نسخه پی دی اف

«برونسی» و دعای فرجی که باید خواند

برونسی، عبدالحسینِ برونسی، سردار عبدالحسین برونسی، شهید سردار عبدالحسین برونسی، زنده است. این کلمات، شرح باور من در‌باره مردی است که «حلال‌اندیش و صاحبِ زیستِ حلال» بود و این را به سبکی تعریف‌شده برای زندگی تبدیل کرد؛ سبکی که نه فقط در عصر پیش که در همه اعصار و برای همه نسل‌ها کارگشاست. به باور من، برونسی- همو که عراقی‌ها به خاطر ضرب‌شستش در عملیات‌ها، «بروس ‌لی» می‌خواندندش- نه‌تنها با شهادت به پایان نرسید، بلکه در آغازی دیگر قرار گرفت؛ پر‌شکوه‌تر و اثرگذارتر. در طولِ حیات، معدود بودند کسانی که او را بشناسند و به ظرافت نگاه و سبک زندگی‌اش پی ببرند اما با شهادت، او دارای عرض زندگی شد با بی‌شمار مردمانی که او را می‌شناسند و سبک زندگی‌اش را می‌فهمند و بسیارند که با تأسی به او به‌دنبال حیات طیبه می‌گردند. این نگاه است که با خوانش‌های متعدد، به تکثیر آن سبک می‌انجامد و او را در جایگاه نامیرایی قرار می‌دهد. اصلا شهادت، استمرار حیات است در زیباترین شکل آن. شکوفاترین فصلی است که انسان با رسیدن به آن، بَر می‌دهد و مردمان می‌توانند با میوه‌چینی از سرشاخه‌های همیشه‌سبزش، سهم شهد کام خویش را برگیرند. برونسی در طول حیات خود به جاهای معدودی رفت و در مکان‌های مشخصی به عمل برخاست اما همو در عرضِ حیاتش که با شهادت به پهنه‌ای وسیع تبدیل شده است، به همه‌جا می‌رود و در فرازهای مختلف، نقشی ماندگار می‌زند. حالا او پشت هیچ در و دیواری نمی‌ماند. در برقراری ارتباط با افراد، به فقر زمان و بعد زمین دچار نمی‌شود، بلکه در هر خانه و در نهاد جان هر معرفت‌اندیشی، حاضر می‌شود. این حضور است که ما را نیز پای پرچم حق به حضور می‌خواند. این حضور است که می‌تواند سربازانی آماده به رزم برای دفاع از ایران و انقلاب و حقیقت حاضر کند. می‌تواند نسلی را به میدان بخواند که حضور هم‌افزای آنان، حجت را برای ظهور، تمام می‌کند که حضور یاران باورمند، در میدان، حجت خدا را هم به میان می‌خواند. این فرج‌خوانی عملی است. این چیزی است که می‌تواند به تحقق آرزوی همه حق‌خواهان بینجامد، و‌الا از صرف دعا‌خوانی، توشه‌ای که باید، فراهم نمی‌شود. من به تکثیر شهید و دامن‌گستری شهادت، برای ظهور بسیار خوش‌بینم، وقتی شهیدان در جان جوانان تکثیر شوند، وقتی شهادت، باور یقینی مردمان شود، وقتی حلال‌اندیشی به حلال گفتاری و حلال رفتاری و حلال کرداری ترجمه شود، جامعه بر مدار صلاح و اصلاح، به پیش خواهد رفت و بستر برای ظهور حضرت مصلح که نجات‌بخش انسان و انسانیت است، فراهم خواهد شد. با این نگاه است که برونسی و شهیدان جریان‌ساز را نامیرا می‌دانم و در زندگیِ مدامشان، سرمشق‌هایی شور‌آفرین می‌بینم که فردایی پر از شهد و شیرینی را نوید می‌دهد. أَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ؟
غلامرضا بنی اسدی
روزنامه نگار

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس