کد خبر : 99310
/ 07:15

امیدها به چمنیان

آیا مربی مشهدی، گره فدراسیون فوتبال در انتخاب سرمربی تیم ملی المپیک را باز می‌کند؟!

امیدها به چمنیان

شهرآرا آنلاین - مرتضی اخوان - کلاف سردر‌گم انتخاب سرمربی تیم ملی امید فوتبال ایران هر روز پیچیده‌تر می‌شود. نام‌های متعددی که یکی پس از دیگری مطرح می‌شود و هیچ‌کدام پایشان به میز قرارداد نمی‌رسد و هر کدام به‌علتی از قبول این مسئولیت پا پس می‌کشند. از یحیی گل‌محمدی بگیرید تا امیر قلعه‌نویی، علیرضا منصوریان و آخرین آن‌ها افشین قطبی. بااین‌همه روز گذشته نام «عباس چمنیان»، مربی مشهدی سابق تیم ملی نوجوانان، در رسانه‌ها و فضای مجازی به‌عنوان جدیدترین گزینه فدراسیون فوتبال مطرح شده است؛ خبری که واکنش‌های مختلفی را ازسوی اهالی ورزش، رسانه‌ها و مردم در فضای مجازی به‌همراه داشت. گروهی با ابراز رضایت از این احتمال، انتخاب چمنیان را برای تصدی این پُست به‌خاطر سابقه کار با تیم‌های پایه و بی‌حاشیه‌بودنش مثبت ارزیابی کردند و گروهی دیگر لب به انتقاد گشودند و فدراسیون فوتبال را به‌خاطر انتخاب احتمالی‌اش موردحمله قرار دادند. آیا عباس چمنیان گزینه مناسبی برای هدایت تیم ملی فوتبال امیدهای ایران است؟

 

از مشهد تا حضور در تیم‌ ملی

مربی پنجاه‌وشش‌ساله در کنار فوتبال و عرق‌ریختن در کنار مستطیل سبز برای هدایت شاگردانش، در ساختمان تربیت‌بدنی دانشکده علوم‌پزشکی مشهد هم اتاقی دارد؛ اتاقی که پنجره‌هایش رو به سال‌ها کار علمی روی فوتبال و پرورش علمی نوجوان‌ها و جوان‌هایی باز است که فوتبال در گوشت‌وپوست و استخوانشان است. عباس چمنیان، مربی مشهدی فوتبال، را اگر خیلی‌ها از روزهای هدایت پیام مشهد می‌شناختند، بعد از موفقیت‌های تیم ملی نوجوانان در جام‌جهانی2017 به هدایت این مرد آرام دیگر کسی نبود که نامش را نشنیده باشد؛ معلم سر‌به‌زیری که سال‌ها برای تئوری‌های علمی فوتبال زحمت کشید تا خالق موفقیت تیم ملی نوجوانان در جام‌جهانی باشد. چمنیان در دوران مربیگری‌اش عمدتا هدایت تیم‌های مشهدی توربو، بسیج، فجر، پارس، فتح و پیام را برعهده داشت. او فقط در مقطعی کوتاه نفت‌وگاز گچساران و شهرداری یاسوج را هدایت کرد. هدایت تیم ملی نوجوانان ایران از سال2016 تا 2018 فصل نوینی در کارنامه کاری او بود. چمنیان پیش‌از‌این سال‌ها در کار استعدادیابی و پرورش ستاره‌های رده‌های پایه در مشهد کار کرده بود.

 

از بُرد تاریخی بر مانشافت تا تحقیر در کوالالامپور

چه کسی فکرش را می‌کرد تیم مربی خالق حماسه باورنکردنی جام‌جهانی نوجوانان در سال2017، درست یک‌سال بعد در خاک آسیایی کوالالامپور و در چهارچوب قهرمانی آسیا و راهیابی به جام‌جهانی، آن‌طور تحقیر شود؛ عباس چمنیان بی‌ادعایی که با یک تیم بی‌نظیرش از حیث تاکتیکی و قدرت‌بدنی توانست پیروزی تاریخی 4بر0 مقابل آلمان‌ها را برای فوتبال ایران به ارمغان بیاورد، به فاصله یک سال تیمش مقابل هند و اندونزی کم بیاورد و ناباورانه از گروهشان هم صعود نکند تا هم جام را از دست بدهند و هم آبرویشان برود. تیم ملی نوجوانان کشورمان در دوره قبلی بازی‌های قهرمانی آسیا نایب‌قهرمان شده بود و حالا با عباس چمنیانی که تیم را به اوج افتخار در جام‌جهانی رسانده بود و با همان بازیکن‌ها به‌یک‌باره سکته‌ای بزرگ زد و از گروهش هم در آسیا بالا نیامد. مربی مشهدی بعد از این ناکامی و با پایان مدت قراردادش با تیم ملی از سمتش کنار رفت و فدراسیون هم قرارداد او را تمدید نکرد.

 

صندلی ترسناک امیدها به کسی وفا می‌کند؟

حسن حبیبی، ایرج سلیمانی، ابراهیم قاسم‌پور، هانس یورگن‌گده، هومن افاضلی، علی پروین، غلامحسین پیروانی، وینگو بگوویچ، محمد مایلی‌کهن، علیرضا منصوریان و بسیاری دیگر از مربیان داخلی و خارجی طعم نشستن روی نیمکت تیم ملی امید کشورمان را چشیده‌اند؛ اما صندلی سرمربیگری امیدها به هیچ‌کدام وفا نکرده و حالا حسرت صعود به المپیک برای فوتبال ایران چهل‌وچهارساله شده است. اینکه فرصت نشستن روی این نیمکت لرزان نصیب عباس چمنیان می‌شود یا نه، مهم نیست؛ مهم آن است که بدانیم امیدهای ما درحال‌حاضر با نتایجی ناامیدکننده از دور اول که بازی‌ها به میزبانی تهران بود و از بین 3 تیم عراق، یمن و ویتنام به‌عنوان بهترین تیم سوم پای به دور نهایی گذاشته‌اند و این‌ها همه یعنی حال امیدهای ما هیچ خوب نیست!

 

حاشیه برای مرد بی‌حاشیه

عباس چمنیان هنگامی که قرار بود سرمربیگری تیم ملی نوجوانان را هم به عهده بگیرد، با همین مخالفت‌ها و انتقادها روبه‌رو شده بود؛ اما بعد از عملکرد باورنکردنی در جام‌جهانی نوجوانان همه منتقدان او با آقای مربی سر سازش برداشتند. حالا درست همان شرایط تکرار شده است و بسیاری زمزمه‌های این انتخاب را یک شوخی می‌دانند و معتقدند این انتخاب فدراسیون از سر ناچاری است. گزینه‌های فدراسیون فوتبال برای هدایت تیم امید یحیی گل‌محمدی، امیر قلعه‌نویی، علیرضا منصوریان، مهدی مهدوی‌کیا و افشین قطبی بودند که حضور همه این مربیان در تیم امید هر یک به‌دلیلی منتفی شد؛ تاجایی‌که شاید اگر زمان به عقب بازمی‌گشت، شاید تیم امید دست به تغییر در کادر فنی نمی‌زد و با کرانچار به کار ادامه می‌داد. یحیی گل‌محمدی قرارداد خود را با تیم پدیده تمدید کرد، امیر قلعه‌نویی چون بعد از یحیی با او مذاکره کردند، حاضر به بحث در مورد تیم امید نشد. علیرضا منصوریان اعلام کرد می‌خواهد در ذوب‌آهن بماند. مهدی مهدوی‌کیا اذعان کرد با تیم‌های پایه باشگاه هامبورگ قرارداد دارد و امکان جدایی برای او مهیا نیست و از سویی دستمزد بالای افشین قطبی منجر به این شد که هم‌اکنون تیم امید بدون مربی باشد؛ اما آنچه مسلم است در روزهای آتی یک مربی داخلی هدایت تیم امید را برعهده خواهد گرفت و گویی کمیته فنی در حال مطالعه روی گزینه‌هایی است که قبلا با تیم‌های پایه کار کرده‌اند و موفق بوده‌اند که یکی از این‌ها عباس چمنیان است.

 

پالس‌های مثبت استیلی به مشهد

حمید استیلی، مدیر فنی تیم ملی امید، یکی از کسانی است که مسئولیت انتخاب سرمربی را در کنار کمیته فنی دارد؛ کسی که نقش بسزایی در نشستن مربی آینده روی نیمکت این تیم ایفا می‌کند. استیلی با عباس چمنیان رابطه خوبی دارد و زمانی که سرمربی پرسپولیس بود، این مربی مشهدی ازسوی محمد مایلی‌کهن به او پیشنهاد شد تا به کادر فنی‌اش اضافه کند، اما حضور یک مربی خارجی سبب شد تا چمنیان هیچ‌وقت روی نیمکت ارتش سرخ پایتخت ننشیند. به نظر می‌رسد روابط حسنه استیلی و چمنیان و بی‌حاشیه‌‌بودن مرد آرام مشهدی دلایل خوبی باشد تا گزینه عباس چمنیان برای نیمکت تیم ملی امید خیلی دوراز‌ذهن نباشد. 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی