کد خبر : 98562
/ 09:09

روابط در سایه ارتباطات

نگاهی به ریز و درشت نکاتی که یک روابط عمومی اثرگذار باید اولویت کار خود قرار دهد

روابط در سایه ارتباطات

شهرآرا آنلاین - ملیحه ابراهیمی-ارتباط‌گیری هدف‌دار، میسر و اثرگذار بی‌شک یک هنر است؛ هنری که درقالب شغلی مثل روابط عمومی می‌تواند نمود پیداکند. روابط عمومی‌ از‌جمله مشاغل کاربردی است که نقش پل ارتباطی بین یک سازمان و مخاطبان را ایفا می‌کند. وظیفه شاغلان این حوزه، انتقال‌، تجزیه و تحلیل اطلاعات یا حتی نظرات مدیران بالادستی به مخاطبان و برعکس است؛ کاری که این روزها روابط عمومی‌ها کمتر به آن می‌پردازند. همراهمان باشید تا از چالش‌های پیش روی برخی کارکنان روابط‌عمومی‌ بیشتر آگاه شویم.

حتما پیش آمده است که گذرتان به یکی از ادار‌ه‌ها و سازمان‌ها بیفتد. بی‌تردید برای مراجعه به حوزه مورد‌نظر، یک‌راست به‌سراغ «‌اطلاعات» آن اداره و سازمان رفته‌اید. امکان ندارد ارباب‌رجوعی برای تسریع در امور خود، سراغی از مدیر و زیر‌مجموعه روابط عمومی بگیرد. اگر هم کسی این کار را بکند، کاملا اتفاقی بوده است.

جالب است بدانید روابط عمومی نیز خود را موظف به پیگیری امور محول‌شده از‌سوی مدیریت می‌داند و بس.

از نظر بسیاری از شهروندان، روابط عمومی سازمان‌ها، ارگان‌ها و ادارات، اعم از دولتی و خصوصی، بیشتر از آنکه مبلّغ فرهنگی باشند، حکم سخن‌گوی مدیریت آن نهاد را دارند؛ به‌گونه‌ای که به نمایندگی از فرد یا سازمانی پشت تریبون می‌آیند و نطق‌های بعضا شعاری سر می‌دهند.

وقتی ابعاد کار روابط عمومی را زیر ذره‌بین می‌بریم، دستگیرمان می‌شود که هدف بیشتر از آنکه، شناخت افکار عمومی و نفوذ به ابعاد و لایه‌های آن و در‌مجموع رضایت اذهان عمومی باشد، پیگیری امور محوله از حوزه مدیریت است که نه‌تنها منجر به ارتباط با جامعه هدف نمی‌شود، بلکه شباهت به روباتی دارد که از قبل برنامه‌ای مشخص و تک‌بعدی به آن دیکته شده است.

پایین گوشه سمت چپ بسیاری از بنرهای تبلیغاتی، عنوان «روابط عمومی» نوشته شده است. این قبیل تصاویر برای خیلی‌ها یعنی اینکه تبلیغ، رسالت خطیر روابط عمومی است، اما صاحب‌نظران بر این باورند تفاوت عمده‌ای بین روابط عمومی و تبلیغات وجود دارد. هدف در روابط عمومی باید در بلند‌مدت تعریف شود تا خروجی مطلوب داشته باشد؛ در‌حالی‌که در تبلیغات، کمترین زمان با بهترین نتیجه مدنظر است و هدف فروش است.

در یک گزارش میدانی از یک جامعه‌هدف کوچک، این‌گونه دستگیرمان شد که کمتر شهروندی رغبت دارد با روابط عمومی ارتباط برقرار کند. از نظر تعدادی از این افراد‌، روابط عمومی‌ بعضی نهادها آن‌چنان لایه‌لایه است که امکان دسترسی ساده افراد به آن‌ فراهم نیست و همین موضوع باعث شده روند تعامل طولانی شود.

از‌طرفی در چهار‌چوب‌مشخص رفتار‌کردن و طبق منشور پیش‌رفتن روابط عمومی‌ برخی نهادها باعث شده است این بخش، دارای روکشی از جنس اداری باشد و با دیگر بخش‌های اداری فرقی نکند.

در نمونه آماری ما، افرادی بودند که از راه‌های ارتباطی مجازی روابط عمومی‌ها اعلام رضایت کردند. البته تعدادی نیز از نامشخص‌بودن وضعیت این پل ارتباطی گلایه‌مند بودند؛ با این توصیف که از این ارتباط، نتیجه مثبتی مشاهده نکرده بودند.

جالب است که برخی افراد وقتی حرف از روابط عمومی به میان آمد، به یاد تبلیغات درباره صرفه‌جویی مصرف انرژی افتادند. نمونه بارز این تبلیغات آقای ایمنی بودکه البته مدت هاست که چنین کاراکترهایی به دست فراموشی سپرده شده اند. 

 

سخنی با دست‌اندرکاران

یک روابط عمومی اثرگذار باید به‌طور مستمر نیاز‌سنجی را در اولویت کار خود قرار دهد. برنامه‌ریزی، رکن اساسی و مهم در ارتقای روابط عمومی‌هاست که باید در بازه‌های کوتاه، میان و بلند‌مدت نمود پیدا کند.

زیر ذره‌بین‌بردن فعالیت‌های کمی و کیفی، از دیگر ضرورت‌های رشد یک روابط عمومی ایده‌آل است که جز با تحلیل و فراهم‌شدن شرایط محیطی میسر نخواهد شد.

روابط عمومی‌ها باید بر‌پایه علم بسیار کارشناسانه اطلاع‌رسانی و به‌روز‌رسانی را جایگزین تبلیغات کنند. با این رویکرد است که توانایی تحلیل و پاسخ‌گویی سؤالات جامعه را خواهند داشت.

 

جالب است بدانید:

١

فرانسویان معتقدند روابط عمومی هنر است

٢

انگلیسی‌ها معتقدند روابط عمومی تجربه است

٣

آمریکایی‌ها معتقدند روابط عمومی علم است

١٣۴۵

در بسیاری از سازمان‌ها و ادارات تا سال ١٣۴۵ اداراتی به نام تبلیغات، انتشارات و اطلاعات فعالیت داشتند که این نام به‌تدریج به روابط عمومی تغییر نام داد 

١٣٣٢

اولین روابط عمومی در ایران در سال ١٣٣٢ به‌طور رسمی در شرکت نفت آغاز به کار کرد

..........................................

 

بستری برای افزایش مشارکت اجتماعی

درباره جایگاه روابط عمومی و نقش آن در حل مسائل جامعه

*سعید کاووسی: فردا، ٢٧ اردیبهشت، روز ملی روابط عمومی است. عنوانی که چند‌سالی است در تقویم کشورمان به نام روابط عمومی سند خورده است و همین بهانه‌ای است تا در آستانه این روز، با رویکردی مسئله‌محور به موضوع روابط عمومی بپردازیم.

١: می‌گویند اغلب روابط عمومی‌ها در کشور ما نقش مهم و اثرگذاری در شکل‌دهی افکار عمومی و مهم‌تر از آن ارتقای سطح آگاهی مردم، ندارند. این ادعا تا‌حدودی درست است و مشکل از آنجایی شروع می‌شود که از یک سو، روابط عمومی فاقد استقلال در تصمیم‌گیری است و از خود اختیاری ندارد و از سوی دیگر فقدان دانش برخی مدیران ارشد درون‌سازمانی و برون‌سازمانی و توقعات آن‌ها از کار روابط عمومی، از اهمیت و اثرگذاری روابط عمومی در شکل‌گیری افکار عمومی می‌کاهد.

باید تعصباتمان را کنار بگذاریم؛ جایگاه روابط عمومی فقط انجام فرامین مدیران بالادستی برای جلب رضایت آ‌ن‌ها نیست. کار روابط عمومی‌ها در انجام فعالیت‌هایی همچون نصب پوستر و بنر در مناسبت‌ها خلاصه نمی‌شود. حتی روابط عمومی‎ها قرار نیست فقط به خواست مدیران بالادستی سازمانشان گزارش‎های آماری و بیلان‌ کاری آماده کنند (نگاه کنید به آمارهای افزایش رضایت‌مندی مخاطبان سازمان‌ها که از سوی روابط عمومی‌ها گزارش می‌شود)

٢: می‌گویند روابط عمومی چشم و گوش و زبان یک سازمان است و در‌راستای شکل‌دادن به افکار عمومی فعالیت می‌کند؛ افسوس که در بیشتر اوقات این نقش شعاری بیش نیست.

امروزه با‌وجود بسترهای فراگیری همچون شبکه‌های اجتماعی که در نوع خود موقعیتی استثنایی برای برقراری ارتباط مؤثر با مخاطبان به شمار می‌روند و می‎توانند به‌عنوان یک ابزار کارآمد در‌اختیار روابط عمومی‌ها قرار بگیرند، هنوز در استفاده از این بسترها غفلت شده است. در‌این‌بین نقدی که به فعالیت برخی از روابط عمومی‌ها وارد می‌شود، این است که روابط عمومی با در‌اختیار‌داشتن فضای مجازی و رسانه‌ها بیشتر به‌دنبال نمایش است، نه ارائه راهکار. بماند که انجام نظرسنجی‌های خیالی و دست‌کاری در واقعیت برای جلوگیری از تخریب وجهه سازمان‌ها خود حدیثی مفصل است.

٣: نقش و ماهیت اصلی روابط عمومی‌ها فقط لابه‌لای صفحات کتاب‌های دانشگاهی نیست؛ بلکه باید منسجم و مستقل به میدان نظر‌سنجی‌ها و نظر‌خواهی‌ها بیاید و بهترین راهکار را برای شکل‌گیری ارتباط سازمانی و برون‌سازمانی پیشه کند و افکار عمومی را در‌راستای ارتقای آگاهی جامعه با فعالیت‌های سازمان خود همراه کند. در‌واقع یک روابط عمومی کارآمد، وظیفه‌ای ورای تبلیغات سازمانی‌اش دارد. روابط عمومی باید پلی ارتباطی باشد بین جامعه و سازمان برای بیشتر شدن هم‌نوایی اجتماعی.

روابط عمومی‌ها نقشی به‌غایت اثرگذار در شکل‌گیری رفتار اجتماعی سازمانی و افکار عمومی دارند، به شرطی که مسیری درست را برای ارتباط با مخاطبانشان انتخاب کنند. هم‌فکری با نخبگان جامعه (به‌صورت کارگروه‌های مشورتی) و مردم، می‌تواند حوزه نفوذ روابط عمومی‌ها را در جامعه گسترش دهد.

روابط عمومی می‌تواند با شناخت کاستی‎های جامعه، مشکلات مردم و دغدغه‌های آن‌ها، بستر افزایش تعاملات و مشارکت‌های اجتماعی را فراهم کند؛ بستری که در‌نهایت با مشارکت یک سازمان، نخبگان و مردم می‌تواند در حل بسیاری از مسائل جامعه راه‌گشا باشد.

*کارشناس ارشد ارتباطات

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی