی هایی که تجربه افت قند شدید دارند یا دیابتشان از بارداری است، نباید روزه بگیرند. 

 

روزه داری با مصرف دارو

به طورکلی مصرف برخی داروها تداخلی با روزه داری ندارد؛ یعنی شما به رغم مصرف دارو هم می توانید با خیال راحت روزه بگیرید. در ادامه به برخی از این داروها با جوانب احتیاط آن اشاره ای می شود.

قطره های چشم، گوش و بینی به شرطی که دارو به حلق نرسد.

تمام داروهایی که از طریق پوست جذب بدن می شوند یا به صورت موضعی اثر می کنند، مانند کرم ها، پمادها و پلاسترها و مشمع های دارویی.

انواع شیاف، پمادهای مقعدی و کرم های واژینال.

تزریقات زیرپوستی، عضلانی، مفصلی و حتی داخل رگی به استثنای تزریق محلول های غذایی و نیز داروهای تقویتی (نظر مراجع تقلید دراین باره متفاوت است).

گاز اکسیژن که به صورت استنشاقی مصرف می شود.

مصرف انواع دهان شویه ، غرغره دارو یا اسپری های دهانی مانند داروهای آسم، به شرطی که چیزی به معده فرو برده نشود (نظر مراجع تقلید دراین باره متفاوت است).

قرص های زیرزبانی مانند نیتروگلیسیرین (نظر مراجع تقلید دراین باره متفاوت است). 

 

یک قاعده کلی برای همه

طبق فتوای بیشتر مراجع عظام تقلید ازجمله آیت ا... خامنه ای: کسی که می داند روزه برای او ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد، باید روزه را ترک کند و اگر روزه بگیرد صحیح نیست، بلکه حرام است، خواه این یقین و خوف از تجربه شخصی او حاصل شده باشد یا از گفته پزشک امین یا از منشأ عقلایی دیگر. ملاک تأثیر روزه در ایجاد بیماری یا تشدید آن و ناتوانی بر روزه گرفتن هم، تشخیص خود روزه دار درباره خودش است؛ بنابراین اگر پزشک بگوید روزه ضرر دارد، اما او با تجربه دریافته باشد که ضرر ندارد باید روزه بگیرد. همچنین اگر پزشک بگوید روزه ضرر ندارد، ولی او بداند روزه برایش ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد، نباید روزه بگیرد. درصورت منع، اگر عقیده بیمار همچنان بر این بود که روزه برایش ضرر ندارد و روزه گرفت و بعد فهمید روزه برای او ضرر داشته است، باید قضای آن را به جا آورد. پس مراقب باشید که نه ترک فریضه کنید و نه مرتکب فعل حرامی شوید

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی