نسخه پی دی اف

تراژدی صحنه؛ گفت‌وگو با بازیگر پیش‌کسوت مشهدی که همشهری‌هایش او را با سریال عاشقانه می‌شناسند

﷯ شاید این یک تراژدی تمام‌عیار برای پیش‌کسوت تئاتر باشد که بعداز ۴۵ سال خاک صحنه خوردن و بیش از ١۵٠ اجرای تلخ و شیرین روی صحنه، کار در یک سریال خانگی از او چهره‌‌ای بسازد تا مسیر۶ دقیقه‌ای محل کار تا خانه به خاطر عکس و امضا گرفتن مردم یک ساعت طول بکشد! علیرضا سوزنچی که متولد ١٣٣۴ است فعالیت هنری خود را از سال ١٣۵٠ آغاز کرد و با سریال عاشقانه بین مردم مطرح شد، به‌تازگی در فیلم «دختر دیروزی» با حمید لولایی و مجید مشیری هم‌بازی بوده و پیشنهاد دو سریال را هم پذیرفته و قرار است در اولین فرصت سر ضبط حاضر شود.
در گفت‌وگوی صمیمانه‌ای که با این پیش‌کسوت تئاتر مشهدی ترتیب دادیم از آخرین فعالیت‌های تئاتری و تلویزیونی‌اش جویا شدیم و گپ و گفتی هم درباره اوضاع تئاتر و سینمای مشهد داشتیم.

﷯ به‌نظر می‌رسد بیشتر تئاترهای شهرمان را دنبال می‌کنید.
بله. تقریبا به تماشای همه کارهای نمایشی می‌روم و دنبالشان می‌کنم.

﷯ بعد از ۴۵سال تمام که روی صحنه تئاتر بودید فضای کار این روزها را در مشهد چطور می‌بینید؟
معتقدم فضا نسبت به گذشته خیلی بهتر شده است. همین را بگویم که زمان ما برای تئاتر کار کردن باید از هفت‌خان رستم عبور و مقابل خیلی چیزها استقامت می‌کردیم. اما حالا در تئاتر به روی همه گشوده شده است. جوان‌های با استعداد و خوش فکری هم داریم که فضای اجتماعی وسیعی در اختیار دارند. این امکانات زمان ما وجود نداشت. جوان‌ها امروز هر چقدر بخواهند می‌توانند روی صحنه بروند. خوشبختانه استقبال مردم هم خوب شده است. همین که تماشاچی، امروز بلیت می‌خرد و به سالن می‌رود و سالن‌های تئاتر تقریبا هر شب پر می‌شود، اتفاق خوبی است.

﷯ حرفتان به جوان‌های روی صحنه تئاتر چیست؟
بهشان می‌گویم با یک کار خوب به خودشان غره نشوند. تئاتر مثل بازی جام جهانی است. حالا یک مسابقه را هم بردی؛ مردم منتظر بازی بعدی هستند.

﷯ آن‌طور که شنیدیم در کلاس‌های آموزشی‌تان بیشتر روی گرفته شدن لهجه بازیگران کار می‌کنید. شاید این به‌دلیل چالش‌هایی باشد که خودتان به عنوان بازیگری شهرستانی در تهران با آن روبه‌رو بودید.
بله همین‌طور است. در کلاس تأکید زیادی روی این موضوع می‌کنم. لهجه داشتن بازیگر ممکن است موقعیت‌های زیادی را از او بگیرد. برای همین با تمرینات بیشتر در زمینه صداسازی و فن‌بیان سعی دارم این مانع را از سر راه بازیگران بردارم. خود من سر کار «عاشقانه» با چنین چالشی روبه‌رو بودم. وقتی به من پیشنهاد کار دادند، حتی بعد از آنکه تست لباس هم گرفتند، از من خواستند دوباره به دفتر بروم چون شنیده بودند مشهدی هستم و می‌خواستند از لهجه نداشتن من مطمئن شوند. وقتی رفتم و آنجا از سابقه کار من مطلع شدند عذرخواهی هم کردند. ولی به هر حال این یک چالش جدی برای بازیگران محسوب می‌شود. بازیگر باید بدون هیچ نشان جغرافیایی پشت دوربین برود مگر در موقعیت‌هایی که بر این جغرافیا و لهجه تأکید شود.

﷯ در یکی دو سال اخیر یکی از سالن‌های خوب تئاتر مشهد(شهید هاشمی‌نژاد)را از دست دادیم.
مشکل ما همین است که دوست داریم توی زمین دیگران بازی کنیم؛ آن سالن اصلا مال ما نبود. همین حالا سالن‌های تئاتر پارک ملت در حوزه مالکیت شهرداری قرار دارد. دو روز دیگر بعید نیست این را هم از ما بگیرند. تئاتر مشهد باید امکانات خودش را داشته باشد. مسئولان ارشاد باید در این زمینه کار جدی بکنند.

﷯ درباره آخرین اجرای صحنه‌ای‌تان در تهران بگویید.
آخرین اجرای تئاترم جن‌گیر بود که در کنار خانم بهاره رهنما، در سالن امام‌رضا(ع) تهران اجرا داشتم. تئاتر خوبی بود و استقبال مطلوبی از آن شد.

﷯ با کار کردن در تهران و در کنار بزرگان تئاتر کشور چه مقایسه‌ای می‌توانید درباره تئاتر مشهد داشته باشید.
مقایسه درست نیست چرا که امکانات و تجهیزات تهران را نداریم. همین الان اگر همه پروژکتورهای سالن‌های تئاتر مشهد را روی هم بگذاریم، تجهیزات نوری یک سالن تهران نمی‌شود. این موضوع همیشه مانع اجراهای درست و حسابی می‌شود.

﷯ یعنی به فرض یکسان بودن امکانات تئاتر مشهد به اندازه تهران قدرت دارد؟
همین را بگویم که بچه‌های مشهد در بازی، کارگردانی و خلاقیت هیچ چیزی کم ندارند. تنها مشکل در تئاتر مشهد نداشتن امکانات و حامی است.

﷯ اجرای«به آسمان نگاه کن» در خارج از کشور چه تجربه‌ای برایتان به همراه داشت؟
استقبال از این نمایش در دو کشور اتریش و ترکیه تجربه متفاوتی برای من بود. ایرانی‌هایی که این نمایش را تماشا می‌کردند با چشم‌های گریان می‌آمدند و می‌گفتند «شما بعد از ده‌ها سال ما را به ایران بردید، به حرم امام رضا(ع) بردید» فکرش را هم نمی‌کردم تا این حد از نمایش ایرانی استقبال شود چون تصور این بود که مردم بیشتر کنسرت و موسیقی دوست دارند.

﷯ نقطه اوج کارتان چه زمانی بود؟
از سال ۵٩ تا ٧٠ بهترین دوره کاری من بود که نقش‌های بسیار خوبی در کارهایی چون «خانات»، «شقایق»، «شنا در آتش» و ... گرفتم.

﷯ پذیرفتن پیشنهادهای اخیرتان برای بازی در دو سریال شبکه‌های سراسری، یک جور استراحت بعد از ۴۵ سال سختی کار تئاتر نیست؟
شاید این‌طور باشد اما نه کاملا. کار سریال هم سختی‌های خودش را دارد. گاهی وقت‌ها لازم است تا بعد از نیمه شب سر ضبط بمانم و چالش‌هایی که ممکن است در کار با آن‌ها روبه‌رو باشم.

﷯ برای شما رنج‌آور نبود که پس از سال‌ها کار تئاتر، دو سریال اخیرتان شما را بین مردم مطرح کند.
این واقعا رنج‌آور است که در این ۴۵ سال کسی سراغ من و امثال من را نگرفته و حالمان را نپرسیده است. نمی‌دانم قاب تلویزیون چه جادویی دارد که بعد از این همه خاک صحنه خوردن، بازی در یک سریال مرا به مردم شناساند.

﷯ از فعالیت‌های سینمایی مشهد مطلع هستید؟
متأسفانه اتفاقات سینمایی در مشهد بسیار کم است و کارهایی هم که صورت می‌پذیرد با بضاعت بسیار کم به مرحله تولید می‌رسد. وقتی تله‌فیلمی که باید با حداقل بودجه ١٠٠ میلیون ساخته ‌شود را با ١۵ میلیون تومان می‌سازند، واضح است خروجی کار چه خواهد بود.

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس