نسخه پی دی اف

﷯ داستان نویس محله چهنو

﷯﷯تمام داستان‌هایش از دل محلات است؛ درست از محلات و کوچه و بازار. با الگوهایی که زنده‌اند و در همین کوچه و بازار زندگی می‌کنند. از بقال محل گرفته تا دکتر و بچه دبستانی. به قول خودش، مرضیه امینی از دل همین محله‌ها برخاسته است. نویسنده محله چهنو اولین داستانش را زمانی که دانش‌آموزی دوازده‌ساله بود، نوشت. داستان «انتظار بی‌پایان» که در دوره دبیرستان نوشت، شروع موفقیت‌های او بود. او که نویسنده‌ای معلول است، از روزهای انس بیشتر با کتاب و داستان این‌گونه می‌گوید: زنگ‌های تفــریح چــون نمی‌توانستم ورزش کنم، داخل کلاس می‌نشستم و در همان زمان‌ شاهنامه، گلستان، بوستان و دیوان حــافظ را تــمام‌وکمال می‌خواندم. او که تاکنون چندین کتاب رمان و داستان روانه بازار نشر کرده است، می‌گوید: متأسفانه هنوز برخورد با معلولان، برخوردی استاندارد و منطقی نیست و در ادامه به خاطره‌ای اشاره می‌کند و می‌گوید: روزی برای کاری بانکی به یکی از شعبات یک بانک رفته بودم. کارمند بانک وقتی فرم را تحویلم می‌داد، گفت: «امضا می‌کنی یا انگشت می‌زنی؟» از اینکه به‌خاطر معلولیتم این‌گونه با من رفتار کرده بود، خیلی ناراحت شدم. از داخل کیفم کتاب «گاری همسایه»‌ام را بیرون آوردم و ‌ به او هدیه دادم. خیلی شرمنده شد و کلی عذرخواهی کرد.

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس