نسخه پی دی اف

وقتی حال کسی بد است، به او چه بگوییم؟

﷯بیشتر ما عادت داریم وقتی به کسی می‌رسیم که اوضاع روحی‌اش به هم ریخته است، شروع به آسمان‌وریسمان بافتن می‌کنیم تا مثلاً حالش را بهتر کنیم. از بدبختی‌های خودمان می‌گوییم. از اینکه این دنیا ارزشش را ندارد و... . خلاصه اینکه سعی می‌کنیم به هرترفندی که شده، شادش کنیم و معمولا هم تغییری که ما در روحیه او ایجاد می‌کنیم، به‌همان اندازه‌ای است که او درمقابلمان توقف دارد و لبخند می‌زند.
پروفسور آرون تمکین بِک، روان‌پزشک آمریکایی، در کتاب «عشق هرگز کافی نیست» در پاسخ به این رفتار و اینکه در چنین مواقعی چه واکنشی باید از خودمان نشان بدهیم، می‌گوید: «وقتی کسی حالش بده، بهش نگید: ای بابا اینم می‌گذره. نگید: درست می‌شه. نخواهید با جوک‌های مسخره بخندونیدش. نمی‌خواد بخنده. خنده‌اش نمی‌آد، غصه داره. براش از فلسفه زندگی حرف نزنید. از انرژی مثبت و «مثبت باش و به چیزهایی که داری فکر کن» حرف نزنید.
وقتی کسی ناراحته، اصلا این شما نیستید که باید حرف بزنید. شما درحقیقت باید حرف نزنید! باید دستش رو بگیرید. بغلش کنید و به چشم‌هاش نگاه کنید. براش چایی بریزید. براش یک چیزی که دوست داره بپزید و بذارید جلوش. بعد حرف نزنید.
بذارید اون حرف بزنه و شما گوش کنید. فکر نکنید باید نظریه صادر و نصیحت کنید. فکر نکنید اگه حرف نزنید اتفاق بدی می‌افته. شما جای اون آدم نیستید. شما زندگی اون آدم رو از وقتی به دنیا اومده زندگی نکردید. پس دستش رو بگیرید و بغلش کنید. سکوت کنید. اگه دلش خواست خودش حرف می‌زنه و این بزرگ‌ترین کمکه.»
این همان کاری است که ما روان‌شناس‌ها هم در مواجهه با مراجعه‌کنندگانمان انجام می‌دهیم. امتحان کنید. نتایجی باورنکردنی می‌گیرید. وقتی کسی بداند گوشی بدون قضاوت‌کردنش برای شنیدن وجود دارد، راحت‌تر خودش را خالی می‌کند و این، همه آن چیزی است که او در این شرایط بحرانی نیاز دارد.  
رضا زیبایی، روان‌شناس بالینی

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس