نسخه پی دی اف

رزم جدید شاعر جنگ

﷯﷯تلاش می‌کند تا با طبع‌آزمایی در گونه‌های ادبی مختلف مانند روزنامه‌نگاری، داستان بلند و ادبیات کودک درکنار شعر که سال‌ها در آن تجربه اندوخته است، به یک «ادیب شش‌دانگ» بدل شود. اظهارات سیاسی‌اش هم موجب شده که در فضای ادبی کشور، خاص باشد و دشمن هم کم نداشته باشد. او را بهتر است «شاعر جنگ» بخوانیم؛ البته نه فقط جنگی که ٨سال طول کشید؛ او خود جایی گفته است: «آدم‌های ازخودراضی هنوز هم وجود دارند، هنوز هم عدالت نیست، تبعیض هست و جنگ ادامه دارد. منتها مدت‌هاست که ما خلع سلاح شده‌ایم و مهمات نداریم و خمپاره است که بر سر و رویمان می‌بارد. به‌هرحال حکایت ما حکایت آن بچه‌های شیمیایی است که بی‌صدا می‌سوزند». حالا سرود ملی کشور که ۴٠سال و هر بار با نواخته‌شدنش به قامت می‌ایستیم، مورد انتقاد «ساکن طبقه سوم حوزه هنری» قرار گرفته است. آقای شاعر، این سروده ساعد باقری، شاعر اصلاح‌طلب، را زیبا و خوب خوانده، اما گفته است که «ملتی که این حماسه‌ها را آفریده، باید در سرودش حماسه بسیار پررنگ‌تر باشد.». شاعر «از نخلستان تا خیابان» گفته «کاش این سرود با یک کار جمعی سروده می‌شد.». قزوه توضیح داده: «سرود ما بحر رجز را ندارد و این سرود نباید سرود جمهوری اسلامی باشد. از عنصر حماسه در آن غفلت شده و حتی سرود شاهنشاهی از آن حماسی‌تر و ریتمیک‌تر است.». حالا حماسی بگیرد! «علیرضا قزوه» می‌جنگد تا سرود ایران، رنگ

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس