• خانه
  • یادداشت
  • ما و «امید»ی که همچنان زنده است برای «زندگی»
کد خبر : 98710
/ 04:25
غلامرضا بنی اسدی

ما و «امید»ی که همچنان زنده است برای «زندگی»

ما و «امید»ی که همچنان زنده است برای «زندگی»

شهرآرا آنلاین - ‌صندوق‌های رأی دوباره حَکم شد تا به معجزه مردم‌سالاری، راهی نو باز کند برای رسیدن به فردا، فردایی که همه‌مان بهتر از امروز می‌خواستیم و هنوز هم می‌خواهیم، فردایی که برای ایرانِ عزیز به معنای شکوفایی بیشتر بود و برای ما مردمان شهرهای مختلف هم چشم‌انداز توسعه و پیشرفت شهری بود با نقشه راهی که خود انتخاب می‌کردیم. فراتر از افراد، اندیشه‌ها با دکترین‌های گوناگون خود را به محک انتخاب مردم گذاشتند تا‌ صاحبان انقلاب و ایران فرصت به‌گزین داشته باشند. این فرصت همه فصلی شد برای شکوفایی دکترین امید و زندگی با انتخاب زنان و مردانی که با این نگاه به شهر خویش و در گام کلان‌تر، به همه ایران می‌نگریستند. می‌خواستند حق مطلب را ادا کنند. البته مردم‌ سهم خویش را تمام و کمال انجام دادند اما دولتِ برآمده از حماسه ٢٩ اردیبهشت ٩۶ و شوراهای شکل‌یافته از صندوق‌های رأی اگرچه همه تلاششان این بود که حق مطلب را برای خدمت به مردم ادا کنند، به دلایل گوناگون، نشد. سرِ بازگو کردن دلایل نداریم که همه مردم می‌دانند ‌چرا نشد و یکی از پرشمار دلایل هم اینکه دیوانه‌ای در آن‌ سوی دنیا‌ به قدرت رسید که به هیچ قاعده و قانونی پایبند نبود و نیست و نمی‌توان هم امید داشت که بعد از این باشد. ترامپ‌ همه توان خود را گذاشت تا با ویران کردن بنای برجام، خشت‌های زیرین بنای مقدس نظام را بیرون کشد اما فقط توانست آجرهای بالایی بنای توافق را به هم بریزد و هنوز نتوانسته است آن سازه دیپلماتیک را خراب کند چه رسد به دست یازیدن به خشت‌هایی از بنای نظام و «ارگِ ایران». واقعیت را ‌همه ما با همه وجود لمس می‌کنیم که دشمنی‌های قدرت‌های باطل راه را بر شتاب توسعه ما بست و ما را در مواقعی، دچار عسر و حرج کرد. کشور که به مشکل بخورد، به‌قاعده شهر و دیار هم به همین مسئله دچار می‌شود که هیچ شهری در هیچ‌جای دنیا‌ سرنوشتش از کشورش جدا نیست. دشمن برای ناکام گذاشتن ما و انتخابمان به هر دری زد. در داخل هم بودند کسانی که به این آهنگ، دل‌خوش کنند در پی این پندار که مشکلات فقط به‌ حساب دولت و شورا و مدیریت شهری گذاشته خواهد شد و آنان در فصل‌های پیش روی انتخابات، سر فراز خواهند داشت به پیروزی. اما این تحلیلی غافلانه است که سرنوشت، همه ما را در یک قطعه از جغرافیا و یک برهه از تاریخ قرار داده است و این یعنی هر اتفاقی به‌ حساب همه ما نوشته می‌شود. بگذریم. تلخ‌کامی هست و مشکلات هم فراوان است و نباید کام جان مردم را به بازگویی ‌این‌ها تلخ ترکرد بلکه از این حقیقت باید گفت که به رغم دشمنی‌های جهان استکبار، بر خلاف خیالات رقیبان به‌غفلت‌نشسته، با وجود توفان‌های تنوره‌کشیده، باز هم «امید» هست و باور داریم بعد از این بهتر «زندگی» خواهیم کرد. توفان که تمام شود، غبار‌ها که بنشیند، باز ما هستیم و امید و زندگی که جاری است، جریانی که چون چشمه، از سنگلاخ مصائب عبور خواهد کرد. 

ما در دبستان داستان «چشمه و سنگ» را خوانده‌ایم و امروز به تجربه‌ای عیان از آن درس رسیده‌ایم و باورمان است که از این پیچ تاریخی به سلامت عبور خواهیم کرد و تلاش مسئولان کشوری و شهری به نتیجه خواهد رسید و ما برکات اعجاز صندوق‌‌ها را بیشتر و بهتر درک خواهیم کرد. بعد از این هم باز ما خواهیم بود و صندوق‌ها و راهی که روشن است.‌ 

 

روزنامه نگار

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی