کد خبر : 98675
/ 10:39
به مناسبت سالروز تشکیل فرهنگستان ایران

ریزش هراس در فضای مجازی

حتما شما هم درباره روش های از بین بردن ترس ها شنیده اید. یکی از روش های رایج، مواجهه فرد با چیزهایی است که از آن هراس دار

ریزش هراس در فضای مجازی

شهرآرا آنلاین - قاسمی| حتما شما هم درباره روش های از بین بردن ترس ها شنیده اید. یکی از روش های رایج، مواجهه فرد با چیزهایی است که از آن هراس دارد؛ مثلا کسی را که از تاریکی می ترسد، به اتاقی کاملا تاریک می برند تا او با تمام سلول های بدنش تاریکی را احساس کند و بتواند با آن ارتباط برقرار کند یا اگر کسی از قرار گرفتن در جمع هراس دارد او را وارد جمع های مختلف می کنند تا در مواجهه با قشرها و گروه های مختلف هراس در جمع بودنش از بین برود. در همین رویارویی است که بخش زیادی از هراس فرد فرو می ریزد. شاید امروز لازم باشد این روش را برای فرهنگستان زبان و ادب فارسی هم به کار گرفت که واژه های پیشنهادی عمومی اش کمتر از سوی مردم پذیرفته شده و بیشتر دستمایه شوخی و خنده قرار گرفته است. با گذری به تاریخچه ٣ دوره فعالیت فرهنگستان (تأسیس فرهنگستان اول: ١٣١۴؛ فرهنگستان زبان و ادب فارسی: ١٣۴٢؛ و فرهنگستان سوم: ١٣۶٨) به روشنی می توان دریافت بخش زیادی از واژه سازی و معادل سازی هایی که در این مرکز صورت گرفته، به جایگزینی واژه های علمی و تخصصی مربوط می شود. به گونه ای که هیچ یک از این واژه ها تا کنون از سوی استادان و دانشجویان به تمسخر گرفته نشده و اگر انتقادی هم بوده در سکوت فضای فرهیختگی مطرح شده است.

شاید بشود این گونه تعبیر کرد که با توجه به پذیرفته نشدن واژه سازی ها و معادل سازی ها در زمینه واژگان همگانی از سوی مردم، بیشتر فعالیت این مرکز در حیطه علمی و تخصصی حفظ شده است و با وجود گسترش آسیب هایی که در زبان محاوره ای به وجود آمده، فرهنگستان چندان در زمینه واژه های همگانی پیشروی نکرده است. وقتی به تاریخ فعالیت فرهنگستان اول رجوع می کنیم تلاش فرهنگستان اول را در رایج کردن برخی واژه های عمومی، موفقیت آمیز می بینیم، اینکه توانسته است واژگان مناسبی را در میان مردم جا بیندازد، مانند «شهرداری» به جای «بلدیه» یا «دانشگاه» به جای «یونیورسیتی» ؛ اما بسیاری از واژه های پیشنهادی فرهنگستان سوم نه تنها بین مردم جا نیفتاده که به «جک »های دست اول و گاه شوخی های بی رحمانه‌ای بدل شده است.شاید فرهنگستان گوشه دنج و بی سر و صدای فرهیختگی را به خنده ها، شوخی های تند و تیز یا جک های مؤدبانه و گاه بی ادبانه ترجیح می دهد و از مواجهه با مردم احساس ناامنی می کند. آن هم در زمانی که فضای مجازی، رسانه های مختلف را در اختیار هر فرد قرار داده است. فضای مجازی که گویی فرهنگستان به طور کلی آن را به فراموشی سپرده، و از یاد برده است که مردم امروز در این فضای زندگی می کنند، حرف می زنند، متن می نویسند، لغت می سازند و رسم الخط فارسی را به زبان خودشان تغییر می دهند. شاید لازم باشد باید با فعالیتی چشمگیر در فضای مجازی به این عرصه ورود کند. باید راهکاری بیندیشد که بتواند به نوعی ویراستار تک تک افرادی باشد که واژه ها و ترکیب های من درآوردی شان ترکش هایی شده است به جان زبان فارسی. فرهنگستان باید هراسش از مردم را در فضای مجازی فرو بریزد. 

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی