کد خبر : 98338
/ 06:46
گفت‌وگو با نسرین یوسفی بانوی کارآفرین و موفق خراسان

الفبای تجارت با تبصره «زن و زندگی»

سابقه پر و پیمانی دارد. چم و خم اقتصاد را لابه‌لای کار و اتکا به توان خودش کسب کرده است. می‌گوید در عرصه کار اگر هر روزتان متفاوت از روز قبل باشد خلاق و کارآفرین هستید.

الفبای تجارت با تبصره «زن و زندگی»

شهرآرا آنلاین - الهام مهدیزاده -  برخلاف بعضی از دهه شصتی‌ها که به عشقِ پشت میز ریاست، دانشگاه رفتند و باز هم برخلاف بعضی‌ از دهه هفتادی‌‌ها که لابه‌لای کانال‌های سرگرمی و ... مجازی نیم نگاهی به کتاب و دانشگاه دارند (به همه دهه شصتی‌ها و هفتادی‌ها برنخورد) کار را جوهر انسان می‌داند. معتقد است اگر زنی کار می‌کند نباید تصور آن را داشته باشد که از جبر زمانه و واویلاهای بی‌پولی سرکار می‌رود. او را پیش‌تر به عنوان یک بانوی فعال اقتصادی می‌شناسند اما برگه‌های آرا در اواخر سال 94 نام نسرین یوسفی عارفی را در میان رقبا و چهره‌های مطرح سیاسی برای کرسی‌نشینی بهارستان ثبت کرد. هرچند به مجلس راه نیافت اما در عرصه سیاست این بانوی فعال اقتصادی توانست حدود 254هزار رأی را از آن خود کنند. رقمی که در گود انتخابات و برای بانوان راه یافته به مجلس جالب و شنیدنی بود.

 

  خانم یوسفی سابقه‌تان را که نگاه می‌کنیم سنگینی وزنه سمت‌های شما به نفع اقتصاد است مدیر عاملی شرکت قطعه‌سازی خودرو (‌زیر‌مجموعه بزرگ‌ترین خودرو‌ساز کشور‌) و فعالیت فعلی‌تان در شرکت‌های اقتصادی خودتان و فعالیت در تشکل‌های اقتصادی استان‌، اولین سؤالمان را می‌گذاریم روی همان چند بند «‌پ» معروف جوانان یعنی پدر پولدار و یا داشتن پارتی. خانم یوسفی با کدام یک از این دو بند به اینجا رسیده است؟

پدر من یکی از تولید‌کنندگان قدیمی کفش در مشهد بود که حدود 13سال است به رحمت خدا رفته‌اند. از همان اول تصمیم گرفتم که تلاشم، سکوی جهشم در کار باشد. با همین نگاه در شروع کار، از یک کاغذ نوشته روی برد دانشگاه که برای پروژه دانش‌آموختگی تقاضا داده بود وارد بازار کار شدم و یادم هست با آن شرکت که تماس گرفتم با اولین حرفی که روبه‌رو شدم این بود که "‌ما کارمند خانم نداریم‌" پس از چند دقیقه آن فرد پشت تلفن گفت "‌یکی از شرکت‌های هم خانواده ما همکاران خانم دارند وشما با آنجا تماس بگیرید" و به این صورت با آن شرکت قطعه‌سازی خودرو (‌زیر مجموعه بزرگترین خودرو ساز کشور) آشنا شدم و وارد فعالیت کاری شدم و با تلاش، مسیر رشد را طی کردم و همیشه این نکته را اصل قرار دادم که هر روز من باید متفاوت از روز گذشته‌ام باشد. با این اعتقادی که داشتم هر روز تغییر و بهبود به کارم دادم و تلاش کردم تا با تنوع‌بخشی و همراهی کارکنان شرکت، سبد محصولات آن مجموعه قطعه‌سازی خودرویی را بسط و توسعه دهم. این افزایش تنوع در محصولات با بیشتر شدن مشتری‌های این شرکت قطعه‌سازی خودرو همراه شد و سود و فروش شرکت حتی در شرایط تحریمی بالا رفت.

 

معمولا تصور عامه برای کارکردن در مجموعه‌های خودرویی با فعالیت مردان نقش بسته است. پس با این توضیحاتی که دادید یک زن هم می‌تواند جایگاه و رده‌های بالای مدیریت صنعت خودرو را از آن خود کند.

اینکه تفکیک جنسیتی برای کار قائل شویم دیدگاه درستی نیست. من در همان شرکت خودرویی توانستم به سمت مدیرعاملی یکی از شرکت‌های زیر‌مجموعه خودرویی برسم. این موضوع درحالی بود که من نخستین بانویی بودم که توانسته بود سمت مدیرعاملی را از آن خود کند.

در دوران کاری نیز با مردان بسیاری در عرصه کار همکاری داشتم اما در این حوزه هیچ‌گاه احساس تبعیض جنسیتی را نداشتم.

 

با این حال در عرصه اقتصاد حتی خود زنان نیز مدیرعاملی یک زن بر یک شرکت تجاری و یا اقتصادی را خیلی اقدام عجیبی می‌دانند و به این باور رسیده‌اند که اقتصاد به ویژه در حوزه مدیریتی مردانه است. این باور نفوذه کرده میان زنان را قبول دارید؟

بله این دیدگاه وجود دارد اما به تبعیض جنسیتی ارتباطی ندارد. مشکل اینجاست که زنان در عرصه اقتصاد کمتر خطرپذیرند و اعداد از دید زنان بسیار بالاست مثلا برای یک زن رقم چند میلیون رقم بالایی محسوب می‌شود اما از دید یک فعال اقتصادی واقعی رقم‌ها بزرگ نیست بلکه شیوه انجام درست کار مهم است‌. نکته دیگری که در‌این‌باره وجود دارد این است که بیشتر بانوان ما هنوز در حوزه اقتصاد، ادبیات تجارتی و چم و خم این حوزه را مانند مردان یاد نگرفته‌اند و یا آنکه دنبال آن نبوده‌اند درحالی که اصل اقتصاد شناخت و استفاده از ادبیات تجاری است.

 

باورهای بانوان چقدر در دوری‌ گزینی آنان از حوزه‌های مدیریتی و انتخاب شغل‌های کارمندی مهم بوده است؟

موضوع باور یکی دیگر از سنگ‌های پیش پای بانوان برای کار کردن است. در‌این‌باره یک احساس از کودکی به مادران و زنان جامعه داده شده است آن هم اینکه مسئولیت اصلی آنان همسری و مادری است و اگر کاری جز آنچه در ذهن آنان نقش بسته انجام دهند ایثار کرده‌اند و یا جبر زنانه آنان را مجبور کرده است که سرکار بروند. همین موارد ممکن است در بعضی از زنان یک حس بی‌انگیزگی در کار ایجاد نماید و گاهی اگر کاری انجام دهند تا پایان ساعات کاری احساس می‌کنند که باید سریع‌تر آزاد شوند و تا زمانی که کار را بخشی از زندگی نبینیم این احساس همیشه می‌تواند با فرد باشد.

 

با قبول این نکته‌هایی که اشاره کردید این سؤال را از خانم یوسفی به عنوان یک کارآفرین که ادبیات تجارت را می‌داند می‌پرسیم. مشکل زنان ما در حوزه کار به همین نداشتن ادبیات تجارت و باورهای آنان ختم می‌شود؟ چرا اکنون و هر زمان که صحبت از کارآفرینی می‌شود زن و مرد، مسئول و غیر‌مسئول نگاه نخستشان ایجاد مشاغل خانگی و صنایع دستی است؟

اینکه زنان هنوز مانند مردان معادلات اقتصادی را یاد ندارند و یا باورها و احساساتی در برابر خانواده دارند از عوامل مؤثر در حوزه اشتغال زنان دربخش اقتصاد است. از دید من 2عامل دیگر (مسئولان و تجارب آموزشی بانوان) نیز در این حوزه دخیل هستند. در حوزه مسئولان دولت و نهادهای مسئول باید تسهیل‌گر شرایط اشتغال برای زنان باشند. در مورد تجارب آموزشی نیز باید گفت که با وجود شتاب رو به گسترش آموزش عالی در میان دختران و زنان اما اشتغال زنان با مشکلاتی روبه‌روست و یک خانم تحصیل‌کرده به دلیل کم بودن تجارب کاری‌اش در بازار و یا ضعف ارتباطات قوی در رقابت اقتصادی و اشتغال موفق نمی‌شود.

 

اینکه بیان کردید دولت باید تسهیلگری کند در کدام بخش‌ها دولت باید ورود داشته باشد؟

الان یک زن تحصیل‌کرده برای آنکه وارد بازار کار شود جزئیاتی از اقتصاد، چگونگی فروش کالا و ارتباطات این حوزه ندارد. در یک کلام نمی‌داند از کجا شروع کند تا بتواند در رقابت اقتصاد و سرمایه خودش را بالا بکشد. دولت در این حوزه می‌تواند نقش مؤثری داشته باشد. من و تعدای از بانوان فعال و علاقه‌مند یک سال قبل بود که برای همین موضوع تسهیلگری به استاندار خراسان‌رضوی ایجاد کلینیک هماهنگی تخصصی کسب و کار بانوان را پیشنهاد دادیم که در این کلینیک به بانوان مشاوره‌هایی داده شود تا وارد بازار شوند. البته باید مشاوره‌هایی که داده می‌شود مشاوره‌ای حقیقی و برگرفته از وضعیت و نیاز بازار کار باشد.

 

مدرک‌گرایی و ملاک قراردادن تحصیلات تکمیلی چقدر فضا را برای اشتغال بانوان مساعد کرده است؟

بر اساس آمار تعداد دختران تحصیل‌کرده ما در رشته‌های فنی و مهندسی در جایگاه نخست دنیا قرار دارند. پسران نیز پس از آمریکا در جایگاه دوم قرار دارند. این میزان دانش و اطلاعات در میان جوانان دارای ارزش بسیاری است. اما باید به این موضوع توجه داشت که مدارک دانشگاهی ما باید برمبنای بازار و نیاز اقتصاد کشور باشد و دانش‌آموختگانی وارد بازار کار شوند که بعد از 4سال تحصیل، مدرک‌به‌دست دنبال کار نباشند و افسوس نخوردند که 4سال از بهترین سال‌های عمر خودشان را برای گرفتن یک برگه خالی و بدون مهارت سپری کرده‌اند. 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی